و چهرهها برای آن [خدای] زنده پاینده خضوع میکنند، و آن کس که ظلمی بر دوش دارد نومید میماند. طه ۲۰:۱۱۱ ⧉
تفسیر:
و چهرههای بندگان خوار گردد، و برای ذات زندهای که نمیمیرد و امور بندگانش را مدیریت و اداره میکند فروتنی کنند، و هرکس که با قرار دادن خویش در معرض نابودی، گناه به دوش کشد زیان دیده است.