Sura Ez-Zarijat (Raspršujući vjetrovi) — سُورَةُ الذاريات
وَالذَّارِيَاتِ ذَرْوًا i
Tako Mi onih koji pušu snažno, (1)
فَالْحَامِلَاتِ وِقْرًا i
i onih koji teret nose, (2)
فَالْجَارِيَاتِ يُسْرًا i
i onih koji plove lahko, (3)
فَالْمُقَسِّمَاتِ أَمْرًا i
i onih koji naredbe sprovode – (4)
إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقٌ i
istina je, zaista, ono čime vam se prijeti, (5)
وَإِنَّ الدِّينَ لَوَاقِعٌ i
nagrada i kazna sigurno će biti! (6)
وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الْحُبُكِ i
Tako Mi neba punog zvjezdanih puteva, (7)
إِنَّكُمْ لَفِي قَوْلٍ مُخْتَلِفٍ i
vi govorite nejednako, (8)
يُؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ أُفِكَ i
od njega se odvraća onaj za kog se znalo da će se odvratiti. (9)
قُتِلَ الْخَرَّاصُونَ i
Neka prokleti budu lažljivci (10)
الَّذِينَ هُمْ فِي غَمْرَةٍ سَاهُونَ i
koji su, utonuli u neznanje, ravnodušni! (11)
يَسْأَلُونَ أَيَّانَ يَوْمُ الدِّينِ i
Oni pitaju: "Kada će Dan sudnji?" (12)
يَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ يُفْتَنُونَ i
Onoga Dana kada se u vatri budu pržili! (13)
ذُوقُوا فِتْنَتَكُمْ هَٰذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ i
"Iskusite kaznu svoju – to je ono što ste požurivali!" (14)
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ i
Oni koji su se Allaha bojali – u džennetskim baščama će, među izvorima, boraviti, (15)
آخِذِينَ مَا آتَاهُمْ رَبُّهُمْ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَٰلِكَ مُحْسِنِينَ i
primaće ono što im Gospodar njihov bude darovao, jer, oni su prije toga dobra djela činili, (16)
كَانُوا قَلِيلًا مِنَ اللَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ i
noću su malo spavali (17)
وَبِالْأَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ i
i u praskozorje oprost od grijeha molili, (18)
وَفِي أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ i
a u imecima njihovim bio je udio i za onoga koji prosi i za onoga koji ne prosi. (19)
وَفِي الْأَرْضِ آيَاتٌ لِلْمُوقِنِينَ i
Na Zemlji su dokazi za one koji čvrsto vjeruju, (20)
وَفِي أَنْفُسِكُمْ ۚ أَفَلَا تُبْصِرُونَ i
a i u vama samima – zar ne vidite? – (21)
وَفِي السَّمَاءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوعَدُونَ i
a na nebu je opskrba vaša i ono što vam se obećava. (22)
فَوَرَبِّ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِثْلَ مَا أَنَّكُمْ تَنْطِقُونَ i
I, tako Mi Gospodara neba i Zemlje, to je istina, kao što je istina da govorite! (23)
هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ ضَيْفِ إِبْرَاهِيمَ الْمُكْرَمِينَ i
Da li je doprla do tebe vijest o uvaženih gostima Ibrahimovim (24)
إِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ فَقَالُوا سَلَامًا ۖ قَالَ سَلَامٌ قَوْمٌ مُنْكَرُونَ i
kada mu oni uđoše i rekoše: "Mir vama!", i on reče: "Mir vama, ljudi neznani!" (25)
فَرَاغَ إِلَىٰ أَهْلِهِ فَجَاءَ بِعِجْلٍ سَمِينٍ i
I on neprimijetno ode ukućanima svojim i donese debelo tele, (26)
فَقَرَّبَهُ إِلَيْهِمْ قَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ i
i primače im ga: "Zar nećete da jedete?" – upita, (27)
فَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً ۖ قَالُوا لَا تَخَفْ ۖ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَامٍ عَلِيمٍ i
osjetivši od njih u duši zebnju. "Ne boj se!" – rekoše, i obradovaše ga dječakom koji će učen biti. (28)
فَأَقْبَلَتِ امْرَأَتُهُ فِي صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَهَا وَقَالَتْ عَجُوزٌ عَقِيمٌ i
I pojavi se žena njegova uzvikujući i po licu se udarajući, i reče: "Zar ja, stara, nerotkinja?!" (29)
قَالُوا كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِ ۖ إِنَّهُ هُوَ الْحَكِيمُ الْعَلِيمُ i
"Tako je odredio Gospodar tvoj" – rekoše oni – "On je Mudri i Sveznajući." (30)
قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ أَيُّهَا الْمُرْسَلُونَ i
"A šta vi hoćete, o izaslanici?" – upita Ibrahim. (31)
قَالُوا إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَىٰ قَوْمٍ مُجْرِمِينَ i
"Poslani smo narodu grješnom" – rekoše – (32)
لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِنْ طِينٍ i
"da sručimo na njih grumenje od ilovače, (33)
مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِينَ i
svako obilježeno u Gospodara tvoga za one koji su u razvratu svaku mjeru prešli." (34)
فَأَخْرَجْنَا مَنْ كَانَ فِيهَا مِنَ الْمُؤْمِنِينَ i
I Mi iz njega vjernike izvedosmo – (35)
فَمَا وَجَدْنَا فِيهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ i
a u njemu samo jednu kuću muslimansku nađosmo – (36)
وَتَرَكْنَا فِيهَا آيَةً لِلَّذِينَ يَخَافُونَ الْعَذَابَ الْأَلِيمَ i
i u njemu za sve one koji se boje patnje neizdržljive znak ostavismo. (37)
وَفِي مُوسَىٰ إِذْ أَرْسَلْنَاهُ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ بِسُلْطَانٍ مُبِينٍ i
I o Musau, kada ga s očiglednim dokazom faraonu poslasmo, (38)
فَتَوَلَّىٰ بِرُكْنِهِ وَقَالَ سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ i
a on, uzdajući se u moć svoju, okrenu glavu i reče: "Čarobnjak je ili lud!" (39)
فَأَخَذْنَاهُ وَجُنُودَهُ فَنَبَذْنَاهُمْ فِي الْيَمِّ وَهُوَ مُلِيمٌ i
I Mi i njega i vojske njegove dohvatismo, pa ih u more bacismo, jer je bio osudu zaslužio. (40)
وَفِي عَادٍ إِذْ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الرِّيحَ الْعَقِيمَ i
I o Adu, kada na njih vjetar poslasmo u kome nije bilo nikakva dobra – (41)
مَا تَذَرُ مِنْ شَيْءٍ أَتَتْ عَلَيْهِ إِلَّا جَعَلَتْهُ كَالرَّمِيمِ i
pored čega god je prošao, ništa nije poštedio, sve je u gnjilež pretvorio. (42)
وَفِي ثَمُودَ إِذْ قِيلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوا حَتَّىٰ حِينٍ i
I o Semudu, kad mu bî rečeno: "Uživajte još neko vrijeme!" (43)
فَعَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ وَهُمْ يَنْظُرُونَ i
I oni se oglušiše o naređenje Gospodara svoga, pa ih uništi strašan glas na oči njihove, (44)
فَمَا اسْتَطَاعُوا مِنْ قِيَامٍ وَمَا كَانُوا مُنْتَصِرِينَ i
i ne mogaše se ni dići ni od kazne odbraniti. (45)
وَقَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمًا فَاسِقِينَ i
I o Nuhovu narodu, davno prije; to, zaista, bijaše narod neposlušni! (46)
وَالسَّمَاءَ بَنَيْنَاهَا بِأَيْدٍ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ i
Mi smo nebo moći Svojom sazdali, a Mi, uistinu, još neizmjerno mnogo možemo, (47)
وَالْأَرْضَ فَرَشْنَاهَا فَنِعْمَ الْمَاهِدُونَ i
i Zemlju smo prostrli – tako je divan Onaj koji je prostro! – (48)
وَمِنْ كُلِّ شَيْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ i
i od svega po par stvaramo da biste vi razmislili! (49)
فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ ۖ إِنِّي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ مُبِينٌ i
"Zato požurite Allahu, ja sam vam od Njega da vas javno upozorim; (50)
وَلَا تَجْعَلُوا مَعَ اللَّهِ إِلَٰهًا آخَرَ ۖ إِنِّي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ مُبِينٌ i
ne prihvaćajte drugog boga osim Allaha, ja sam vam od Njega da vas jasno opomenem!" (51)
كَذَٰلِكَ مَا أَتَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا قَالُوا سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ i
I tako je bilo, ni onima prije ovih nije došao nijedan poslanik, a da nisu rekli: "Čarobnjak je!", ili: "Lud je!" (52)
أَتَوَاصَوْا بِهِ ۚ بَلْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُونَ i
Zar su to jedni drugima u amanet ostavljali? Nisu, nego su oni ljudi koji su u zlu svaku mjeru bili prevršili, (53)
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَا أَنْتَ بِمَلُومٍ i
zato ove ostavi, prijekor nećeš zaslužiti, (54)
وَذَكِّرْ فَإِنَّ الذِّكْرَىٰ تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِينَ i
i nastavi savjetovati, savjet će vjernicima, doista, koristiti. (55)
وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ i
Džine i ljude sam stvorio samo zato da Mi se klanjaju, (56)
مَا أُرِيدُ مِنْهُمْ مِنْ رِزْقٍ وَمَا أُرِيدُ أَنْ يُطْعِمُونِ i
Ja ne tražim od njih opskrbu niti želim da Me hrane, (57)
إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ i
opskrbu daje jedino Allah, Moćni i Jaki! (58)
فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا ذَنُوبًا مِثْلَ ذَنُوبِ أَصْحَابِهِمْ فَلَا يَسْتَعْجِلُونِ i
A nevjernike će stići kazna kao što je stigla i one koji su bili kao oni, i neka Me ne požuruju, (59)
فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ يَوْمِهِمُ الَّذِي يُوعَدُونَ i
jer, teško nevjernicima na Dan kojim im se prijeti! (60)