Ang pagkukunwari (nifaq) ay isang malubhang espiritwal na sakit sa Islam. Ito ay tumutukoy sa hindi pagkakatugma ng sinasabi ng isang tao at ng kanyang totoong paniniwala o ginagawa. Ang pagkukunwari ay mahigpit na kinokondena sa Qur’an at Hadith bilang katangian na nagdudulot ng kapahamakan, lalo na kung ito ay paulit-ulit at sinasadya. Bagamat ang mga mananampalataya ay maaaring magkasala, ang mapagkunwari ay nagpapanggap na sumusunod sa Islam ngunit sa loob-loob ay tinatanggihan ito. Hinikayat ng Islam ang sinseridad (ikhlas) sa pananampalataya at nagbabala laban sa mga asal na kahawig ng pagkukunwari.
May dalawang pangunahing uri ng pagkukunwari sa Islam:
"Katotohanang ang mga mapagkunwari ay nasa pinakamababang antas ng Apoy – at kailanma’y hindi ka makakahanap para sa kanila ng tagapagtanggol." An-Nisā’ 4:145 ⧉
Itinuro ng Propeta Muhammad (sumakanya nawa ang kapayapaan) ang mga tiyak na palatandaan ng isang mapagkunwari sa Hadith upang maiwasan ng mga mananampalataya ang ganitong mga ugali:
"Ang mga palatandaan ng isang mapagkunwari ay tatlo: kapag siya ay nagsalita, siya ay nagsisinungaling; kapag siya ay nangako, hindi niya ito tinutupad; at kapag siya ay pinagkatiwalaan, kanyang pinagtataksilan ang tiwala." Hadith - Bukhari & Muslim
Ang mga ganitong gawain ay maaaring hindi agad magpataw ng kawalang pananampalataya, ngunit ito ay seryoso at dapat iwasan. Mahalagang magsagawa ng regular na pagsusuri sa sarili upang mapanatili ang sinseridad.
Inilalarawan sa Surah Al-Munafiqun at iba pang kabanata ang asal ng mga mapagkunwari — nagpapanggap silang mananampalataya ngunit lihim na kumikilos laban sa pamayanang Muslim, nagpapalaganap ng pagdududa, at kinukutya ang pananampalataya.
"Pinipilit nilang linlangin si Allah at ang mga sumasampalataya, ngunit sila lamang ang nalilinlang, at hindi nila ito namamalayan." Al-Baqarah 2:9 ⧉
Ang kanilang mga puso ay may karamdaman, at kung hindi sila magsisisi, ang kanilang katapusan ay higit na masahol kaysa sa mga lantad na hindi mananampalataya dahil sa kanilang panlilinlang at dobleng mukha.
Mapanganib ang pagkukunwari sapagkat unti-unting sinisira nito ang pananampalataya mula sa loob. Ginagawa nitong palabas ang pagsamba at ginagawang kasangkapan ang relihiyon para sa pansariling kapakinabangan. Madalas na nagpapakita ng kasigasigan sa publiko ang mga mapagkunwari ngunit tamad at walang sigla sa pribadong debosyon.
"At kapag sila ay tumayo upang manalangin, sila ay tumatayo nang may katamaran, nagpapakita sa mga tao, at hindi nila naaalala si Allah maliban nang kaunti." An-Nisā’ 4:142 ⧉
Hinimok ang mga mananampalataya na laging suriin ang kanilang layunin, maging tapat, at manalangin upang manatiling matatag at sinsero ang puso.
Upang maprotektahan ang sarili mula sa pagkukunwari, hinihikayat ng Islam ang:
"Aming Panginoon, huwag Mong ipaling ang aming mga puso matapos Mo kaming patnubayan, at pagkalooban Mo kami mula sa Iyo ng awa." Āl ‘Imrān 3:8 ⧉
Mahigpit ang babala ng Islam laban sa pagkukunwari sapagkat nilalason nito ang ugat ng pananampalataya. Ang isang tunay na mananampalataya ay dapat magsumikap na pag-isahin ang kanyang panloob na puso sa kanyang panlabas na kilos, laging humihiling kay Allah ng patnubay, kapatawaran, at sinseridad.
Sa pagiging tapat, mapagkakatiwalaan, at sinsero sa pagsamba, naiiwasan ng isang tao ang pagkukunwari at lalong napapalapit kay Allah na may pusong puno ng liwanag at katotohanan.