Sa Islam, ang kaligtasan ay nakakamit sa pamamagitan ng pananampalataya kay Allah, mabubuting gawa, at pagsunod sa mga turo ng Propeta Muhammad (SAWS). Ito ang pinakahuling layunin ng mga Muslim, sapagkat ito ay nagdudulot ng walang hanggang kaligayahan at pagiging malapit kay Allah sa paraiso. Sa ibaba, ating tatalakayin ang pananaw ng Islam tungkol sa kaligtasan, ang landas patungo rito, at ang mga pangunahing paniniwala at gawaing nakatutulong sa pagkamit ng awa at kapatawaran ni Allah.
Ang kaligtasan sa Islam ay tumutukoy sa pagkakaligtas mula sa kaparusahan ng Impiyerno at sa paggagawad ng walang hanggang paraiso (Jannah). Hindi ito nakabase sa isang gawa lamang kundi sa kabuuang pananampalataya at katuwiran. Kasama rito ang paniniwala sa Kaisahan ni Allah (Tawhid), pagsunod sa mga turo ng Propeta Muhammad (SAWS), at paggawa ng mabubuting gawa ayon sa Qur'an at Hadith.
Malinaw sa Qur'an na ang kaligtasan ay hindi nakabase sa angkan, kayamanan, o katayuan kundi sa pananampalataya at mga gawa. Ang bawat isa ay may pananagutan sa sariling kaligtasan, at si Allah ang tunay na tagahatol ng mga gawa ng tao. Ayon sa Al-Baqarah 2:286 ⧉ – "Hindi binibigyan ng Allah ng pasanin ang isang kaluluwa maliban sa kaya nito," na nagpapakita ng lawak ng awa ni Allah sa mga nagsusumikap para sa kaligtasan.
Ang pundasyon ng kaligtasan sa Islam ay ang paniniwala sa Kaisahan ni Allah at pagtanggap sa pagiging Propeta ni Muhammad (SAWS). Ang pagbigkas ng pananampalataya, ang Shahada, ay nagsasaad: "Walang ibang diyos kundi si Allah, at si Muhammad ay Sugo ni Allah." Ito ang unang hakbang patungo sa kaligtasan. Binigyang-diin ng Qur'an na ang paniniwala kay Allah at sa Kanyang mga sugo ay kinakailangan para sa kaligtasan:
"Tunay nga, silang mga naniniwala at gumagawa ng matuwid – sila ang pinakamainam sa mga nilalang. Ang kanilang gantimpala mula sa kanilang Panginoon ay ang paraiso, na sa ilalim nito'y may mga ilog na dumadaloy, at sila ay mananatili roon magpakailanman." Al-Bayyinah 98:7 ⧉
Sa Islam, hindi sapat ang kilalanin lamang ang pag-iral ni Allah; dapat ding paniwalaan ang lahat ng Kanyang mga sugo, kabilang na si Propeta Muhammad (SAWS) bilang huling sugo. Mahalagang bahagi rin ang paniniwala sa Araw ng Paghuhukom, sapagkat naniniwala ang mga Muslim na muling bubuhayin ang lahat ng tao at hahatulan batay sa kanilang pananampalataya at mga gawa.
Malapit ang ugnayan ng kaligtasan sa Islam sa paggawa ng mabubuting gawa at pagsamba. Inuutos ng Qur'an at Hadith ang pagsunod sa limang haligi ng Islam – pananampalataya, pagdarasal, pag-aayuno, kawanggawa, at paglalakbay sa Hajj. Ang mga gawaing ito ay nagpapadalisay sa kaluluwa at nagpapatibay ng ugnayan kay Allah, na mahalaga sa kaligtasan.
Dagdag pa rito, binibigyang halaga sa Qur'an ang mabuting pag-uugali tulad ng katapatan, kabutihan, pagtitiyaga, at paggalang sa kapwa. Hinihikayat ang mga Muslim na gumawa ng mabubuting bagay para sa kapwa, lalo na ang pagkakawanggawa, gaya ng nasasaad sa Al-Baqarah 2:261 ⧉ – "Ang halimbawa ng mga gumugugol ng kanilang yaman sa landas ni Allah ay gaya ng butil na tumubo ng pitong uhay, bawat uhay ay may isang daang butil." Ang mga gawaing ito ng kabutihan ay mahalaga upang makamit ang awa at pabor ni Allah.
Ipinapakita rin sa Hadith na malaki ang papel ng sinseridad sa pagsamba, kadalisayan ng intensyon, at pag-iwas sa kasalanan sa pagkamit ng kaligtasan. Maging ang maliliit na mabubuting gawa, gaya ng pagngiti o pagtulong, ay tinuturing na pagsamba kung may wastong layunin.
Sa Islam, walang sinuman ang ligtas sa kaligtasan basta't taos-puso silang nagsisisi kay Allah. Ang pagsisisi (Tawbah) ay mahalagang bahagi ng paghingi ng kapatawaran ni Allah. Naniniwala ang mga Muslim na si Allah ay lubhang mapagpatawad at maawain, at pinatatawad Niya ang mga nagsisisi nang tapat. Tinitiyak ng Qur'an na palaging handang magpatawad si Allah sa mga humihingi ng Kanyang awa:
"Sabihin mo, 'O Aking mga alipin na sumuway sa kanilang sarili, huwag kayong mawalan ng pag-asa sa awa ni Allah. Tunay na si Allah ay nagpapatawad ng lahat ng kasalanan; Siya ang Pinakamapagpatawad, ang Pinakamaawain.'" Az-Zumar 39:53 ⧉
Kasama sa proseso ng pagsisisi ang pagdaramdam sa kasalanan, paghingi ng kapatawaran kay Allah, at matibay na hangaring hindi na muling ulitin ang kasalanan. Ang sinseridad sa pagsisisi ang nagdudulot ng kapatawaran ni Allah. Mahalaga rin ang pagsasaayos ng maling nagawa at pagbabayad, sapagkat ang kapatawaran ni Allah ay kadalasang konektado sa pagnanais ng tao na ituwid ang pagkakamali.
Bagama't mahalaga ang pananampalataya at mabubuting gawa sa kaligtasan, sa huli ay nasa awa at biyaya ni Allah ang kapasyahan. Walang sinuman ang makapapasok sa paraiso sa sarili lamang nilang gawa, kundi sa pamamagitan ng awa ni Allah. Binigyang-diin ito sa Qur'an sa Surah Al-Fātiḥah 1:5 ⧉, kung saan sinasabi ng mga Muslim: "Ipatnubay Mo kami sa tuwid na landas," na kinikilala na mula lamang kay Allah ang tunay na patnubay at kaligtasan.
Ang awa ni Allah ay napakalawak at sumasaklaw sa lahat ng nilikha. Kahit ang isang tao ay nagkukulang sa kanyang gawa, ang awa ni Allah ang nagbibigay ng tagumpay. Tulad ng nabanggit sa Az-Zumar 39:53 ⧉, ang awa ni Allah ay higit pa sa lahat ng kasalanan, at yaong mga nagsisisi at nagsusumikap ay makatatanggap ng Kanyang habag.
Ang huling layunin ng kaligtasan ay ang makapasok sa paraiso (Jannah), kung saan mamumuhay ang mga matuwid sa walang hanggang kaligayahan, malaya sa sakit at pagdurusa. Inilalarawan sa Qur'an ang Jannah bilang isang lugar ng kapayapaan at kasiyahan kung saan ang mga mananampalataya ay laging makakasama ang awa ni Allah.
Itinuturo ng Islam na bawat isa ay mananagot sa kanilang mga ginawa sa Araw ng Paghuhukom. Ang paniniwala sa kabilang buhay ay mahalagang bahagi ng pananampalatayang Islam. Sa araw na iyon, muling bubuhayin ang lahat ng tao at hahatulan batay sa kanilang gawa, paniniwala, at layunin sa buhay. Yaong mga namuhay nang matuwid at sumunod sa landas ng Islam ay gagantimpalaan ng walang hanggang paraiso, habang ang mga tumanggi sa gabay ni Allah at gumawa ng kasamaan ay paparusahan sa Impiyerno.
Nasasaad sa Surah Āl ‘Imrān 3:185 ⧉: "Bawat kaluluwa ay makararanas ng kamatayan. At kayo ay bibigyan lamang ng buong gantimpala sa Araw ng Pagkabuhay." Ang talatang ito ay nagpapahiwatig ng kahalagahan ng pagbibigay-halaga sa mga gawa at pagkilala na ang buhay ay isang pagsubok para sa gantimpalang kabilang buhay.