Në Kuran, Allahu përmend krijimin e universit në disa ajete, duke theksuar fuqinë, dijen dhe aftësinë e Tij për të krijuar qiejt dhe tokën. Këto ajete jo vetëm që përshkruajnë krijimin fizik të botës, por gjithashtu i kujtojnë besimtarëve kontrollin absolut të Allahut mbi çdo krijesë. Më poshtë, fokusohemi në një nga ajetet më të rëndësishme që flet për krijimin e universit, kuptimin e tij të thellë dhe rëndësinë në teologjinë islame.
Një nga ajetet më të famshëm dhe me ndikim në lidhje me krijimin e universit ndodhet në Suren El-Enbija 21:30 ⧉, e cila flet për krijimin e qiejve, tokës dhe universit. Ajeti është si vijon:
"A nuk e shohin jobesimtarët se qiejt dhe toka kanë qenë të bashkuara, e Ne i ndamë? Dhe prej ujit Ne krijuam çdo gjë të gjallë. A nuk do të besojnë atëherë?"
Ky ajet thekson krijimin e universit, duke filluar me qiejt dhe tokën. Allahu tregon se përpara krijimit, ato ishin një masë e vetme e bashkuar, të cilën Ai e ndau dhe e zgjeroi. Ky ajet shihet nga shumë si një referencë për teorinë e Big Bang-ut, një shpjegim shkencor për origjinën e universit, i cili përputhet me përshkrimin kuranor të krijimit.
Në këtë ajet, Allahu sfidon jobesimtarët duke i ftuar të reflektojnë mbi origjinën e universit dhe të njohin shenjat e fuqisë së Tij. Është një kujtesë se krijimi i qiejve dhe tokës është një akt hyjnor, i kontrolluar vetëm nga Allahu, dhe fton në reflektim mbi madhështinë dhe unitetin e Krijuesit.
Ajeti nga Surja El-Enbija 21:30 ⧉ mund të shihet si një paralele mbresëlënëse me teoritë shkencore moderne, si ajo e Big Bang-ut. "Masa e bashkuar" e përshkruar në ajet mund të përkojë me singularitetin që ekzistonte në fillim të universit, i cili më pas u zgjerua. Shkencëtarët besojnë se universi filloi si një pikë infinitësimalisht e vogël dhe e dendur që më pas u zgjerua në kozmosin e gjerë që njohim sot.
Në Islam, ky ajet nuk bie ndesh me të kuptuarit shkencor, por përkundrazi e vërteton krijimin hyjnor të universit. Ai thekson se Allahu është Krijuesi i gjithësisë dhe çdo gjëje në të, dhe se proceset fizike që vëzhgojmë janë shfaqje e vullnetit dhe fuqisë së Tij. Krijimi i universit, sipas Kuranit, nuk është vetëm një ngjarje historike, por një shenjë e vazhdueshme e fuqisë krijuese të Allahut.
Gjithashtu, përmendja e "Prej ujit krijuam çdo gjë të gjallë" është e rëndësishme në kontekstin e biologjisë moderne. Shkenca ka zbuluar se uji është thelbësor për jetën, dhe ky ajet e thekson rëndësinë e ujit si element bazë për mbijetesën. Kurani e paraqet këtë njohuri mbi 1400 vjet më parë, shumë përpara se shkenca moderne ta konfirmonte.
Një tjetër ajet që flet për krijimin e qiejve dhe tokës ndodhet në Suren Et-Tur (Et-Tur 52: 35⧉ 36⧉). Ajeti është si vijon:
"A janë krijuar nga asgjëja, apo ishin ata krijuesit? Apo i krijuan ata qiejt dhe tokën? Jo, ata nuk janë të bindur."
Allahu sfidon jobesimtarët që mohojnë ekzistencën dhe autoritetin e Tij duke theksuar se qiejt dhe toka nuk mund të jenë krijuar rastësisht, as të jenë vetë-krijuar. Ajeti shërben si një kujtesë se krijimi i universit nuk është rezultat i rastësisë, por një akt i qëllimshëm i një Krijuesi të fuqishëm.
Ky ajet i fton besimtarët të reflektojnë mbi ekzistencën e universit dhe të njohin origjinën e tij si një akt hyjnor krijimi. Qiejt, toka dhe çdo gjë në to janë shenja të fuqisë krijuese të Allahut dhe dëshmi e ekzistencës dhe sundimit të Tij mbi çdo gjë.
Surja El-Mulk 67:3 ⧉ është një ajet i shkurtër por i fuqishëm që flet për përsosmërinë dhe madhësinë e krijimit të Allahut. Ajeti thotë:
"Ai që ka krijuar shtatë qiej me shtresa. Nuk sheh asnjë çarje në krijimin e Mëshiruesit. Ktheje shikimin: a sheh ndonjë të metë?"
Ky ajet nënvizon përsosmërinë dhe harmoninë në krijimin e Allahut. Shtatë qiejt, siç përshkruhen në ajet, kuptohen si nivele të ndryshme të universit. Ajeti thekson se nuk ka asnjë të metë apo mospërputhje në krijimin e universit, duke treguar për përpikërinë dhe dizajnin e përkryer të Allahut.
Ajeti gjithashtu i inkurajon besimtarët të reflektojnë mbi madhësinë e universit, duke i ftuar të shikojnë qiellin dhe të meditojnë mbi përsosmërinë e tij. Ai i kujton myslimanëve se universi është një shenjë e madhështisë së Allahut dhe se çdo gjë është në ekuilibër të përkryer, e kontrolluar nga vullneti i Krijuesit.
Surja Er-Rahman 55:33 ⧉ është një tjetër ajet që thekson gjerësinë e qiejve dhe tokës si krijim i Allahut. Ajeti thotë:
"O bashkësi e xhinëve dhe njerëzve! Nëse jeni të aftë të dilni jashtë kufijve të qiejve dhe të tokës, atëherë dilni! Por nuk do të mundeni, përveçse me leje nga Allahu."
Ky ajet shërben si një kujtesë për autoritetin suprem të Allahut mbi gjithë krijimin. Ai i fton të gjithë njerëzit dhe xhinët të njohin kufizimet e tyre dhe madhështinë e sundimit të Allahut. Megjithëse njerëzit kanë bërë përparime të mëdha në eksplorimin e universit, ky ajet thekson se nuk mund të kapërcejnë kufijtë pa lejen e Allahut.
Ajeti thekson gjithpushtetësinë e Allahut, duke i kujtuar besimtarëve kontrollin e Tij mbi çdo aspekt të krijimit, nga atomi më i vogël deri te galaktikat më të mëdha. Universi, me gjithë mrekullitë e tij, është një manifestim i fuqisë së Allahut dhe askush nuk mund të tejkalojë krijimin e Tij pa vullnetin e Tij.
Në Suren El-A'raf 7:54 ⧉, Kurani flet për krijimin e qiejve dhe tokës në kontekstin e autoritetit dhe mëshirës së Allahut. Ajeti thotë:
"Vërtet, Zoti juaj është Allahu, që krijoi qiejt dhe tokën për gjashtë ditë, pastaj u ngrit mbi Fronin. Ai e mbulon natën me ditën, e cila e ndjek me nxitim, dhe krijoi diellin, hënën dhe yjet, të nënshtruara nën urdhrin e Tij. Vërtet, Atij i takon krijimi dhe urdhri. I bekuar qoftë Allahu, Zoti i botëve."
Ky ajet thekson krijimin e qëllimshëm dhe të rregullt të qiejve dhe tokës nga Allahu për gjashtë ditë. Ajeti nënvizon fuqinë dhe kontrollin e Allahut mbi universin dhe gjithçka që është në të. Përmendja e diellit, hënës dhe yjeve tregon më tej madhështinë dhe rendin e krijimit të Tij.
Ai shërben si një kujtesë për epërsinë e Allahut, sistemin harmonik të universit dhe balancën që e qeveris atë. Muslimanët inkurajohen të reflektojnë mbi këtë ajet për të thelluar kuptimin mbi madhështinë e Allahut dhe përsosmërinë e krijimit të Tij.