Islami mëson se Shejtani (Shajtan) është një armik i vërtetë dhe aktiv i njerëzimit. Ai nuk është një simbol i së keqes, por një krijesë reale — Iblisi — që refuzoi të bindet ndaj Allahut dhe u përjashtua nga mëshira e Tij. Që nga ai moment, ai u betua të mashtrojë njerëzimin deri në Ditën e Gjykimit. Kur’ani zbulon strategjitë e Shejtanit, paralajmëron për ndikimin e tij dhe ofron udhëzime të qarta se si të kërkohet mbrojtje dhe të rezistohen pëshpëritjet e tij. Islami pohon se megjithëse e keqja ekziston, ajo kurrë nuk e tejkalon mëshirën dhe udhëzimin e Allahut.
Iblisi ishte një xhin që ishte ngritur në një status të lartë midis engjëjve për shkak të përkushtimit të tij. Megjithatë, kur iu urdhërua të përkulej para Ademit, ai refuzoi me arrogancë. Mosbindja e tij buronte nga krenaria dhe smira, dhe për këtë arsye u përjashtua nga mëshira e Allahut.
"[Allahu] tha: 'Çfarë të pengoi të përkulesh kur të urdhërova?' [Shejtani] tha: 'Unë jam më i mirë se ai. Më krijove mua nga zjarri dhe atë nga balta.'" El-A'raf 7:12 ⧉
Iblisi u bë Shajtan, armiku i betuar i njerëzimit, duke u zotuar të mashtrojë njerëzimin përmes mashtrimeve dhe premtimeve të rreme.
Qëllimi i Shejtanit është të largojë njerëzit nga Allahu — përmes arrogancës, tundimeve, zvarritjes dhe dëshpërimit. Ai pëshpërit mendime të këqija, e bën mëkatin të duket tërheqës dhe nxit harresën dhe mosmirënjohjen.
"[Shejtani] tha: 'Meqë më ke shtyrë në gabim, me siguri do të rri në pritë për ta në Rrugën Tënde të drejtë.'" El-A'raf 7:16 ⧉
Ai nuk mund ta detyrojë askënd të mëkatojë, por shfrytëzon dobësitë. Kur’ani thekson përgjegjësinë personale — ne zgjedhim nëse do ta ndjekim apo jo.
E keqja është një sprovë, jo një kundërshtim ndaj mëshirës së Allahut. Ajo ekziston për të mundësuar vullnetin e lirë, për të dalluar të vërtetën nga e pavërteta dhe për të pastruar të sinqertët. Ndërsa Shejtani promovon të keqen, Allahu ka dhënë udhëzime për ta kundërshtuar atë.
"Vërtet, kurthi i Shejtanit është i dobët." En-Nisa 4:76 ⧉
Mëshira dhe udhëzimi i Allahut janë gjithmonë më të fuqishme se e keqja. Ndikimi i Shajtanit ka sukses vetëm kur dikush largohet nga përkujtimi dhe bindja.
Islami mëson mënyra të caktuara për të mbrojtur veten nga ndikimi i Shejtanit:
"Dhe nëse të vjen ndonjë sugjerim i keq nga Shejtani, atëherë kërko strehim tek Allahu. Vërtet, Ai është Dëgjues dhe i Dijshëm." El-A'raf 7:200 ⧉
Shejtani përdor tundimet e kësaj bote, ideologjitë e rreme, smirën, përçarjen dhe shpërqendrimin për të larguar njerëzit nga e vërteta. Ai gjithashtu ka ndihmës — si nga xhinët, ashtu edhe nga njerëzit e devijuar — që promovojnë imoralitet dhe dyshim.
"Dhe kështu Ne kemi bërë për çdo profet armiq — djaj nga njerëzit dhe xhinët — që i frymëzojnë njëri-tjetrit fjalë të bukura në mashtrim." El-En'am 6:112 ⧉
Vetëdija për këto mjete ndihmon besimtarët të qëndrojnë të qëndrueshëm në rrugën e së vërtetës.
Pavarësisht ndikimit të tij aktual, fati i Shajtanit është i vulosur. Në Ditën e Gjykimit, ai do të mohojë ndjekësit e tij dhe do të pranojë se nuk kishte fuqi të vërtetë — veçse sugjerim. Ai do të hidhet në Xhehenem së bashku me ata që e ndoqën atë.
"Dhe Shejtani do të thotë kur çështja të jetë vendosur: 'Vërtet, Allahu ju premtoi një premtim të vërtetë. Edhe unë ju premtova, por ju tradhtova.'" Ibrahim 14:22 ⧉
Islami mëson që besimtarët të njohin Shajtanin si armik, por jo të jetojnë në frikë — përkundrazi, në vetëdije dhe mbështetje të vazhdueshme tek Allahu. Kurthet e Shejtanit janë të dobëta përballë përkujtimit, sinqeritetit dhe veprave të drejta.
Duke kërkuar dije, bërë dua dhe ruajtur zemrat tona, ne mbrojmë veten nga e keqja dhe i afrohemi Allahut, burimit të të gjithë dritës dhe mbrojtjes.