Agjërimi (Sijam) është një nga pesë shtyllat e Islamit dhe një akt adhurimi thellësisht shpirtëror që përfshin përmbajtjen nga ushqimi, pija dhe nevojat e tjera fizike nga agimi deri në perëndim të diellit. Ai vërehet më së shumti gjatë muajit të Ramazanit, një kohë përkushtimi të shtuar, vetëpërmbajtjeje dhe bashkësie. Por agjërimi në Islam është më shumë se thjesht përmbajtje fizike — është një mënyrë për të arritur taqwa (ndërgjegjësim ndaj Allahut), për të pastruar shpirtin dhe për të zhvilluar disiplinë dhe ndjeshmëri.
Agjërimi është bërë obligim për myslimanët ashtu siç ishte edhe për popujt e mëparshëm, duke theksuar rëndësinë e tij universale. Është një urdhër hyjnor që synon të kultivojë devotshmërinë dhe afrimin me Allahun.
"O ju që keni besuar, agjërimi është bërë obligim për ju, ashtu siç ishte për ata para jush, që të bëheni të devotshëm." El-Bekare 2:183 ⧉
Agjërimi është një mundësi për të thyer zakonet, për të pastruar zemrën dhe për të rinovuar përkushtimin ndaj Allahut.
Agjërimi i detyrueshëm është gjatë Ramazanit — muaji i nëntë i kalendarit islam. Nga agimi (Faxhr) deri në perëndim të diellit (Magrib), myslimanët përmbahen nga ngrënia, pirja, marrëdhëniet bashkëshortore dhe sjelljet mëkatare. Çdo ditë fillon me suhur (vakt para agimit) dhe përfundon me iftar (vakt për të prishur agjërimin).
"Hani dhe pini derisa të dalloni qartë vijën e bardhë të agimit nga ajo e zezë e natës. Pastaj plotësoni agjërimin deri në perëndimin e diellit." El-Bekare 2:187 ⧉
Agjërimi nuk është që të shkaktojë vështirësi, dhe përjashtime ekzistojnë për të sëmurët, të moshuarit, udhëtarët, gratë shtatzëna ose që ushqejnë fëmijën dhe të tjerë.
Thelbi i agjërimit nuk është vetëm të jesh i uritur — është të ndërtosh taqwa. Agjërimi disiplinon egon, dobëson dëshirat, forcon vullnetin dhe mëson mirënjohjen dhe ndjeshmërinë për ata që janë në nevojë.
"Agjërimi është mburojë; kur ndonjëri prej jush agjëron, le të mos sillet keq dhe injorant. Nëse dikush e ofendon, le të thotë: 'Unë jam duke agjëruar.'" Hadith - Buhari
Çdo moment vetëpërmbajtjeje bëhet një formë adhurimi, dhe çdo ndjesi urie i kujton shpirtit nevojën për Allahun.
Ramazani është një kohë e shenjtë e mëshirës, faljes dhe çlirimit nga Zjarri. Ai përfshin shtimin e leximit të Kuranit, faljen e namazeve të natës (Taravi), bamirësinë dhe reflektimin. Është muaji në të cilin është shpallur Kurani.
"Muaji i Ramazanit [është ai] në të cilin është shpallur Kurani – udhëzues për njerëzit dhe argumente të qarta për udhëzim dhe dallim." El-Bekare 2:185 ⧉
Agjërimi në Ramazan nuk është vetëm një urdhër — është një festim i besimit, durimit dhe unitetit.
Shpërblimi për agjërimin është i madh — aq i veçantë saqë vetëm Allahu e di vlerën e tij të vërtetë. Profeti Muhamed (paqja qoftë mbi të) ka thënë se të gjitha veprat kanë një shpërblim të caktuar, "përveç agjërimit — ai është për Mua, dhe Unë do ta shpërblej atë."
"Kush agjëron gjatë Ramazanit me besim të sinqertë dhe duke kërkuar shpërblim, mëkatet e tij të kaluara do të falen." Hadith - Buhari & Muslim
Agjërimi është gjithashtu një mburojë nga Zjarri i Xhehenemit dhe një burim ngritjeje në Ditën e Gjykimit.
Jashtë Ramazanit, Islami inkurajon agjërimin vullnetar gjatë gjithë vitit. Disa nga agjërimet e rekomanduara janë:
Këto agjërime ndihmojnë në ruajtjen e momentit shpirtëror të Ramazanit dhe e afrojnë besimtarin më shumë me Allahun gjatë gjithë vitit.
Agjërimi është një nga veprat më personale dhe më të fuqishme të adhurimit në Islam. Ai mëson durim, përulësi, mirënjohje dhe nënshtrim. Pastron trupin, mprehtëson zemrën dhe e ngre shpirtin.
Duke agjëruar me sinqeritet dhe vetëdije, myslimanët përmbushin një shtyllë thelbësore të besimit dhe ecin drejt të qenit shërbëtorë më të vetëdijshëm, më të disiplinuar dhe më të dhembshur të Allahut.