Sureja El-Kijama (Ringjallja) — سُورَةُ القيامة

Sureja El-Kijame - Kapitulli i shtatëdhjetë e pestë i Kuranit, përshkruan me gjallëri ngjarjet e Ditës së Gjykimit dhe llogaridhënien për veprat.

Sureja El-Kijama (Ringjallja) — سُورَةُ القيامة

Njihet gjithashtu si: Lā Uqsimu (Nuk betohem), Lā Uqsimu bi-Yawm al-Qiyāmah (Nuk betohem për Ditën e Ringjalljes)

وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ ٢ i

75:2

dhe betohem në shpirtin e atij që e qorton vetveten. (2)

أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَلَّنْ نَجْمَعَ عِظَامَهُ ٣ i

75:3

A mendon njeriu që nuk do të mund t’ia mbledhim eshtrat e tij? (3)

بَلَىٰ قَادِرِينَ عَلَىٰ أَنْ نُسَوِّيَ بَنَانَهُ ٤ i

75:4

Po si jo, Ne mundemi me ia bë majet e gishtave ashtu si i ka pasur. (4)

بَلْ يُرِيدُ الْإِنْسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ ٥ i

75:5

Por, njeriu dëshiron të gabojë përderisa të jetë gjallë, (5)

يَقُولُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ ١٠ i

75:10

atë ditë njeriu, thërret: “Ku të ikim?” (10)

يُنَبَّأُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ ١٣ i

75:13

atë ditë, njeriu informohet për veprat që i ka punuar, si dhe për ato që i ka lëshuar, (13)

بَلِ الْإِنْسَانُ عَلَىٰ نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ ١٤ i

75:14

njeriu vetë do të dëshmojë kundër vetvetes, (14)

وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُ ١٥ i

75:15

madje – edhe në qoftë se i paraqet arsyetimet e veta, (ato nuk pranohen). (15)

لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ ١٦ i

75:16

Mos nxito në të lexuarit e Kur’anit me gjunë tënde, (16)

إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ ١٧ i

75:17

Ne, do t’i tubojmë pjesët e tij (Kur’ani), për ta lexuar atë (si është). (17)

فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ ١٨ i

75:18

E, kur ta lexojë Xhebraili atë (Kur’anin), përcille ti leximin e tij, (18)

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰ أَهْلِهِ يَتَمَطَّىٰ ٣٣ i

75:33

e pastaj ka shkuar te të afërmit (familja) e tij, duke u krenuar”. (33)

أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَنْ يُتْرَكَ سُدًى ٣٦ i

75:36

Vallë, a mendon njeriu se do të mbetet pa obligime (pa përgjegjësi)? (36)

أَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِنْ مَنِيٍّ يُمْنَىٰ ٣٧ i

75:37

A s’ka qenë njeriu së pari pikë fare (sperme) që hudhet lehtë, (37)

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ ٣٨ i

75:38

pastaj u bë gjak i doçkuar, nga i cili, Ai (Perëndia), e ka krijuar dhe e ka formur të plotë. (38)

فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْأُنْثَىٰ ٣٩ i

75:39

Dhe, prej tij i bëri çiftet: mashkullin e femrën, (39)

أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَادِرٍ عَلَىٰ أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتَىٰ ٤٠ i

75:40

e, vallë, Ai krijuesi, a nuk ka fuqi edhe t’i ngjallë të vdekurit?” (40)