Sureja Abese (Ai u Vrenjt) — سُورَةُ عبس

Sureja Abese - Kapitulli i tetëdhjetë i Kuranit, thekson rëndësinë e përulësisë, udhëzimit dhe vlerës së shpalljes hyjnore.

Sureja Abese (Ai u Vrenjt) — سُورَةُ عبس

Njihet gjithashtu si: al-Safarah (Shkruesit), al-Ṣākhkhah (Zëri shurdhues), al-Aʿmā (I verbëri)

وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّىٰ ٣ i

80:3

E kush të dëfton ty – ndoshta ai dëshiron të pastrohet (nga mëkatet), (3)

أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرَىٰ ٤ i

80:4

ose të këshillohet, e t’i sjell dobi atij këshillimi, (4)

وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ ٧ i

80:7

sepse, ti nuk ke përgjegjësi, nëse ai nuk don të pastrohet (të besojë); (7)

قُتِلَ الْإِنْسَانُ مَا أَكْفَرَهُ ١٧ i

80:17

Mallkuar qoftë njeriu! Sa jomirënjohës që është ai! (17)

مِنْ نُطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ ١٩ i

80:19

Prej pikës së farës e krijoi dhe përgatiti për të çdo gjë të dobishme, (19)

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَا أَمَرَهُ ٢٣ i

80:23

Në të vërtetë! Ai – njeriu, ende nuk i ka plotësuar ato që i ka urdhëruar Ai! (23)

فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ إِلَىٰ طَعَامِهِ ٢٤ i

80:24

Le të shikojë njeriu në ushqimin e vet: (24)

لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ ٣٧ i

80:37

atë Ditë, çdonjëri është i preokupuar me gjendjen e vetvetes, (37)