Sureja Et-Tin (Fiku) — سُورَةُ التين

Sureja Et-Tin - Kapitulli i nëntëdhjetë e pestë i Kuranit, thekson krijimin e njeriut në formën më të mirë dhe pasojat e mosbesimit.

Sureja Et-Tin (Fiku) — سُورَةُ التين

Njihet gjithashtu si: Wa al-Tīn wa al-Zaytūn (Për fikun dhe ullirin)

لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ ٤ i

95:4

me të vërtetë, Na e kemi krijuar njeriun në formën (hrmoninë) më të bukur, (4)

ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِينَ ٥ i

95:5

pastaj, e kemi kthyer atë në gjendjen më të ulët (në këtë jetë dhe tjetrën), (5)

إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ ٦ i

95:6

përveç atyre që besojnë dhe punojnë vepra të mira, për ta ka shpëblime të pandërprera. (6)

فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِالدِّينِ ٧ i

95:7

E, çka atëherë të shtyni ty (o njeri), që ta mohosh besimin? (7)

أَلَيْسَ اللَّهُ بِأَحْكَمِ الْحَاكِمِينَ ٨ i

95:8

A nuk është Perëndia gjykatësi më i drejtë?! (8)