Sureja Esh-Shems (Dielli) — سُورَةُ الشمس
وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا i
Betohem në Diellin dhe dritën e tij, (1)
وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا i
dhe qiellin dhe Atë që e ka ndërtuar (atë); (5)
وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا i
dhe Tokën dhe Atë që e ka shtruar atë (Tokën), (6)
وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا i
dhe shpirtin (njeriun e parë) dhe Atë që e krijoi (7)
قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا i
me të vërtetë, ai që e pastron atë (shpirtin), do të jetë i lumtur, (9)
وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا i
e, me të vërtetë do të humbë ai që e devijon atë (shpirtin)! (10)
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا i
Populli i Themudit, nga shfrenimi i vet – ka përgënjeshtruar: (11)
فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا i
i dërguari i Perëndisë (Salihu), ju tha atyre: “Lëreni deven e Perëndisë dhe kujdesuni për kohën kur duhet të pijë ajo!” (13)
فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاهَا i
Por ata nuk i besuan (atij), madje e prënë atë (devën) – dhe Zoti i tyre shkatërroi ata për mëkatet e tyre, duke i zhdukur deri në të fundit, (14)
وَلَا يَخَافُ عُقْبَاهَا i
se, Ai, nuk i druan pasojës nga ajo. (15)