Sureja En-Naziat (Të Shkulurit) — سُورَةُ النازعات
وَالنَّازِعَاتِ غَرْقًا i
Betohem në ata (engjëj) që i marrin shpirtërat ashpër (jombesimtarëve) (1)
وَالنَّاشِطَاتِ نَشْطًا i
dhe në ata që i marrin butësisht (besimtarëve) (2)
وَالسَّابِحَاتِ سَبْحًا i
dhe në ata (engjëj) që notojnë në hapësirë (në mes Tokës e qiellit), (3)
فَالسَّابِقَاتِ سَبْقًا i
si dhe në ata (engjëj) që garojnë (për kryerjen e urdhërave), (4)
فَالْمُدَبِّرَاتِ أَمْرًا i
dhe betohem në ata (engjëj) që i rregullojnë ato që nuk janë të rregulluara, (5)
يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ i
në Ditën kur Toka do të dridhet nga tërmeti, (6)
قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ i
Atë ditë, zemrat do të jenë të tronditura, (8)
أَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ i
e shikimet e tyre të përulura. (9)
يَقُولُونَ أَإِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِي الْحَافِرَةِ i
Ata (jobesimtarët) thonë: “A, me të vërtetë, do të kthehemi ne – në jetë (në gjendjen e mëparshme)? (10)
قَالُوا تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ i
E thonë: “E atëherë (të kthyerit), do të jemi të humbur. (12)
فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ i
E do të jetë ajo (ringjallja) vetëm një thirrje, (13)
هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ مُوسَىٰ i
A të ka ardhur ty (o Muhammed) lajmi për Musain, (15)
إِذْ نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى i
kur Zoti i tij e ka thirrë atë në luginën e shenjtë të Tuvasë: (16)
اذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَىٰ i
“Shko te Faraoni, se ai, me të vërtetë, është tërbuar, (17)
فَقُلْ هَلْ لَكَ إِلَىٰ أَنْ تَزَكَّىٰ i
dhe thuaj (Faraonit): ‘A don ti të pastrohesh (nga të këqiat), (18)
وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ i
dhe të udhëzoj te Zoti yt, që t’i druhesh (për të mos bërë të këqia)? (19)
فَأَرَاهُ الْآيَةَ الْكُبْرَىٰ i
Dhe, ia tregoi (Musai-Faraonit) mrekullinë më të madhe, (20)
ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ i
pastaj u kthye, (22)
فَحَشَرَ فَنَادَىٰ i
u përpoq dhe i tuboi njerëzit e thirri: (23)
فَقَالَ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلَىٰ i
“Unë jam zoti juaj suprem (më i lartë)! (24)
فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَكَالَ الْآخِرَةِ وَالْأُولَىٰ i
dhe, Perëndia, ia ekspozoi atij dënimin e kësaj bote dhe të botës tjetër. (25)
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِمَنْ يَخْشَىٰ i
Kjo është këshillë për ata që i druajnë Perëndisë. (26)
أَأَنْتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ السَّمَاءُ ۚ بَنَاهَا i
E, çka është më vështirë: krijimi i juaj apo i qiellit? Ai e ka ndërtuar (qiellin), (27)
رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّاهَا i
lart e ka ngritur kupën e tij dhe e ka përsosur, (28)
وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَاهَا i
dhe netët e tij i ka bërë të errta, kurse ditët të ndritshme, (29)
وَالْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَاهَا i
e pastaj e rrafshoi (shtriu) Tokën, (30)
مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ i
për gjallërinë tuaj dhe të bagëtive tuaja. (33)
فَإِذَا جَاءَتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرَىٰ i
E, kur të arrijë vështirësia më e madhe, (34)
يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ مَا سَعَىٰ i
Dita kur njeriu e kujton atë çka ka punuar, (35)
وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِمَنْ يَرَىٰ i
dhe i tregohet skëterra çdokujt që sheh, (36)
فَأَمَّا مَنْ طَغَىٰ i
atëherë, ai që ka qenë kërcënues, (37)
فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوَىٰ i
pë te, me të vërtetë, vendbanim është skëterra. (39)
وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَىٰ i
Kurse, ai që i druan madhërisë së Zotit të tij dhe e frenon vete nga epshet, (40)
فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوَىٰ i
me të vërtetë, vendbanim i tij është xhenneti. (41)
يَسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَاهَا i
Të pyesin ty për Kijametin: “Kur do të ndodhë?” (42)
فِيمَ أَنْتَ مِنْ ذِكْرَاهَا i
Çka ka rëndësi për ty ta përmendësh atë?! (43)
إِلَىٰ رَبِّكَ مُنْتَهَاهَا i
Vetëm Zoti yt di për te. (44)
إِنَّمَا أَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ يَخْشَاهَا i
Ti je vetëm paralajmërues i atyre që i druajnë atij (Kijametit); (45)
كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَاهَا i
kurse, atë ditë, që do ta shohin atë (Kijametin), atyre do t’u duket se kanë qëndruar në këtë botë, vetëm një mbrëmje apo një mëngjes (të asaj mbrëmjeje). (46)