סורה אל-סאפת (המסדרים בשורות) — سُورَةُ الصافات
وَالصَّافَّاتِ صَفًّا i
37:א׳(שבועה במלאכים) הערוכים בשורות, (א׳)
فَالزَّاجِرَاتِ زَجْرًا i
37:ב׳המזהירים (את בני האדם) מלעשות מעשים רעים, (ב׳)
فَالتَّالِيَاتِ ذِكْرًا i
37:ג׳והקוראים להזכיר: (ג׳)
إِنَّ إِلَٰهَكُمْ لَوَاحِدٌ i
37:ד׳אכן אלוהכם הוא אחד, (ד׳)
رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِ i
37:ה׳ריבון השמים והארץ ואשר ביניהם, והוא ריבון הזריחות. (ה׳)
إِنَّا زَيَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْيَا بِزِينَةٍ الْكَوَاكِبِ i
37:ו׳אנו עיטרנו את הרקיע הראשון בכוכבים, (ו׳)
وَحِفْظًا مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ مَارِدٍ i
37:ז׳ושמרנו עליו מפני כל השטנים המרדנים, (ז׳)
لَا يَسَّمَّعُونَ إِلَى الْمَلَإِ الْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِنْ كُلِّ جَانِبٍ i
37:ח׳כדי שלא יוכלו להקשיב בסתר לסודות הכנס העליון של המלאכים, מפני שאם הם ינסו הם יותקפו מכל עבר. (ח׳)
دُحُورًا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌ i
37:ט׳כך הם יגורשו, ואכן הם יסבלו מעונש נצחי. (ט׳)
إِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ ثَاقِبٌ i
37:י׳אלא מי שהעיף מבט, מיד יכה בו כוכב שביט בוער. (י׳)
فَاسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمْ مَنْ خَلَقْنَا ۚ إِنَّا خَلَقْنَاهُمْ مِنْ طِينٍ لَازِبٍ i
37:י״אאז שאל אותם: “מה קשה יותר לברוא, האם אותם או את כל אשר בראנו? אכן בראנו אותם מטין דביק”. (י״א)
بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ i
37:י״באבל, אתה מתפלא מהם והם מזלזלים בך, (י״ב)
وَإِذَا ذُكِّرُوا لَا يَذْكُرُونَ i
37:י״גואם יזכירו להם, לא ייזכרו, (י״ג)
وَإِذَا رَأَوْا آيَةً يَسْتَسْخِرُونَ i
37:י״דואם ראו כל אות, יזלזלו בו, (י״ד)
وَقَالُوا إِنْ هَٰذَا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ i
37:ט״וויאמרו, “כי אין אלה אלא דברי קסם גלויים. (ט״ו)
أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ i
37:ט״זהאם אחרי מותנו והיותנו עפר ועצמות, אכן נקום לתחייה?, (ט״ז)
أَوَآبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ i
37:י״זוגם אבותינו הראשונים?” (י״ז)
قُلْ نَعَمْ وَأَنْتُمْ دَاخِرُونَ i
37:י״חאמור: “אכן כן! ואתם עלובים ובזויים ״. (י״ח)
فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ فَإِذَا هُمْ يَنْظُرُونَ i
37:י״טואכן רק תרועה אחת ואז עיניהם יראו. (י״ט)
وَقَالُوا يَا وَيْلَنَا هَٰذَا يَوْمُ الدِّينِ i
37:כ׳ויאמרו: “אוי לנו! זה הוא יום הדין”. (כ׳)
هَٰذَا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ i
37:כ״אזה יום הפסיקה אשר הייתם לו מתכחשים. (כ״א)
احْشُرُوا الَّذِينَ ظَلَمُوا وَأَزْوَاجَهُمْ وَمَا كَانُوا يَعْبُدُونَ i
37:כ״בקבצו את אלה אשר קפחו וזוגותיהם, ואת אשר היו עובדים. (כ״ב)
مِنْ دُونِ اللَّهِ فَاهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَاطِ الْجَحِيمِ i
37:כ״גמלבד אללה, והדריכו אותם בדרך המובילה שאולה (כ״ג)
وَقِفُوهُمْ ۖ إِنَّهُمْ مَسْئُولُونَ i
37:כ״דהעמידו אותם כי הם אחראים (כ״ד)
مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ i
37:כ״ה(ויאמר להם בזלזול): “מה לכם אשר לא תעזרו איש לרעהו?” (כ״ה)
بَلْ هُمُ الْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ i
37:כ״ואכן, היום הם נכנעים. (כ״ו)
وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ i
37:כ״זהם יפנו זה אל זה, וישאלו זה את זה. (כ״ז)
قَالُوا إِنَّكُمْ كُنْتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ الْيَمِينِ i
37:כ״חויאמרו: “אתם נהגתם לבוא אלינו מימין...”. (כ״ח)
قَالُوا بَلْ لَمْ تَكُونُوا مُؤْمِنِينَ i
37:כ״טויאמרו להם: “לא זה אתם שלא האמנתם! (כ״ט)
وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُمْ مِنْ سُلْطَانٍ ۖ بَلْ كُنْتُمْ قَوْمًا طَاغِينَ i
37:ל׳לא הייתה לנו שום סמכות עליכם, כי אנשים רשעים הייתם. (ל׳)
فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَا ۖ إِنَّا لَذَائِقُونَ i
37:ל״אועכשיו דברו של ריבוני יתקיים בצדק נגדנו, והנה אנחנו טועמים. (ל״א)
فَأَغْوَيْنَاكُمْ إِنَّا كُنَّا غَاوِينَ i
37:ל״בהתעינו אתכם כי אנו בעצמנו היינו תועים”. (ל״ב)
فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍ فِي الْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ i
37:ל״גביום ההוא, הם כולם יחלקו את העונש (ל״ג)
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِينَ i
37:ל״דכך אנחנו מטפלים ברשעים! (ל״ד)
إِنَّهُمْ كَانُوا إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ i
37:ל״הכי כאשר נאמר להם, אין אלוה מלבד אללה, הם הפנו את גבם בגאוותנות. (ל״ה)
وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُو آلِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَجْنُونٍ i
37:ל״וואמרו: “האם נעזוב את אלילינו בגלל משורר משוגע?”. (ל״ו)
بَلْ جَاءَ بِالْحَقِّ وَصَدَّقَ الْمُرْسَلِينَ i
37:ל״זאבל הוא אכן הביא את הצדק, ואישר את מה שהביאו השליחים שקדמו לו, (ל״ז)
إِنَّكُمْ لَذَائِقُو الْعَذَابِ الْأَلِيمِ i
37:ל״חואכן אתם תטעמו את העונש הכואב! (ל״ח)
وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ i
37:ל״טואתם לא תקבלו אלא את אשר הייתם עושים! (ל״ט)
إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ i
37:מ׳אלא עובדי אללה הנאמנים, (מ׳)
أُولَٰئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ i
37:מ״אלהם תוענק פרנסה בשפע, (מ״א)
فَوَاكِهُ ۖ وَهُمْ مُكْرَمُونَ i
37:מ״בופירות, והם אכן יחיו בכבוד, (מ״ב)
فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ i
37:מ״גבגני העדן העליונים, (מ״ג)
عَلَىٰ سُرُرٍ مُتَقَابِلِينَ i
37:מ״דוינוחו על ספות, זה לצד זה, (מ״ד)
يُطَافُ عَلَيْهِمْ بِكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ i
37:מ״הויגישו להם גביעים המלאים במשקה ממעיין, (מ״ה)
بَيْضَاءَ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ i
37:מ״ומשקה לבן ותענוג לשותים. (מ״ו)
لَا فِيهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنْزَفُونَ i
37:מ״זאשר לא יערפל את חושיהם ולא יגרום להם לשכרות. (מ״ז)
وَعِنْدَهُمْ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ عِينٌ i
37:מ״חואצלם תהיינה צנועות ונאות לעין, (מ״ח)
كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَكْنُونٌ i
37:מ״טהן דומות לפנינים שמורות. (מ״ט)
فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ i
37:נ׳ואז הם ייגשו זה אל זה בשאלות. (נ׳)
قَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٌ i
37:נ״אואחד מהם יגיד: אכן היה לי פעם ידיד (נ״א)
يَقُولُ أَإِنَّكَ لَمِنَ الْمُصَدِّقِينَ i
37:נ״באמר: ״ האם אתה מאמין בצדק. (נ״ב)
أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَدِينُونَ i
37:נ״גהאם לאחר שנמות ונהיה לעפר ועצמות, בצדק נובא אל הדין?” (נ״ג)
قَالَ هَلْ أَنْتُمْ مُطَّلِعُونَ i
37:נ״דואז יגיד: “האם אתם רוצים להביט ?” (נ״ד)
فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِي سَوَاءِ الْجَحِيمِ i
37:נ״הואז יביטו ויראו אותו עמוק בגיהינום. (נ״ה)
قَالَ تَاللَّهِ إِنْ كِدْتَ لَتُرْدِينِ i
37:נ״ואמר: “אני נשבע באללה! כמעט הובלת גם אותי אל החורבן (נ״ו)
وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّي لَكُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرِينَ i
37:נ״זאם לא היה חסדו של ריבוני, הייתי גם נזרק לגיהינום!”. (נ״ז)
أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ i
37:נ״ח(ואז הוא יגיד אל חבריו)”האם אנחנו לא נטעם עוד מוות, (נ״ח)
إِلَّا مَوْتَتَنَا الْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ i
37:נ״טמלבד המוות הראשון? והאם כאן לא ניענש (נ״ט)
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ i
37:ס׳אכן, זה הוא הניצחון האדיר!”. (ס׳)
لِمِثْلِ هَٰذَا فَلْيَعْمَلِ الْعَامِلُونَ i
37:ס״אבדיוק לזה שואפים האנשים העושים את הטוב! (ס״א)
أَذَٰلِكَ خَيْرٌ نُزُلًا أَمْ شَجَرَةُ الزَّقُّومِ i
37:ס״בהאם “עץ הזקום” עדיף על פני גן העדן? (ס״ב)
إِنَّا جَعَلْنَاهَا فِتْنَةً لِلظَّالِمِينَ i
37:ס״גהעץ אשר הועדנו כמבחן לרשעים (ס״ג)
إِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِي أَصْلِ الْجَحِيمِ i
37:ס״דוהוא עץ העולה ממעמקי השאול, (ס״ד)
طَلْعُهَا كَأَنَّهُ رُءُوسُ الشَّيَاطِينِ i
37:ס״הפירותיו הם כמו ראשיהם של השטנים! (ס״ה)
فَإِنَّهُمْ لَآكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ i
37:ס״והם יאכלו מזה וימלאו בזה את בטנם. (ס״ו)
ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًا مِنْ حَمِيمٍ i
37:ס״זולאחר מכן הם ישתו מים רותחים, (ס״ז)
ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى الْجَحِيمِ i
37:ס״חולאחר מכן הם ודאי ישובו אל השאול. (ס״ח)
إِنَّهُمْ أَلْفَوْا آبَاءَهُمْ ضَالِّينَ i
37:ס״טהם גילו שאבותיהם תעו בדרך, (ס״ט)
فَهُمْ عَلَىٰ آثَارِهِمْ يُهْرَعُونَ i
37:ע׳ואז מיהרו ללכת בעקבותיהם. (ע׳)
وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَكْثَرُ الْأَوَّلِينَ i
37:ע״אובהחלט, קדמו להם הרבה אשר תעו בדרך (ע״א)
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِيهِمْ مُنْذِرِينَ i
37:ע״בוכבר שלחנו אליהם מזהירים. (ע״ב)
فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنْذَرِينَ i
37:ע״גוראה מה היה סופם של המוזהרים, (ע״ג)
إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ i
37:ע״דפרט לעובדי אללה המסורים. (ע״ד)
وَلَقَدْ نَادَانَا نُوحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيبُونَ i
37:ע״הוכבר קרא אלינו נוח, וכמה טובה הייתה תגובתנו! (ע״ה)
وَنَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ i
37:ע״ווחילצנו אותו ואת בני ביתו מהאסון האדיר, (ע״ו)
وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُ هُمُ الْبَاقِينَ i
37:ע״זועשינו כך שהצאצאים שלו יהיו היחידים הנשארים. (ע״ז)
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ i
37:ע״חוהשארנו את זכרו לדורות הבאים. (ע״ח)
سَلَامٌ عَلَىٰ نُوحٍ فِي الْعَالَمِينَ i
37:ע״טהשלום הוא על נוח בין כל העולמים! (ע״ט)
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ i
37:פ׳כך נגמול לצדיקים! (פ׳)
إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ i
37:פ״אכי הוא מעבדינו המאמינים (פ״א)
ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ i
37:פ״באחרי כן הטבענו את האחרים. (פ״ב)
وَإِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْرَاهِيمَ i
37:פ״גוגם בדרכו (המשיך) אברהם. (פ״ג)
إِذْ جَاءَ رَبَّهُ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ i
37:פ״דהוא פנה לריבונו בלב שלם (פ״ד)
إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ مَاذَا تَعْبُدُونَ i
37:פ״הוהוא אמר לאביו ולבני עמו: “מה זה הדבר הזה אשר אתם עובדים?” (פ״ה)
أَئِفْكًا آلِهَةً دُونَ اللَّهِ تُرِيدُونَ i
37:פ״והאם אתם רוצים לעבוד שקר מלבד אללה? (פ״ו)
فَمَا ظَنُّكُمْ بِرَبِّ الْعَالَمِينَ i
37:פ״זמה אתם חושבים על ריבון העולמים? (פ״ז)
فَنَظَرَ نَظْرَةً فِي النُّجُومِ i
37:פ״חאז הוא הביט בכוכבים, (פ״ח)
فَقَالَ إِنِّي سَقِيمٌ i
37:פ״טואז אמר: “אכן אני חולה!” (פ״ט)
فَتَوَلَّوْا عَنْهُ مُدْبِرِينَ i
37:צ׳אז הם הפנו אליו את גבם והלכו משם. (צ׳)
فَرَاغَ إِلَىٰ آلِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ i
37:צ״אוהוא מיהר אל אליליהם ופנה אליהם בשאלה: “מדוע אינכם אוכלים, (צ״א)
مَا لَكُمْ لَا تَنْطِقُونَ i
37:צ״בולמה אינכם מדברים?”. (צ״ב)
فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًا بِالْيَمِينِ i
37:צ״גואז הוא התנפל עליהם ביד ימין. (צ״ג)
فَأَقْبَلُوا إِلَيْهِ يَزِفُّونَ i
37:צ״דבני עמו באו אליו בזעם. (צ״ד)
قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ i
37:צ״האבל הוא אמר להם, “האם תעבדו את אשר תפסלו, (צ״ה)
وَاللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ i
37:צ״ואף כי אללה ברא אתכם ואת מעשה ידיכם?” (צ״ו)
قَالُوا ابْنُوا لَهُ بُنْيَانًا فَأَلْقُوهُ فِي الْجَحِيمِ i
37:צ״זהם אמרו: “בנו לו כבשן, השליכו אותו אל תוך האש!” (צ״ז)
فَأَرَادُوا بِهِ كَيْدًا فَجَعَلْنَاهُمُ الْأَسْفَلِينَ i
37:צ״חהם רצו לפגוע בו, אך אנו העלבנו אותם! (צ״ח)
وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهْدِينِ i
37:צ״טוהוא אמר: “אני הולך אל ריבוני והוא ידריך אותי. (צ״ט)
رَبِّ هَبْ لِي مِنَ الصَّالِحِينَ i
37:ק׳“ריבוני! הענק לי בן אשר יהיה מהצדיקים. (ק׳)
فَبَشَّرْنَاهُ بِغُلَامٍ حَلِيمٍ i
37:ק״אאז בישרנו לו על בן סבלן. (ק״א)
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يَا بُنَيَّ إِنِّي أَرَىٰ فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَا أَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِي إِنْ شَاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ i
37:ק״בוכאשר הוא הגיע לגיל אשר יכול לעבוד אתו, אמר: ״ הוי בני! ראיתי בשנתי (בחלום) כי עליי לזבוח אותך, הגד לי, מה דעתך?” אמר: “הוי אבי! עשה את מה שצווית לעשות, ואם ירצה אללה, תמצא אותי בין הסבלנים” (ק״ב)
فَلَمَّا أَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَبِينِ i
37:ק״גוכאשר שניהם התמסרו לאללה, והניח את בנו על הפנים (ק״ג)
وَنَادَيْنَاهُ أَنْ يَا إِبْرَاهِيمُ i
37:ק״דקראנו אליו: “הוי אברהם“ (ק״ד)
قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيَا ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ i
37:ק״הכבר קיימת את החלום, ואכן אנחנו נגמול היטב לעושי הטוב” (ק״ה)
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْبَلَاءُ الْمُبِينُ i
37:ק״וזה אכן היה ניסיון בהיר. (ק״ו)
وَفَدَيْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ i
37:ק״זואחר-כך פרינו אותו על-ידי זבח גדול (כבש). (ק״ז)
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ i
37:ק״חוהשארנו לו זכר בדורות שאחריו,. (ק״ח)
سَلَامٌ عَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ i
37:ק״טהשלום והברכה יהיו על אברהם! (ק״ט)
كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ i
37:ק״יכך נגמול לעושי הטוב! (ק״י)
إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ i
37:קי״אכי הוא מעבדינו המאמינים. (קי״א)
وَبَشَّرْنَاهُ بِإِسْحَاقَ نَبِيًّا مِنَ الصَّالِحِينَ i
37:קי״בכך בישרנו לו על יצחק, נביא מהצדיקים. (קי״ב)
وَبَارَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰ إِسْحَاقَ ۚ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَظَالِمٌ لِنَفْسِهِ مُبِينٌ i
37:קי״גובירכנו אותו ואת יצחק. חלק מצאצאיהם היו צדיקים גמורים, וחלק היו חוטאים גמורים. (קי״ג)
وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ i
37:קי״דומחסדנו גם עשינו טובה למשה ואהרון, (קי״ד)
وَنَجَّيْنَاهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ i
37:קי״הוחילצנו אותם ואת בני עמם מהאסון האדיר. (קי״ה)
وَنَصَرْنَاهُمْ فَكَانُوا هُمُ الْغَالِبِينَ i
37:קי״ועזרנו להם, ואז הם היו המנצחים. (קי״ו)
وَآتَيْنَاهُمَا الْكِتَابَ الْمُسْتَبِينَ i
37:קי״זונתנו להם את הספר המבואר (קי״ז)
وَهَدَيْنَاهُمَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ i
37:קי״חוהדרכנו אותם בדרך הישר, (קי״ח)
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِي الْآخِرِينَ i
37:קי״טוהותרנו לשניהם זכר בדורות הבאים. (קי״ט)
سَلَامٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ i
37:ק״כהשלום והברכה על משה ואהרון! (ק״כ)
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ i
37:קכ״אכך אנחנו גומלים לעושי הטוב. (קכ״א)
إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ i
37:קכ״בשניהם (בצדק) היו מעבדינו הנאמנים. (קכ״ב)
وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ i
37:קכ״גגם אליהו היה אחד מהשליחים. (קכ״ג)
إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَلَا تَتَّقُونَ i
37:קכ״דוהוא אמר לבני עמו: “האם לא תיראו את אללה?. (קכ״ד)
أَتَدْعُونَ بَعْلًا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخَالِقِينَ i
37:קכ״האתם עובדים את הבעל (אליל כנעני) ונוטשים את הטוב בבוראים, (קכ״ה)
اللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ i
37:קכ״ואללה ריבונכם, וריבון אבותיכם הראשונים?” (קכ״ו)
فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ i
37:קכ״זאך הם כפרו בו, ולכן הם יצטרכו לתת את הדין. (קכ״ז)
إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ i
37:קכ״חחוץ מעבדי אללה הנאמנים. (קכ״ח)
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ i
37:קכ״טוהשארנו לו זכר בדורות שאחריו, (קכ״ט)
سَلَامٌ عَلَىٰ إِلْ يَاسِينَ i
37:ק״להשלום והברכה על אליהו! (ק״ל)
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ i
37:קל״אכך נגמול למיטיבים. (קל״א)
إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ i
37:קל״בוהוא אכן היה מעבדינו הנאמנים. (קל״ב)
وَإِنَّ لُوطًا لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ i
37:קל״גוגם לוט הוא אחד השליחים. (קל״ג)
إِذْ نَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ أَجْمَعِينَ i
37:קל״דחילצנו אותו ואת בני ביתו, (קל״ד)
إِلَّا عَجُوزًا فِي الْغَابِرِينَ i
37:קל״החוץ מקשישה אשר נותרה עם הנענשים. (קל״ה)
ثُمَّ دَمَّرْنَا الْآخَرِينَ i
37:קל״ולאחר מכן הכחדנו את כל השאר. (קל״ו)
وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِمْ مُصْبِحِينَ i
37:קל״זאתם עוברים על פניהם ביום, (קל״ז)
وَبِاللَّيْلِ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ i
37:קל״חובלילה, הן, אינכם מבינים?. (קל״ח)
وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ i
37:קל״טוגם יונה היה אכן אחד מהשליחים. (קל״ט)
إِذْ أَبَقَ إِلَى الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ i
37:ק״מהוא ברח אל האונייה העמוסה, (ק״מ)
فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ الْمُدْحَضِينَ i
37:קמ״אאז הם הפילו גורל, והוא זה שהפסיד (אז הם השליכו אותו מהאונייה) (קמ״א)
فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ i
37:קמ״בוהלוויתן בלע אותו בעודו (יונה) מאשים את עצמו. (קמ״ב)
فَلَوْلَا أَنَّهُ كَانَ مِنَ الْمُسَبِّحِينَ i
37:קמ״גואם הוא לא היה מהמשבחים (את אללה), (קמ״ג)
لَلَبِثَ فِي بَطْنِهِ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ i
37:קמ״דאז הוא היה נשאר בבטנו עד יום תחיית-המתים, (קמ״ד)
فَنَبَذْنَاهُ بِالْعَرَاءِ وَهُوَ سَقِيمٌ i
37:קמ״האז זרקנו אותו כשהוא חלש אל החוף החשוף, (קמ״ה)
وَأَنْبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِنْ يَقْطِينٍ i
37:קמ״ווהצמחנו מעליו עץ קיקיון (דלעת). (קמ״ו)
وَأَرْسَلْنَاهُ إِلَىٰ مِائَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ i
37:קמ״זואחר-כך שלחנו אותו להזהיר עיר שתושביה מאה אלף או יותר, (קמ״ז)
فَآمَنُوا فَمَتَّعْنَاهُمْ إِلَىٰ حِينٍ i
37:קמ״חוהם האמינו, על כן נתנו להם ליהנות לזמן מה (קמ״ח)
فَاسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّكَ الْبَنَاتُ وَلَهُمُ الْبَنُونَ i
37:קמ״טושאל אותם “האם לריבונך הבנות ולהם הבנים?” (קמ״ט)
أَمْ خَلَقْنَا الْمَلَائِكَةَ إِنَاثًا وَهُمْ شَاهِدُونَ i
37:ק״נהאם בראנו את המלאכים נקבות והם היו עדים?. (ק״נ)
أَلَا إِنَّهُمْ مِنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ i
37:קנ״אהרי זה אחד משקריהם כשהם אומרים: (קנ״א)
وَلَدَ اللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ i
37:קנ״ב“אללה הוליד ילד”, ואכן הם משקרים! (קנ״ב)
أَصْطَفَى الْبَنَاتِ عَلَى الْبَنِينَ i
37:קנ״גהאם אללה העדיף את הבנות על הבנים? (קנ״ג)
مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ i
37:קנ״דמה קורה לכם הכיצד תשפטו?! (קנ״ד)
أَفَلَا تَذَكَّرُونَ i
37:קנ״ההאם לא היזכרו? (קנ״ה)
أَمْ لَكُمْ سُلْطَانٌ مُبِينٌ i
37:קנ״ואו שיש לכם הוכחה ברורה? (קנ״ו)
فَأْتُوا بِكِتَابِكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ i
37:קנ״זאם אתם אכן צודקים, הביאו את ספריכם שלכם! (קנ״ז)
وَجَعَلُوا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْجِنَّةِ نَسَبًا ۚ وَلَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ i
37:קנ״ח(הם טוענים) כי קיימת שותפות בין אללה והשדים, אך השדים יודעים כי יובאו לדין (בפני אללה). (קנ״ח)
سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ i
37:קנ״טישתבח אללה ממה שמתארים אותו. (קנ״ט)
إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ i
37:ק״סחוץ מעובדי אללה הנאמנים. (ק״ס)
فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ i
37:קס״אאתם ומה שעובדים, (קס״א)
مَا أَنْتُمْ عَلَيْهِ بِفَاتِنِينَ i
37:קס״בלא תוכלו להדיח איש, (קס״ב)
إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ الْجَحِيمِ i
37:קס״גמלבד אלה שעתידים להיצלות בגיהינום. (קס״ג)
وَمَا مِنَّا إِلَّا لَهُ مَقَامٌ مَعْلُومٌ i
37:קס״ד“לכל אחד מאתנו מקום קבוע, (קס״ד)
وَإِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ i
37:קס״וואכן אנחנו המשבחים (את אללה)”. (קס״ו)
وَإِنْ كَانُوا لَيَقُولُونَ i
37:קס״זואם נהגו לומר: (קס״ז)
وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَلِينَ i
37:קע״אואכן, כבר יצאה מילתנו אל עבדינו, השליחים, (קע״א)
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ i
37:קע״דלכן התרחק מהם לזמן־מה, (קע״ד)
وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ i
37:קע״הוחכה בסבלנות וסופם שיראו גם הם. (קע״ה)
أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ i
37:קע״והיבקשו אפוא לזרז את בוא עונשנו? (קע״ו)
فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ i
37:קע״זהן, אם יירד על חצרם, רע ומר יהיה יומם של המוזהרים. (קע״ז)
وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ i
37:קע״חלכן התרחק מהם לזמן־מה, (קע״ח)
وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ i
37:קע״טוחכה בסבלנות וסופם שיראו גם הם. (קע״ט)
سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ i
37:ק״פישתבח שם ריבונך, רב הכוח, הנעלה מעל לכל אשר מיחסים לו, (ק״פ)
وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ i
37:קפ״אושלום על השליחים (קפ״א)
وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ i
37:קפ״בוהתודה לאללה ריבון העולמים. (קפ״ב)