Sureja El-Vakia (Ngjarja) — سُورَةُ الواقعة
إِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ i
Kur të ndodhë Ngjarja (Dita e Kijametit), - (1)
لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ i
të ndodhurit e saj askush nuk do ta mohojë, (2)
خَافِضَةٌ رَافِعَةٌ i
e cila i ulë (të këqinjtë), i lartëson (të mirët), (3)
إِذَا رُجَّتِ الْأَرْضُ رَجًّا i
kur Toka të dridhet fuqishëm, (4)
وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّا i
dhe malet të derdhën copë-copë, (5)
فَكَانَتْ هَبَاءً مُنْبَثًّا i
dhe shndërrohen në pluhur të shpërndarë, (6)
وَكُنْتُمْ أَزْوَاجًا ثَلَاثَةً i
kur ju njerëzit, do të ndaheni në tri grupe: (7)
فَأَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ i
ata të lumturit – kush janë të lumturit?! (8)
وَأَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ i
dhe ata fatkëqinjtë – kush janë fatkëqinjtë?! (9)
وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ i
Ata që kanë prirë (në besim), do të prijnë (edhe në xhennet), (10)
ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِينَ i
(e këta janë) shumë prej të parëve, (13)
عَلَىٰ سُرُرٍ مَوْضُونَةٍ i
në divanet e stolisura (me gurë të çmueshëm), (15)
مُتَّكِئِينَ عَلَيْهَا مُتَقَابِلِينَ i
të mbështetur në to dhe të kthyer njëri karshi tjetrit; (16)
يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ i
do t’u sillen rreth tyre (për t’ju shërbyer) djelmoshat përherë të rinj, (17)
بِأَكْوَابٍ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ i
me kupa, ibrikë dhe shishe (pijesh) prej burimit rrjedhës, (18)
لَا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنْزِفُونَ i
prej të cilit nuk do t’u dhembë koka dhe nuk do t’u humbë mendja, - (19)
وَفَاكِهَةٍ مِمَّا يَتَخَيَّرُونَ i
dhe pemë të cilat do t’i zgjedhin vetë, (20)
وَلَحْمِ طَيْرٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ i
dhe mish të shpendëve çfarë ju ka ënda. (21)
وَحُورٌ عِينٌ i
Në to (xhennete) ka edhe hyrie (të bukura) sy-mëdha, (22)
جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ i
shpërblim për atë që kanë punuar. (24)
لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا تَأْثِيمًا i
Në ta nuk do të dëgjojnë biseda të kota as fjalë mëkatësh, (25)
إِلَّا قِيلًا سَلَامًا سَلَامًا i
por vetëm fjalët (përshëndetjet): “Selam, selam!” (Paqë, paqë)! (26)
وَأَصْحَابُ الْيَمِينِ مَا أَصْحَابُ الْيَمِينِ i
E, ata të lumturit – kush janë të lumturit?! (27)
فِي سِدْرٍ مَخْضُودٍ i
Do të gjenden në mes lotusve (lloj druri) pa gjemba, (28)
وَطَلْحٍ مَنْضُودٍ i
dhe babanave të mbushura me frute (29)
وَظِلٍّ مَمْدُودٍ i
dhe në freskinë e gjerë, (30)
وَمَاءٍ مَسْكُوبٍ i
pranë ujit rrjedhës, (31)
وَفَاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ i
dhe mes pemëve të llojllojshme, (32)
لَا مَقْطُوعَةٍ وَلَا مَمْنُوعَةٍ i
të cilat kurrë nuk sosen, as nuk janë të ndaluara (për t’i marrë), (33)
وَفُرُشٍ مَرْفُوعَةٍ i
dhe në shtrojet e ngritura (bashkëshorte virtytesh të larta). (34)
إِنَّا أَنْشَأْنَاهُنَّ إِنْشَاءً i
Ne i kemi krijuar ato në formë të re, (35)
فَجَعَلْنَاهُنَّ أَبْكَارًا i
dhe i kemi bërë ato virxhëresha, (36)
لِأَصْحَابِ الْيَمِينِ i
(këto janë) për ata të lumturit. (38)
ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِينَ i
(këta – të mirët) janë shumë prej (popujve) të lashtëve (39)
وَأَصْحَابُ الشِّمَالِ مَا أَصْحَابُ الشِّمَالِ i
E, ata fatkëqinjtë – cilët janë fatkëqinjtë?! (41)
فِي سَمُومٍ وَحَمِيمٍ i
Ata (që) do të jenë në frymën e zjarrit dhe të ujit të vëluar (42)
وَظِلٍّ مِنْ يَحْمُومٍ i
dhe në hijen e tymit të zi, (43)
إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِينَ i
Ata, para kësaj (në këtë botë), kanë jetuar në luks, (45)
وَكَانُوا يُصِرُّونَ عَلَى الْحِنْثِ الْعَظِيمِ i
dhe me këmbëngulje bënin mëkate të rënda, (46)
وَكَانُوا يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ i
dhe thonin: “Vallë, pasi të vdesim e të bëhemi tokë e eshtra, a, me të vërtetë, do të ringjallemi, (47)
قُلْ إِنَّ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ i
Thuaju (o Muhammed!): “Me të vërtetë, edhe të parët edhe të mbramët, - (49)
لَمَجْمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ i
do të tubohen në një kohë (të caktuar), të ditës së njohur, (50)
ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا الضَّالُّونَ الْمُكَذِّبُونَ i
dhe, atëherë ju, o të humbur, që përgënjeshtroni ringjalljen, (51)
لَآكِلُونَ مِنْ شَجَرٍ مِنْ زَقُّومٍ i
me siguri do të hani nga druri i zekkumit, (52)
فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ i
dhe me te do të mbushni stomakun, (53)
فَشَارِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ الْحَمِيمِ i
e pastaj në të, do të pini ujë të vëluar, (54)
فَشَارِبُونَ شُرْبَ الْهِيمِ i
dhe do të pini ashtu siç pin devja e etshme, (55)
هَٰذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ الدِّينِ i
kjo (që u përmend) do të jetë pozita e tyre në Ditën e Kijametit! (56)
نَحْنُ خَلَقْنَاكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ i
Ne, u krijuam juve – e, sikur të kishit besuar! (57)
أَفَرَأَيْتُمْ مَا تُمْنُونَ i
A po shihni ju farën (spermën) që e hedhni (injektoni) (58)
أَأَنْتُمْ تَخْلُقُونَهُ أَمْ نَحْنُ الْخَالِقُونَ i
a po e krijoni (dhe zhvilloni njeriun ju), apo Ne jemi krijues? (59)
نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ الْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ i
Ne e caktojmë vdekjen tuaj dhe askush nuk mund të na pengojë, (60)
عَلَىٰ أَنْ نُبَدِّلَ أَمْثَالَكُمْ وَنُنْشِئَكُمْ فِي مَا لَا تَعْلَمُونَ i
që t’ju ndryshojmë figurën tuaj dhe t’ju krijojmë në figurën çfarë ju nuk e dini. (61)
وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْأَةَ الْأُولَىٰ فَلَوْلَا تَذَكَّرُونَ i
Ju, madje, e dini krijimin e parë, e pse nuk po këshilloheni?! (62)
أَفَرَأَيْتُمْ مَا تَحْرُثُونَ i
A shihni atë që po e mbillni? (63)
أَأَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ i
A mos ju jepni, që prej saj të mbijë (bima), apo Ne japim që të mbijë ajo? (64)
لَوْ نَشَاءُ لَجَعَلْنَاهُ حُطَامًا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ i
Nëse duam Ne, Ne do ta thërrmojmë atë (bimën) dhe ju do të çuditeni, (65)
أَفَرَأَيْتُمُ الْمَاءَ الَّذِي تَشْرَبُونَ i
A po e shihni (atë) ujë që e pini – (68)
أَأَنْتُمْ أَنْزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنْزِلُونَ i
a mos e lëshoni ju prej réve apo Ne e lëshojmë?! (69)
لَوْ نَشَاءُ جَعَلْنَاهُ أُجَاجًا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ i
Nëse duam Ne, Ne do ta bëjmë atë të njelmët – e përse nuk falenderoheni?! (70)
أَفَرَأَيْتُمُ النَّارَ الَّتِي تُورُونَ i
A po e shihni atë zjarr, që e ndezni – (71)
أَأَنْتُمْ أَنْشَأْتُمْ شَجَرَتَهَا أَمْ نَحْنُ الْمُنْشِئُونَ i
a mos e keni bërë ju drurin e saj, apo Ne e kemi bërë?! (72)
نَحْنُ جَعَلْنَاهَا تَذْكِرَةً وَمَتَاعًا لِلْمُقْوِينَ i
Ne, e kemi bërë zjarrin përkujtues (të zjarrit të skëterrës) dhe që t’u sjellë dobi nevojtarëve, (73)
فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ i
andaj lavdëroje emrin e Zotit tënd të Madhërueshëm! (74)
فَلَا أُقْسِمُ بِمَوَاقِعِ النُّجُومِ i
Dhe, betohu në çastin e perëndimit të yjeve, (75)
وَإِنَّهُ لَقَسَمٌ لَوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ i
e ky është, betim i madh, nëse e dini, - (76)
إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ i
ky (shpjeguesi i këtyre), është, me të vërtetë, Kur’ani i nderuar, (77)
فِي كِتَابٍ مَكْنُونٍ i
në Librin e ruajtur – (78)
لَا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ i
le ta prekin atë vetëm të pastërtit – (79)
تَنْزِيلٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ i
(ai është) Shpallje prej Zotit të Gjithësisë. (80)
أَفَبِهَٰذَا الْحَدِيثِ أَنْتُمْ مُدْهِنُونَ i
E, vallë, ju këtë fjalë (Kur’anin) nuk e përfillni? (81)
وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ i
dhe, në vend të mirënjohjes për furnizimin e dhuruar, që u është dhënë – ju, në të vërtetë, po e përgënjeshtroni atë. (82)
فَلَوْلَا إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ i
E, përse kur t’ju vie shpirti në fyt, (83)
وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْكُمْ وَلَٰكِنْ لَا تُبْصِرُونَ i
e ne jemi më afër atij se ju, por ju nuk shihni, - (85)
فَلَوْلَا إِنْ كُنْتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ i
e sikur të ishit ju të fuqishëm (e nuk sundon tjetërkush) (86)
تَرْجِعُونَهَا إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ i
atëherë do t’ia kthenit (shpirtin atij), nëse thoni të vërtetën? (87)
فَأَمَّا إِنْ كَانَ مِنَ الْمُقَرَّبِينَ i
Dhe, nëse është (ai që është në agoni) nga ata që janë afër te Perëndia – (88)
فَرَوْحٌ وَرَيْحَانٌ وَجَنَّتُ نَعِيمٍ i
(për te ka) komoditet, mëshirë dhe furnizim të madh dhe kopshtet e dhuntive! (89)
وَأَمَّا إِنْ كَانَ مِنْ أَصْحَابِ الْيَمِينِ i
E, nëse është (ai që është në agoni) nga të lumturit – (90)
فَسَلَامٌ لَكَ مِنْ أَصْحَابِ الْيَمِينِ i
e, përshëndetje për ty nga ata që janë të lumtur! (91)
وَأَمَّا إِنْ كَانَ مِنَ الْمُكَذِّبِينَ الضَّالِّينَ i
E, nëse është (ai që është në agoni) nga ata që kanë përgënjeshtruar – të humburve – (92)
فَنُزُلٌ مِنْ حَمِيمٍ i
ata do të gostiten me ujë të vëluar – (93)
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ حَقُّ الْيَقِينِ i
Në të vërtetë, e gjithë kjo, është e vërtetë e saktë. (95)
فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ i
Andaj lavdëroje emrin e Zotit tënd të Madhërueshëm! (96)