Sureja El-Me'arixh (Shkallët) — سُورَةُ المعارج
سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ i
Një kurreshtar ka pyetur për dënimin që do të ngjajë, (1)
مِنَ اللَّهِ ذِي الْمَعَارِجِ i
(ai dënim është) prej Perëndisë, Zotit të shkallëve të larta (të mirësisë), (3)
تَعْرُجُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ إِلَيْهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ i
ngjiten (hipin) tek Ai engjëjt dhe Shpirti (Xhebraili) në një ditë që zgjatë sa pesëdhjetë mijë vjet (sipas llogarisë së kohës sonë në Tokë), (4)
فَاصْبِرْ صَبْرًا جَمِيلًا i
andaj, bëhu i durueshëm, me durim të bukur. (5)
إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيدًا i
Ata, me të vërtetë, (dënimin) e mendojnë të largët (të pamundshëm), (6)
يَوْمَ تَكُونُ السَّمَاءُ كَالْمُهْلِ i
atë Ditë kur qielli do të bëhet si llom i vajit, (8)
وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ i
e malet do të bëhen si lesh (i shprishur) llojlloj ngjyrash; (9)
وَلَا يَسْأَلُ حَمِيمٌ حَمِيمًا i
kur i afërmi nuk pyet asgjë për të afërmin, (10)
يُبَصَّرُونَهُمْ ۚ يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِي مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍ بِبَنِيهِ i
e, njëri-tjetrin do ta shohin. Atëherë, fajtori, dëshiron të paguajë dënimin e asaj Dite me djemtë e vet, (11)
وَمَنْ فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا ثُمَّ يُنْجِيهِ i
si dhe me të gjithë ata që gjenden në faqe të Tokës – vetëm për të shpëtuar. (14)
كَلَّا ۖ إِنَّهَا لَظَىٰ i
Jo, kurrsesi! Ai është zjarri, (15)
تَدْعُو مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّىٰ i
e tërheq kah veti atë (njeri) që ia ka kthyer shpinën dhe i është shmangur të vërtetës! (17)
إِنَّ الْإِنْسَانَ خُلِقَ هَلُوعًا i
Njeriu, me të vërtetë, është krijuar lakmus vetjak: (19)
إِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوعًا i
kur e goditë e liga – dëshpërohet (20)
وَإِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوعًا i
e kur t’i bie e mira – bëhet koprrac (nuk jep – refuzon), (21)
إِلَّا الْمُصَلِّينَ i
pos besimtarëve, (22)
الَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ دَائِمُونَ i
të cilët në lutjet e veta (namaz) janë të qëndrueshëm; (23)
وَالَّذِينَ فِي أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَعْلُومٌ i
dhe që në pasurinë e tyre ka të caktuar një pjesë, (24)
وَالَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ الدِّينِ i
dhe ata që besojnë Ditën e Kijametit (26)
وَالَّذِينَ هُمْ مِنْ عَذَابِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ i
dhe ata që druajnë nga dënimi i Zotit të tyre, - (27)
إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍ i
e, me të vërtetë, (askush) nuk është i sigurtë prej dënimit të Zotit të vet – (28)
وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ i
dhe ata që i ruajnë pjesët e turpshme të organizmit të vet, (29)
إِلَّا عَلَىٰ أَزْوَاجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ i
përveç ndaj bashkëshorteve të tyre dhe ato që i kanë në pronësi – at, a me të vërtetë, nuk meritojnë qortim, - (30)
فَمَنِ ابْتَغَىٰ وَرَاءَ ذَٰلِكَ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْعَادُونَ i
e kush kërkon jashtë këtyre caqeve, është kundërvajtës, (31)
وَالَّذِينَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ i
edhe ata që i ruajnë amanetet dhe i plotësojnë obligimet e tyre, (32)
وَالَّذِينَ هُمْ بِشَهَادَاتِهِمْ قَائِمُونَ i
edhe ata që dëshminë e tyre e zbatojnë (33)
وَالَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ i
edhe ata të cilët e kryejnë namazin (në kohën) e rregullt, (34)
أُولَٰئِكَ فِي جَنَّاتٍ مُكْرَمُونَ i
ata në kopshtie të xhennetit do të nderohen. (35)
فَمَالِ الَّذِينَ كَفَرُوا قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ i
Përse jobesimtarët nxitojnë kah ti; (36)
أَيَطْمَعُ كُلُّ امْرِئٍ مِنْهُمْ أَنْ يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍ i
E që çdonjëri prej tyre dëshiron të hyjë në xhennetin e dhuntive (pa merita)? – (38)
كَلَّا ۖ إِنَّا خَلَقْنَاهُمْ مِمَّا يَعْلَمُونَ i
Kurrsesi! Ne, me të vërtetë, i kemi krijuar ata, prej asaj që e dinë! (39)
فَلَا أُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشَارِقِ وَالْمَغَارِبِ إِنَّا لَقَادِرُونَ i
Dhe, Unë betohem me Zotin e lindjes dhe të perëndimit, që ne mundemi (40)
عَلَىٰ أَنْ نُبَدِّلَ خَيْرًا مِنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ i
t’i ndërrojmë ata me më të mirë prej tyre dhe Ne nuk jeni të penguar. (41)
فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا وَيَلْعَبُوا حَتَّىٰ يُلَاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ i
Andaj, lëri ti ata le të zbaviten me gjëra të kota dhe të luajnë përderisa të hasin në Ditën e tyre të caktuar, (42)
يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْدَاثِ سِرَاعًا كَأَنَّهُمْ إِلَىٰ نُصُبٍ يُوفِضُونَ i
Dita në të cilën dalin nga varrezat duke vrapuar, thuajse po nxitojnë te idolet e tyre, (43)
خَاشِعَةً أَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ۚ ذَٰلِكَ الْيَوْمُ الَّذِي كَانُوا يُوعَدُونَ i
me sy të varur që i ka kapluar poshtërimi. Ajo është Dita që u është premtuar atyre! (44)