סורה אל-מודדת'יר (המכוסה) — سُورَةُ المدثر
يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ i
74:א׳הוי, אתה המתכסה! (א׳)
قُمْ فَأَنْذِرْ i
74:ב׳קום והזהר! (ב׳)
وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ i
74:ג׳ואת שם ריבונך האדר (פאר)! (ג׳)
وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ i
74:ד׳ואת בגדיך סהר! (ד׳)
وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ i
74:ה׳ומן התועבה התרחק! (ה׳)
وَلَا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُ i
74:ו׳ואל תעשה דברים בציפייה לקבל עוד, (ו׳)
وَلِرَبِّكَ فَاصْبِرْ i
74:ז׳(ולצווים ש) לריבונך המתן בסבלנות. (ז׳)
فَإِذَا نُقِرَ فِي النَّاقُورِ i
74:ח׳וכאשר תהיה התקיעה בשופר, (ח׳)
فَذَٰلِكَ يَوْمَئِذٍ يَوْمٌ عَسِيرٌ i
74:ט׳היום ההוא יהיה יום של מצוקה (ט׳)
عَلَى الْكَافِرِينَ غَيْرُ يَسِيرٍ i
74:י׳ולכופרים זה יהיה ממש לא קל. (י׳)
ذَرْنِي وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًا i
74:י״אהנח לי לספל באלה שבראתי לבד, (י״א)
وَجَعَلْتُ لَهُ مَالًا مَمْدُودًا i
74:י״בולאלה אשר הענקתי שפע והצלחה, (י״ב)
وَبَنِينَ شُهُودًا i
74:י״גובנים העומדים סביבו כל הזמן. (י״ג)
وَمَهَّدْتُ لَهُ تَمْهِيدًا i
74:י״דואת דרכיו עשיתי קלות. (י״ד)
ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ i
74:ט״וואף על פי כן, הוא מתאווה שאתן לו עוד. (ט״ו)
كَلَّا ۖ إِنَّهُ كَانَ لِآيَاتِنَا عَنِيدًا i
74:ט״זאך, לא! (כי) הוא כפר באותותינו, (ט״ז)
سَأُرْهِقُهُ صَعُودًا i
74:י״זלכן, אנחית עליו עונש כבד! (י״ז)
إِنَّهُ فَكَّرَ وَقَدَّرَ i
74:י״חהוא חישב ותכנן (י״ח)
فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ i
74:י״טאך הוא יוכחד כפי שהוא זמם! (י״ט)
ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ i
74:כ׳ושוב, הוא יוכחד כפי שהוא זמם! (כ׳)
ثُمَّ نَظَرَ i
74:כ״אלאחר מכן, הוא התבונן מסביב, (כ״א)
ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ i
74:כ״בלאחר מכן, הוא קימט את מצחו בזעם, (כ״ב)
ثُمَّ أَدْبَرَ وَاسْتَكْبَرَ i
74:כ״גוהפנה את גבו ונמלא גאוותנות, (כ״ג)
فَقَالَ إِنْ هَٰذَا إِلَّا سِحْرٌ يُؤْثَرُ i
74:כ״דואז אמר: “זה בסך הכול כישוף אשר הועתק מאחרים!” (כ״ד)
إِنْ هَٰذَا إِلَّا قَوْلُ الْبَشَرِ i
74:כ״הואין הדברים הללו אלא דברי אדם!”. (כ״ה)
سَأُصْلِيهِ سَقَرَ i
74:כ״ולכן, אשרוף אותו באש הגיהינום! (כ״ו)
وَمَا أَدْرَاكَ مَا سَقَرُ i
74:כ״זהתדע מה היא אש הגיהינום? (כ״ז)
لَا تُبْقِي وَلَا تَذَرُ i
74:כ״חזו אשר לא תשאיר ולא תניח לאחד להישאר ללא הישרפות. (כ״ח)
لَوَّاحَةٌ لِلْبَشَرِ i
74:כ״טאת הבשר היא חורכת, (כ״ט)
عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَ i
74:ל׳תשעה עשר(מלאכים חזקים) מופקדים עליה. (ל׳)
وَمَا جَعَلْنَا أَصْحَابَ النَّارِ إِلَّا مَلَائِكَةً ۙ وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةً لِلَّذِينَ كَفَرُوا لِيَسْتَيْقِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ وَيَزْدَادَ الَّذِينَ آمَنُوا إِيمَانًا ۙ وَلَا يَرْتَابَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ وَالْمُؤْمِنُونَ ۙ وَلِيَقُولَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ وَالْكَافِرُونَ مَاذَا أَرَادَ اللَّهُ بِهَٰذَا مَثَلًا ۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ اللَّهُ مَنْ يَشَاءُ وَيَهْدِي مَنْ يَشَاءُ ۚ وَمَا يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ ۚ وَمَا هِيَ إِلَّا ذِكْرَىٰ لِلْبَشَرِ i
74:ל״אכשומרי הגיהינום הצבנו רק מלאכים, את מספרם קבענו למען נבחן את אלה אשר כפרו, ולמען ישמש הוכחה לאנשי עם-הספר ותגבר אמונתם של אלה אשר האמינו ולא יפקפקו. וכן, למען יאמרו אלה אשר קללה כליכם והכופרים: “מה רצה אללה להדגים לנו בזאת?” כך יתעה אללה את אשר ירצה וידריך את אשר ירצה. רק הוא מכיר את גדודי ריבונך, וזו היא רק תזכורת לאדם. (ל״א)
كَلَّا وَالْقَمَرِ i
74:ל״באכן, נשבע אני בירח! (ל״ב)
وَاللَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ i
74:ל״גובלילה כאשר הוא נסוג! (ל״ג)
وَالصُّبْحِ إِذَا أَسْفَرَ i
74:ל״דובבוקר כאשר הוא מפציע! (ל״ד)
إِنَّهَا لَإِحْدَى الْكُبَرِ i
74:ל״ההיא (אש הגיהינום) אחד המבחנים הגדולים, (ל״ה)
نَذِيرًا لِلْبَشَرِ i
74:ל״ווהיא אזהרה לבני האדם, (ל״ו)
لِمَنْ شَاءَ مِنْكُمْ أَنْ يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ i
74:ל״זלכל מי שירצה מכם להתקדם או להישאר מאחור! (ל״ז)
كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ i
74:ל״חכל נפש ערבה למעשיה! (ל״ח)
إِلَّا أَصْحَابَ الْيَمِينِ i
74:ל״טאך, לא אלה בעלי הימין, (ל״ט)
فِي جَنَّاتٍ يَتَسَاءَلُونَ i
74:מ׳אשר ישכנו בגני העדן, וישאלו זה את זה, (מ׳)
عَنِ الْمُجْرِمِينَ i
74:מ״אאודות הכופרים המכחשים (מ״א)
مَا سَلَكَكُمْ فِي سَقَرَ i
74:מ״בוהם ישאלו אותם: “מה הובילכם לתוך אש הגיהינום?” (מ״ב)
قَالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ i
74:מ״גיגידו: “לא היינו מתפללים, (מ״ג)
وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِينَ i
74:מ״דולא היינו מאכילים את המסכנים, (מ״ד)
وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ الْخَائِضِينَ i
74:מ״הוהיינו עוסקים בדברי הבל עם התועים, (מ״ה)
وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّينِ i
74:מ״ווכפרנו ביום הדין (מ״ו)
حَتَّىٰ أَتَانَا الْيَقِينُ i
74:מ״זעד אשר בא אלינו המוות” (מ״ז)
فَمَا تَنْفَعُهُمْ شَفَاعَةُ الشَّافِعِينَ i
74:מ״חולא תועיל המלצת הממליצים, (מ״ח)
فَمَا لَهُمْ عَنِ التَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ i
74:מ״טאם כן, מדוע הם מפנים את גבם להזהרה? (מ״ט)
كَأَنَّهُمْ حُمُرٌ مُسْتَنْفِرَةٌ i
74:נ׳כמו חמורים מבוהלים, (נ׳)
فَرَّتْ مِنْ قَسْوَرَةٍ i
74:נ״אאשר בורחים מפני האריה! (נ״א)
بَلْ يُرِيدُ كُلُّ امْرِئٍ مِنْهُمْ أَنْ يُؤْتَىٰ صُحُفًا مُنَشَّرَةً i
74:נ״באבל, כל אחד מהם רוצה שיתנו לו מגילות פרושות. (נ״ב)
كَلَّا ۖ بَلْ لَا يَخَافُونَ الْآخِرَةَ i
74:נ״גאך, הם אינם יראים מהעולם הבא. (נ״ג)
كَلَّا إِنَّهُ تَذْكِرَةٌ i
74:נ״דהקוראן הוא הזהרה, (נ״ד)
فَمَنْ شَاءَ ذَكَرَهُ i
74:נ״הומי שחפץ בכך ייזהר! (נ״ה)
وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ ۚ هُوَ أَهْلُ التَّقْوَىٰ وَأَهْلُ الْمَغْفِرَةِ i
74:נ״ואך, הם לא יזכרו ולא ייזהרו, אלא אם ירצה בכך אללה. כי, רק הוא ראוי ליראה ורק הוא אדון הסליחות. (נ״ו)