سوره عبس (عبوس)

سوره عبس هشتادمین سوره قرآن است که در مکه نازل شد و دارای ۴۲ آیه است. این سوره به واکنش پیامبر اسلام حضرت محمد (صلى الله عليه وسلم) نسبت به یک فرد نابینا اشاره می‌کند و اهمیت برخورد برابر با همه مردم را تأکید می‌کند.

سوره عبس (روی ترش کرد)

همچنین شناخته می‌شود به نام: السفرة (نویسندگان), الصاخة (صدای کرکننده), الأعمى (نابینا)

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَا أَمَرَهُ ٢٣ i

80:۲۳

ولی نه! هنوز آنچه را به او دستور داده، به جای نیاورده است. (۲۳)

لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ ٣٧ i

80:۳۷

در آن روز، هر کسی از آنان را کاری است که او را به خود مشغول می‌دارد. (۳۷)

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ ٤٠ i

80:۴۰

و در آن روز، چهره‌هایی است که بر آنها غبار نشسته، (۴۰)