Sureja El-Hakka (E Vërteta) — سُورَةُ الحاقة
الْحَاقَّةُ i
Çasti i të vërtetës! (1)
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْحَاقَّةُ i
Kush ta shpjegon ty (plotësisht) Çastin e të vërtetës (Kijametin)? (3)
كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌ بِالْقَارِعَةِ i
Themudi dhe Adi e kanë përgënjeshtruar Kijametin, (4)
فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا بِالطَّاغِيَةِ i
e populli i Themudit është shkatërruar me një ulurimë (britmë) të madhe temrruese, (5)
وَأَمَّا عَادٌ فَأُهْلِكُوا بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍ i
e populli i Adit është shkatërruar me një furtunë të hatashme, (6)
سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَثَمَانِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًا فَتَرَى الْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَىٰ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍ i
të cilën Perëndia ua ka dërguar atyre shtatë netë dhe tetë ditë – parreshtur, e ku mund t’i vërejshe njerëzit e përmbysur si trungjet e hurmeve të kalbura, (7)
فَهَلْ تَرَىٰ لَهُمْ مِنْ بَاقِيَةٍ i
e, a po sheh mos ka mbetur kush prej tyre? (8)
وَجَاءَ فِرْعَوْنُ وَمَنْ قَبْلَهُ وَالْمُؤْتَفِكَاتُ بِالْخَاطِئَةِ i
E, ka ardhur Faraoni, dhe ata para tij, si dhe populli (i Lutit), me gabime të mëdha (9)
فَعَصَوْا رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةً رَابِيَةً i
dhe e kundërshtuan të dërguarin e Zotit të tyre, andaj Perëndia i ka dënuar ata me dënim të ashpër. (10)
إِنَّا لَمَّا طَغَى الْمَاءُ حَمَلْنَاكُمْ فِي الْجَارِيَةِ i
Ne, kur vërshoi uji i madh, ju ngarkuam juve në anije, (11)
لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَتَعِيَهَا أُذُنٌ وَاعِيَةٌ i
për t’ju bërë këtë juve mësim dhe që të mbajnë mend veshët e atyre njerëzve (të dijshëm), (12)
فَإِذَا نُفِخَ فِي الصُّورِ نَفْخَةٌ وَاحِدَةٌ i
e kur të fryejë njëherë buria, (13)
وَحُمِلَتِ الْأَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَاحِدَةً i
e toka dhe malet të bartën e të copëtohen nga një shpërthim (eksplodim) (14)
فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ i
atë ditë do të ngjajë Dita e Kijametit, (15)
وَانْشَقَّتِ السَّمَاءُ فَهِيَ يَوْمَئِذٍ وَاهِيَةٌ i
dhe do të çahet qielli, e atë ditë do të jetë i thyeshëm, (16)
وَالْمَلَكُ عَلَىٰ أَرْجَائِهَا ۚ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمَانِيَةٌ i
dhe engjëjt do të rrinë anëve të qiellit, kurse atë ditë – tetë grupe engjëjsh do ta mbajnë Arshin (fronin) e Zotit tënd. (17)
يَوْمَئِذٍ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَىٰ مِنْكُمْ خَافِيَةٌ i
Atë ditë do të pyeteni (paraqiteni) ju, dhe asnjë fshehtësi e juaj nuk do të mbetët e pazbuluar: (18)
فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ فَيَقُولُ هَاؤُمُ اقْرَءُوا كِتَابِيَهْ i
atij që i jepet libri i veprave të tij në dorën e djathtë, do t’ju thotë (të tjerëve): Qe, lexoni librin, tim; (19)
إِنِّي ظَنَنْتُ أَنِّي مُلَاقٍ حِسَابِيَهْ i
unë kam qenë i bindur se do të paraqes llogari. (20)
فَهُوَ فِي عِيشَةٍ رَاضِيَةٍ i
E, ai është në një jetë të këndshme, (21)
فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٍ i
në një kopsht të mrekullueshëm, (22)
كُلُوا وَاشْرَبُوا هَنِيئًا بِمَا أَسْلَفْتُمْ فِي الْأَيَّامِ الْخَالِيَةِ i
(Ju thuhet atyre): “Ju bafshin mirë ushqimi dhe pijet për veprat që keni punuar, në ditët e kaluara!” (24)
وَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِشِمَالِهِ فَيَقُولُ يَا لَيْتَنِي لَمْ أُوتَ كِتَابِيَهْ i
Atij që i jepet libri i veprave të tij në dorën e majtë, do të thotë: “Ah, mos të më ishte dhënë libri im, (25)
وَلَمْ أَدْرِ مَا حِسَابِيَهْ i
dhe mos të kisha ditur për llogarinë time, (26)
يَا لَيْتَهَا كَانَتِ الْقَاضِيَةَ i
Ah, të kisha qenë i vdekur (të mos isha ringjallur)! (27)
مَا أَغْنَىٰ عَنِّي مَالِيَهْ ۜ i
Pasuria ime nuk më solli dobi, (28)
خُذُوهُ فَغُلُّوهُ i
(e atyre u thuhet): “Kapni ata dhe lidhni në pranga, (30)
ثُمَّ الْجَحِيمَ صَلُّوهُ i
pastaj në skëterrë fërgoni, (31)
ثُمَّ فِي سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًا فَاسْلُكُوهُ i
e mandej lidhni në zingjirë prej shtatëdhjetë kutësh, (32)
إِنَّهُ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ الْعَظِيمِ i
sepse, ai, me të vërtetë, nuk ka besuar Perëndinë e Madhërueshëm, (33)
وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ i
dhe nuk ka nxitur të ushqejë të varfërit e shkretë. (34)
فَلَيْسَ لَهُ الْيَوْمَ هَاهُنَا حَمِيمٌ i
Prandaj, ai, sot këtu, nuk ka mik të dashur, (35)
وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍ i
as ushim tjetër, përpos qelbësirës; (36)
فَلَا أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ i
E, Unë betohem me atë çka shihni ju, (38)
إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ i
me të vërtetë, ajo (Kur’ani) është fjala e shpallur Profetit të shenjtë, (40)
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍ ۚ قَلِيلًا مَا تُؤْمِنُونَ i
e nuk është fjalë e poetit. Pak ju besoni, (41)
وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍ ۚ قَلِيلًا مَا تَذَكَّرُونَ i
e as nuk është fjalë e ndonjë magjistari (falltori), pak po mendoni ju! (42)
تَنْزِيلٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ i
(Kur’ani) është i zbritur nga Zotii gjithësisë! (43)
وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْأَقَاوِيلِ i
Sikur të kishte trilluar (Muhammedi) diçka prej fjalëve në llogari Tonë, (44)
فَمَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَاجِزِينَ i
dhe askush prej jush nuk do të mund ta mbronte prej këtij (dënimi). (47)
وَإِنَّهُ لَتَذْكِرَةٌ لِلْمُتَّقِينَ i
Me të vërtetë, ai (Kur’ani), është, këshillë për ata që dëshirojnë zbatimin e urdhërave dhe të ruhen prej të këqiave, (48)
وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنْكُمْ مُكَذِّبِينَ i
por, Ne, me siguri, e dimë, që ka prej jush përgënjeshtrues. (49)
وَإِنَّهُ لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكَافِرِينَ i
Me të vërtetë, ai (Kur’ani), është, fatkeqësi për mohuesit, (50)
وَإِنَّهُ لَحَقُّ الْيَقِينِ i
por, ai (Kur’ani), padyshim, është e vërtetë e pamohueshme. (51)
فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ i
Prandaj, falenderohu me emrin e Zotit tënd të Madhërueshëm. (52)