Sure Necm (Yıldız) — سُورَةُ النجم
وَالنَّجْمِ إِذَا هَوَىٰ i
Yemin olsun inip çıktığı zaman yıldıza/fışkırıp çıktığı zaman çimene/süzülüp aktığı zaman Ülker Yıldızı´na/aşağı indiği zaman o parçalar halinde ağır ağır gelene, (1)
مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمْ وَمَا غَوَىٰ i
Ki arkadaşınız ne saptı ne de azdı. (2)
وَمَا يَنْطِقُ عَنِ الْهَوَىٰ i
O; kuruntudan, keyfinden konuşmuyor. (3)
إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحَىٰ i
İndirilmiş bir vahiyden başkası değildir o. (4)
عَلَّمَهُ شَدِيدُ الْقُوَىٰ i
Kuvvetleri çok müthiş olan belletip öğretti onu ona. (5)
ذُو مِرَّةٍ فَاسْتَوَىٰ i
Akıl, güzellik ve güç sahibidir. Doğrulup dikildi. (6)
وَهُوَ بِالْأُفُقِ الْأَعْلَىٰ i
En yüksek ufuktadır o. (7)
ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّىٰ i
Sonra iyice yaklaştı ve sarktı, (8)
فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَىٰ i
İki yayın beraberliği gibi, belki ondan da yakındı. (9)
فَأَوْحَىٰ إِلَىٰ عَبْدِهِ مَا أَوْحَىٰ i
Böylece vahyetti kuluna vahyettiğini. (10)
مَا كَذَبَ الْفُؤَادُ مَا رَأَىٰ i
Kalp yalanlamadı gördüğünü. (11)
أَفَتُمَارُونَهُ عَلَىٰ مَا يَرَىٰ i
Onun gördüğü şey hakkında kuşkuya düşüp onunla çekişiyor musunuz? (12)
وَلَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْرَىٰ i
Yemin olsun ki onu bir başka inişte de görmüştü. (13)
عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهَىٰ i
Son sınır ağacı, Sidretül Münteha yanında. (14)
عِنْدَهَا جَنَّةُ الْمَأْوَىٰ i
O ağacın yanındadır sığınılacak bahçe. (15)
إِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ مَا يَغْشَىٰ i
O vakit kuşatıp sarıyordu Sidre´yi kuşatıp saran, (16)
مَا زَاغَ الْبَصَرُ وَمَا طَغَىٰ i
Göz ne kayıp şaştı ne azıp haddi aştı. (17)
لَقَدْ رَأَىٰ مِنْ آيَاتِ رَبِّهِ الْكُبْرَىٰ i
Yemin olsun ki Rabbinin en büyük ayetlerinden bir kısmını gördü. (18)
أَفَرَأَيْتُمُ اللَّاتَ وَالْعُزَّىٰ i
Gördünüz mü Uzza´yı, Lât´ı. (19)
وَمَنَاةَ الثَّالِثَةَ الْأُخْرَىٰ i
Ve ötekini, üçüncüsü olan Menât´ı. (20)
أَلَكُمُ الذَّكَرُ وَلَهُ الْأُنْثَىٰ i
Erkek size, dişi Allah´a mı? (21)
تِلْكَ إِذًا قِسْمَةٌ ضِيزَىٰ i
İşte bu, insafsız bir bölüştürme. (22)
إِنْ هِيَ إِلَّا أَسْمَاءٌ سَمَّيْتُمُوهَا أَنْتُمْ وَآبَاؤُكُمْ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ بِهَا مِنْ سُلْطَانٍ ۚ إِنْ يَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ وَمَا تَهْوَى الْأَنْفُسُ ۖ وَلَقَدْ جَاءَهُمْ مِنْ رَبِّهِمُ الْهُدَىٰ i
Bunlar, sizin ve atalarınızın taktığı isimlerden başka şeyler değildir. Onlar hakkında Allah bir kanıt indirmemiştir. Onlar, sadece sanıya, bir de nefislerin hoşlandığı şeylere uyuyorlar. Yemin olsun, onlara hidayet Rablerinden gelmiştir. (23)
أَمْ لِلْإِنْسَانِ مَا تَمَنَّىٰ i
İnsan için, her özleyip hayal ettiği var mı acaba? (24)
فَلِلَّهِ الْآخِرَةُ وَالْأُولَىٰ i
Sonrası da öncesi de/âhiret de dünya da Allah´ındır. (25)
وَكَمْ مِنْ مَلَكٍ فِي السَّمَاوَاتِ لَا تُغْنِي شَفَاعَتُهُمْ شَيْئًا إِلَّا مِنْ بَعْدِ أَنْ يَأْذَنَ اللَّهُ لِمَنْ يَشَاءُ وَيَرْضَىٰ i
Göklerde nice melekler var ki, şefaatleri hiçbir işe yaramaz. Allah´ın, dilediği ve hoşnut olduğu kimseler için izin vermesinden sonraki durum müstesna. (26)
إِنَّ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ لَيُسَمُّونَ الْمَلَائِكَةَ تَسْمِيَةَ الْأُنْثَىٰ i
O âhirete inanmayanlar, meleklere mutlaka dişilerin adlarını takarlar. (27)
وَمَا لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ ۖ إِنْ يَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ ۖ وَإِنَّ الظَّنَّ لَا يُغْنِي مِنَ الْحَقِّ شَيْئًا i
Onların bu konuda hiçbir bilgisi yoktur. Yalnızca sanıya uyuyorlar. Sanı ise haktan hiçbir şey kazandırmaz. (28)
فَأَعْرِضْ عَنْ مَنْ تَوَلَّىٰ عَنْ ذِكْرِنَا وَلَمْ يُرِدْ إِلَّا الْحَيَاةَ الدُّنْيَا i
Bizim zikrimizden/Kur´an´ımızdan yüz çeviren ve iğreti dünya hayatından başka bir şey istemeyen kimseden, sen de yüz çevir. (29)
ذَٰلِكَ مَبْلَغُهُمْ مِنَ الْعِلْمِ ۚ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اهْتَدَىٰ i
Onların, ilimden ulaşacakları şey işte budur. Kuşkusuz, yolundan sapmış olanı Rabbin çok iyi bilir. Hidayet üzere yürüyeni de en iyi O bilir. (30)
وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ لِيَجْزِيَ الَّذِينَ أَسَاءُوا بِمَا عَمِلُوا وَيَجْزِيَ الَّذِينَ أَحْسَنُوا بِالْحُسْنَى i
Göklerde ne var yerde ne varsa Allah´ındır. Bu, Allah´ın; yaptıklarıyla kötülük sergileyenleri cezalandırması, güzel davranıp güzel düşünenleri de güzellikle ödüllendirmesi içindir. (31)
الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبَائِرَ الْإِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ ۚ إِنَّ رَبَّكَ وَاسِعُ الْمَغْفِرَةِ ۚ هُوَ أَعْلَمُ بِكُمْ إِذْ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَإِذْ أَنْتُمْ أَجِنَّةٌ فِي بُطُونِ أُمَّهَاتِكُمْ ۖ فَلَا تُزَكُّوا أَنْفُسَكُمْ ۖ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقَىٰ i
Öyle kişilerdir ki onlar, günahın büyüklerinden ve iğrençliklerden çekinip kaçınırlar. Bazı küçük sürçmeler hariç. Hiç kuşkusuz, senin Rabbin affı geniş olandır. Sizi en iyi bilen O´dur: Hem sizi topraktan oluşturduğu zaman hem de annelerinizin karınlarında ceninler halinde bulunduğunuz zaman. O halde kendi kendinizi temize çıkmış göstermeyin; kimin sakındığını en iyi bilen O´dur. (32)
أَفَرَأَيْتَ الَّذِي تَوَلَّىٰ i
O yüz geri döneni gördün mü? (33)
وَأَعْطَىٰ قَلِيلًا وَأَكْدَىٰ i
Azıcık verdi, sona inatla sıkıca tuttu. (34)
أَعِنْدَهُ عِلْمُ الْغَيْبِ فَهُوَ يَرَىٰ i
Gaybın bilgisi onun yanında da o mu görüyor? (35)
أَمْ لَمْ يُنَبَّأْ بِمَا فِي صُحُفِ مُوسَىٰ i
Yoksa haber verilmedi mi ona, Mûsa´nın sayfalarındakiler? (36)
وَإِبْرَاهِيمَ الَّذِي وَفَّىٰ i
Ve o çok vefalı İbrahim´in sayfalarındakiler... (37)
أَلَّا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَىٰ i
Gerçek şu ki, hiçbir günahkâr bir başka günahkârın yükünü sırtlamaz. (38)
وَأَنْ لَيْسَ لِلْإِنْسَانِ إِلَّا مَا سَعَىٰ i
Gerçek şu ki, insan için çalışıp didindiğinden başkası yoktur. (39)
وَأَنَّ سَعْيَهُ سَوْفَ يُرَىٰ i
Ve onun çalışıp didinmesi yakında görülecektir. (40)
ثُمَّ يُجْزَاهُ الْجَزَاءَ الْأَوْفَىٰ i
Sonra karşılığı kendisine hiç eksiksiz verilecektir. (41)
وَأَنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ الْمُنْتَهَىٰ i
Hiç kuşkusuz, son varış Rabbinedir. (42)
وَأَنَّهُ هُوَ أَضْحَكَ وَأَبْكَىٰ i
Hiç kuşkusuz, güldüren de O´dur, ağlatan da... (43)
وَأَنَّهُ هُوَ أَمَاتَ وَأَحْيَا i
Hiç kuşkusuz, öldüren de O´dur, dirilten de... (44)
وَأَنَّهُ خَلَقَ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْأُنْثَىٰ i
Hiç kuşkusuz, iki çifti, erkeği ve dişiyi yaratan O´dur; (45)
مِنْ نُطْفَةٍ إِذَا تُمْنَىٰ i
Meni halinde atıldığı zaman bir spermden... (46)
وَأَنَّ عَلَيْهِ النَّشْأَةَ الْأُخْرَىٰ i
Hiç kuşkusuz, o ikinci oluşum da O´nun işidir. (47)
وَأَنَّهُ هُوَ أَغْنَىٰ وَأَقْنَىٰ i
Hiç kuşkusuz, zenginlik veren de O´dur, nimete boğan da... (48)
وَأَنَّهُ هُوَ رَبُّ الشِّعْرَىٰ i
Hiç kuşkusuz, Şi´ra yıldızının/şuurlanmanın Rabbi de O´dur. (49)
وَأَنَّهُ أَهْلَكَ عَادًا الْأُولَىٰ i
Hiç kuşkusuz, daha önceden gelmiş olan Âd´ı helâk etti. (50)
وَثَمُودَ فَمَا أَبْقَىٰ i
Semûd´u da. Böylece geriye bir şey bırakmadı. (51)
وَقَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا هُمْ أَظْلَمَ وَأَطْغَىٰ i
Daha önce de Nûh kavmini. Çünkü onlar, evet onlar zulmettiler, azdılar. (52)
وَالْمُؤْتَفِكَةَ أَهْوَىٰ i
Altı üstüne gelmiş kentleri de yere geçirdi O. (53)
فَغَشَّاهَا مَا غَشَّىٰ i
Sarıp doladı onlara, sarıp doladığını. (54)
فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكَ تَتَمَارَىٰ i
Peki, Rabbinin nimetlerinden hangisinde kuşkuya düşüyorsun? (55)
هَٰذَا نَذِيرٌ مِنَ النُّذُرِ الْأُولَىٰ i
Bu da ilk uyarıcılar gibi bir uyarıcıdır. (56)
أَزِفَتِ الْآزِفَةُ i
Yaklaşmakta/yaklaşacak olan yaklaştı. (57)
لَيْسَ لَهَا مِنْ دُونِ اللَّهِ كَاشِفَةٌ i
Onu Allah´tan başka kaldıracak/uzaklaştıracak yok. (58)
أَفَمِنْ هَٰذَا الْحَدِيثِ تَعْجَبُونَ i
Şimdi siz bu sözden mi hayrete düşüyorsunuz? (59)
وَتَضْحَكُونَ وَلَا تَبْكُونَ i
Gülüyorsunuz, ağlamıyorsunuz. (60)
وَأَنْتُمْ سَامِدُونَ i
Ve siz, kibirlenip kafa tutarak sersemce somurtuyorsunuz. (61)
فَاسْجُدُوا لِلَّهِ وَاعْبُدُوا ۩ i
Artık Allah için secdeye kapanın, ibadet edin/iş yapıp değer üretin! (62)