سورة النازعات (راکشۍ)

سورة النازعات د قرآنکریم ۷۹ مه سوره ده، چې په مدینه کې نازله شوې او ۴۶ آیتونه لري. دا سوره د فرشتو لخوا د روحونو د اخیستلو حالت بیانوي، د قیامت ورځ د هغو کسانو لپاره چې په هغې ایمان نه لري، ته خبرداری ورکوي.

سوره النازعات (راایستونکي)

همدارنګه پېژندل کېږي په نوم: الساهرة (د ځمکې سطحه), الطامة (لویه آفت)

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ ۞

i

د الله په نامه سره (شروع كوم) چې ډېر زیات مهربان، بې حده رحم كوونكى دى

فَالْمُدَبِّرَاتِ أَمْرًا ٥ i

79:۵

بیا د كار په تدبیر جوړونكو (ملايكو) چې تاسو به خامخا بیا راژوندي كړى شئ) (۵)

يَقُولُونَ أَإِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِي الْحَافِرَةِ ١٠ i

79:۱۰

دوى به وايي: ایا په رښتیا (او) یقینًا به مونږ ړومبني حالت ته ګرځولى شو (بیا به ژوندي كېږو؟) (۱۰)

قَالُوا تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ ١٢ i

79:۱۲

دوى وویل: دغه (ګرځېدل) به په هغه وخت كې زیانمن ګرځېدل وي (۱۲)

إِذْ نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى ١٦ i

79:۱۶

كله چې ده ته خپل رب په پاكې دَرې (ناو) ’’طُوٰی‘‘ كې اواز وكړ (۱۶)

وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ ١٩ i

79:۱۹

او دا چې زه تا ته ستا د رب په طرف ښوونه وكړم، پس چې ته ووېرېږې (۱۹)

فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَكَالَ الْآخِرَةِ وَالْأُولَىٰ ٢٥ i

79:۲۵

نو دى الله راونیوه په عذاب د اخرت او دنیا سره (۲۵)

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِمَنْ يَخْشَىٰ ٢٦ i

79:۲۶

بېشكه په دغه (غرقولو او سوځولو) كې یقینًا د هغه چا لپاره عبرت دى چې (له الله نه) وېرېږي (۲۶)

أَأَنْتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ السَّمَاءُ ۚ بَنَاهَا ٢٧ i

79:۲۷

ایا تاسو د پیدا كولو په لحاظ ډېر سخت یئ، یا كه اسمان، دغه هغه (الله) جوړ كړى دى (۲۷)

وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَاهَا ٢٩ i

79:۲۹

او د ده شپه يې توره تیاره كړې ده او د ده رڼا يې راوېستلې ده (۲۹)

أَخْرَجَ مِنْهَا مَاءَهَا وَمَرْعَاهَا ٣١ i

79:۳۱

ده له دغې (ځمكې) نه د دې اوبه او د دې واښه رااېستلي دي (۳۱)

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ مَا سَعَىٰ ٣٥ i

79:۳۵

په هغه ورځ چې انسان به هغه څه یادوي چې ده كړي وي (۳۵)

وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَىٰ ٤٠ i

79:۴۰

او هر چې هغه څوك دى چې د خپل رب په وړاندې له ودرېدلو نه وېرېدلى وي او نفس (ځان) يې له خواهشاتو نه منع كړى وي (۴۰)

يَسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَاهَا ٤٢ i

79:۴۲

(اى نبي!) دوى له تا نه د قیامت په باره كې پوښتنه كوي چې د ده واقع كېدل به كله وي (۴۲)

إِنَّمَا أَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ يَخْشَاهَا ٤٥ i

79:۴۵

بېشكه ته خو يواځې د هغه چا وېروونكى يې چې له ده (قیامت) نه وېرېږي (۴۵)

كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَاهَا ٤٦ i

79:۴۶

ګویاكې دوى به په هغې ورځې كې چې دوى دغه (قیامت) وویني (داسې به وي لكه چې) دوى (په دنیا، یا په قبر كې) نه دي ایسار شوي مګر د ورځې اخر، یا څاښت (۴۶)