سورة الصافات (صفونه جوړونکي)

سورة الصافات د قرآنکریم ۳۷ مه سوره ده، چې په مکه کې نازله شوې او ۱۸۲ آیتونه لري. دا سوره د الله د توحید، د تېر پیغمبرانو د کیسو، او د نېکانو او کافرانو د برخلیک بیانوي.

سوره الصافات (لیک بندي شوي)

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ ۞

i

د الله په نامه سره (شروع كوم) چې ډېر زیات مهربان، بې حده رحم كوونكى دى

رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِ ٥ i

37:۵

چې د اسمانونو او ځمكې رب دى او د هغه څه چې د دواړو په مینځ كې دي او د مشرقونو رب دى (۵)

إِنَّا زَيَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْيَا بِزِينَةٍ الْكَوَاكِبِ ٦ i

37:۶

بېشكه مونږ (ځمكې ته) زیات نژدې اسمان په زینت سره ښايسته كړى دى، چې ستوري دي (۶)

لَا يَسَّمَّعُونَ إِلَى الْمَلَإِ الْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِنْ كُلِّ جَانِبٍ ٨ i

37:۸

دغه (شیطانان) تر ټولو لوړ مجلس ته غوږ نشي نیولى او دوى له هره جانبه ویشتل شي (۸)

إِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ ثَاقِبٌ ١٠ i

37:۱۰

غیر له هغه (شیطان) نه چې وتښتوي یو كرت تښتونه، نو په ده پسې شي لمبه رڼا كوونكې (۱۰)

فَاسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمْ مَنْ خَلَقْنَا ۚ إِنَّا خَلَقْنَاهُمْ مِنْ طِينٍ لَازِبٍ ١١ i

37:۱۱

نو ته له دوى نه پوښتنه وكړه چې ایا دوى د تخلیق په لحاظ ډېر سخت دي، یا هغه چې مونږ پیدا كړي دي؟، بېشكه مونږ دوى له سرېښناكې خټې نه پیدا كړي دي (۱۱)

بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ ١٢ i

37:۱۲

بلكې ته (د دوى په انكار) تعجب كوې، په داسې حال كې چې دوى (په تا پورې) مسخرې كوي (۱۲)

وَإِذَا رَأَوْا آيَةً يَسْتَسْخِرُونَ ١٤ i

37:۱۴

او كله چې دوى كومه (نښه دلیل) وویني، (نو ورپورې) ډېرې مسخرې كوي (۱۴)

وَقَالُوا إِنْ هَٰذَا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ ١٥ i

37:۱۵

او وايي چې نه دى دا (چې مونږ ولید) مګر ښكاره جادو (۱۵)

أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ١٦ i

37:۱۶

ایا كله چې مونږ مړه شو او خاورې او هډوكي شو، ایا په رښتیا به مونږ خامخا بیا ژۃوندي راپاڅول كېږو؟ (۱۶)

قُلْ نَعَمْ وَأَنْتُمْ دَاخِرُونَ ١٨ i

37:۱۸

ته (دوى ته) ووایه: هو! په داسې حال كې چې تاسو به ذلیل هم یئ (۱۸)

فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ فَإِذَا هُمْ يَنْظُرُونَ ١٩ i

37:۱۹

پس همدا خبره ده چې هغه (قیامت) خو یوه چغه ده، نو ناڅاپه به دوى ګوري (۱۹)

وَقَالُوا يَا وَيْلَنَا هَٰذَا يَوْمُ الدِّينِ ٢٠ i

37:۲۰

او دوى به وايي: اى زمونږ هلاكته! دا د بدلې ورځ ده (۲۰)

هَٰذَا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ ٢١ i

37:۲۱

دا د فیصلې ورځ ده، هغه ورځ چې تاسو به د دې تكذیب كاوه (۲۱)

احْشُرُوا الَّذِينَ ظَلَمُوا وَأَزْوَاجَهُمْ وَمَا كَانُوا يَعْبُدُونَ ٢٢ i

37:۲۲

(الله به ملايكو ته ووايي:) تاسو راټول كړئ هغه كسان چې ظلم (شرك) يې كړى دى او د دوى جوړې (د عقیدې ملګري) او هغه څه چې دوى به يې عبادت كاوه (۲۲)

مِنْ دُونِ اللَّهِ فَاهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَاطِ الْجَحِيمِ ٢٣ i

37:۲۳

له الله نه غیر، نو تاسو دوى د دوزخ په لاره روان (او برابر) كړئ (۲۳)

وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ ٢٧ i

37:۲۷

او د دوى ځینې به ځینو نورو ته مخ ورواړوي، یو تربله به پوښتنې كوي (۲۷)

قَالُوا إِنَّكُمْ كُنْتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ الْيَمِينِ ٢٨ i

37:۲۸

وبه وايي (كشران مشرانو ته) بېشكه هم تاسو وئ چې مونږ ته به په زور سره راتللئ (۲۸)

قَالُوا بَلْ لَمْ تَكُونُوا مُؤْمِنِينَ ٢٩ i

37:۲۹

وبه وايي (مشران په جواب كې) بلكې تاسو پخپله ایمان راوړونكي نه وئ (۲۹)

وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُمْ مِنْ سُلْطَانٍ ۖ بَلْ كُنْتُمْ قَوْمًا طَاغِينَ ٣٠ i

37:۳۰

او زمونږ لپاره پر تاسو باندې هېڅ زور (تسلط) نه و، بلكې تاسو پخپله سركښه قوم وئ (۳۰)

فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَا ۖ إِنَّا لَذَائِقُونَ ٣١ i

37:۳۱

نو په مونږه باندې زمونږ د رب خبره ثابته شوه، یقینًا مونږ خامخا (عذاب لره) څكونكي یو (۳۱)

فَأَغْوَيْنَاكُمْ إِنَّا كُنَّا غَاوِينَ ٣٢ i

37:۳۲

نو مونږ تاسو ګمراه كړئ، بېشكه مونږ (پخپله هم) ګمراهان وو (۳۲)

فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍ فِي الْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ ٣٣ i

37:۳۳

پس بېشكه دوى په دغه ورځ په عذاب كې سره شریكان دي (۳۳)

إِنَّهُمْ كَانُوا إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ ٣٥ i

37:۳۵

بېشكه دوى (داسې) وو چې كله به دوى ته وویل شول چې له الله نه غیر هېڅ لايق د عبادت نشته (، نو) دوى به تكبر كاوه (۳۵)

وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُو آلِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَجْنُونٍ ٣٦ i

37:۳۶

او دوى وايي چې ایا یقینًا مونږ په رښتیا سره د یو لېوني شاعر له وجې نه خپل معبودان (خدایان) پرېښودونكي یو (۳۶)

بَلْ جَاءَ بِالْحَقِّ وَصَدَّقَ الْمُرْسَلِينَ ٣٧ i

37:۳۷

(داسې نه ده) بلكې دغه (نبي) حق (دین) راوړى دى، او د رسولانو تصدیق يې كړى دى (۳۷)

إِنَّكُمْ لَذَائِقُو الْعَذَابِ الْأَلِيمِ ٣٨ i

37:۳۸

بېشكه تاسو خامخا ډېر دردوونكي عذاب لره څكونكي یئ (۳۸)

وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ٣٩ i

37:۳۹

او تاسو ته بدله نه دركولى كېږي مګر د هغو عملونو چې تاسو به كول (۳۹)

فَوَاكِهُ ۖ وَهُمْ مُكْرَمُونَ ٤٢ i

37:۴۲

چې (رنګارنګ) مېوي دي، په داسې حال كې چې دوى به عزتمن كړى شوي وي (۴۲)

لَا فِيهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنْزَفُونَ ٤٧ i

37:۴۷

نه به په هغو كې سر خوږى وي او نه به دوى د دغو (شرابو) په وجه نشه كولى شي (۴۷)

وَعِنْدَهُمْ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ عِينٌ ٤٨ i

37:۴۸

او له دوى سره به د (خپل) نظر رامنع كوونكې غټو سترګو والا حورې وي (۴۸)

فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ ٥٠ i

37:۵۰

نو د دغو (جنتیانو) ځینې به ځینو نورو ته مخ راوګرځوي، چې سره تپوس به كوي (۵۰)

قَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٌ ٥١ i

37:۵۱

په دوى كې يو ویونكى به ووايي: بېشكه زما یو دوست و (۵۱)

يَقُولُ أَإِنَّكَ لَمِنَ الْمُصَدِّقِينَ ٥٢ i

37:۵۲

ویل به يې: ایا یقینًا ته خامخا له تصدیق كوونكو ځنې يې؟ (۵۲)

أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَدِينُونَ ٥٣ i

37:۵۳

ایا كله چې مونږ مړه شو او خاورې او هډوكي شو، ایا بېشكه مونږ ته به خامخا جزا راكولى شي (۵۳)

قَالَ تَاللَّهِ إِنْ كِدْتَ لَتُرْدِينِ ٥٦ i

37:۵۶

وبه وايي (كتونكى): قسم په الله! بېشكه شان دا و چې ته نژدې وې چې ما هلاك كړې (۵۶)

وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّي لَكُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرِينَ ٥٧ i

37:۵۷

او كه زما د رب نعمت نه وى (نو) خامخا زه به له حاضر كړى شویو څخه وم (۵۷)

إِلَّا مَوْتَتَنَا الْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ٥٩ i

37:۵۹

زمونږ له ړومبي مرګ نه غیر، او مونږ په عذاب كړى شوي نه یو (۵۹)

لِمِثْلِ هَٰذَا فَلْيَعْمَلِ الْعَامِلُونَ ٦١ i

37:۶۱

د دغو (نعمتونو) مثل لپاره دې عمل كوونكي عمل وكړي (۶۱)

أَذَٰلِكَ خَيْرٌ نُزُلًا أَمْ شَجَرَةُ الزَّقُّومِ ٦٢ i

37:۶۲

ایا دغه د مېلمستیا په لحاظ غوره دي، یا د زقوم ونه (۶۲)

إِنَّا جَعَلْنَاهَا فِتْنَةً لِلظَّالِمِينَ ٦٣ i

37:۶۳

بېشكه مونږ دغه (ونه) د ظالمانو (مشركانو) لپاره فتنه (او عذاب) ګرځولې ده (۶۳)

إِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِي أَصْلِ الْجَحِيمِ ٦٤ i

37:۶۴

بېشكه دغه داسې ونه ده چې د دوزخ په بېخ كې راوځي (۶۴)

فَإِنَّهُمْ لَآكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ ٦٦ i

37:۶۶

پس بېشكه دوى به خامخا له هغې نه خوړونكي وي، نو له هغې نه به د خپلو خېټو ډكوونكي وي (۶۶)

ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًا مِنْ حَمِيمٍ ٦٧ i

37:۶۷

بیا بېشكه دوى ته به د هغې له پاسه د ایشول شویو اوبو ګډون وي (۶۷)

ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى الْجَحِيمِ ٦٨ i

37:۶۸

بیا بېشكه د دوى ورتله خامخا لمبې وهونكي اور ته دي (۶۸)

فَهُمْ عَلَىٰ آثَارِهِمْ يُهْرَعُونَ ٧٠ i

37:۷۰

نو دوى د هغوى په قدمونو پسې په ډېرې تېزۍ سره منډې وهي (۷۰)

وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَكْثَرُ الْأَوَّلِينَ ٧١ i

37:۷۱

او یقینًا یقینًا له دوى نه مخكې د ړومبنو خلقو اكثره ګمراه شوي دي (۷۱)

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِيهِمْ مُنْذِرِينَ ٧٢ i

37:۷۲

او یقینًا یقینًا مونږ په دوى كې وېروونكي پېغمبران لېږلي وو (۷۲)

فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنْذَرِينَ ٧٣ i

37:۷۳

نو ته وګوره چې د وېرول شویو انجام څنګه و؟ (۷۳)

وَلَقَدْ نَادَانَا نُوحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيبُونَ ٧٥ i

37:۷۵

او یقینًا یقینًا مونږ ته نوح اواز وكړ، نو (مونږ) ښه جواب وركوونكي یو (۷۵)

وَنَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ ٧٦ i

37:۷۶

او مونږ هغه ته او د هغه كورنۍ ته له ډېر لوى غم نه نجات وركړ (۷۶)

وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُ هُمُ الْبَاقِينَ ٧٧ i

37:۷۷

او مونږ د هغه اولاده، بس هم هغه باقي پاتې كېدونكې وګرځوله (۷۷)

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ ٧٨ i

37:۷۸

او مونږ په ده باندې په وروستنيو خلقو كې (مدح او ثنا) پرېښودله (۷۸)

إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ مَاذَا تَعْبُدُونَ ٨٥ i

37:۸۵

كله چې هغه خپل پلار او خپل قوم ته وویل: څه شى دى چې تاسو يې عبادت كوئ؟ (۸۵)

أَئِفْكًا آلِهَةً دُونَ اللَّهِ تُرِيدُونَ ٨٦ i

37:۸۶

ایا تاسو د دروغو (او باطلو) لپاره له الله پرته معبودان غواړئ؟ (۸۶)

فَرَاغَ إِلَىٰ آلِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ ٩١ i

37:۹۱

نو د دوى معبودانو (بتانو) ته پټ راغى، نو ويې ويل: ایا تاسو (دا خوراكونه) نه خورئ؟ (۹۱)

فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًا بِالْيَمِينِ ٩٣ i

37:۹۳

نو په مهارت سره يې په دوى باندې راباندې كړل، په داسې حال كې چې په ښي لاس سره وهونكى و (۹۳)

قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ ٩٥ i

37:۹۵

ده وویل: ایا تاسو د هغه څه عبادت كوئ چې تاسو يې (پخپله) تراشئ (۹۵)

وَاللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ ٩٦ i

37:۹۶

‚ حال دا چې الله تاسو او هغه عملونه چې تاسو يې كوئ، پیدا كړي دي (۹۶)

قَالُوا ابْنُوا لَهُ بُنْيَانًا فَأَلْقُوهُ فِي الْجَحِيمِ ٩٧ i

37:۹۷

دوى وویل: د ده لپاره یوه ودانۍ جوړه كړئ، بیا تاسو دا په لمبې وهونكي اور كې واچوئ (۹۷)

فَأَرَادُوا بِهِ كَيْدًا فَجَعَلْنَاهُمُ الْأَسْفَلِينَ ٩٨ i

37:۹۸

نو دوى له ده سره د فریب اراده وكړه، نو مونږ همدوى تر ټولو زیات ذلیله كړل (۹۸)

وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهْدِينِ ٩٩ i

37:۹۹

او ده (ابراهیم) وویل: بېشكه زه خپل رب ته تلونكى یم، ژر به هغه ما ته لاره وښیي (۹۹)

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يَا بُنَيَّ إِنِّي أَرَىٰ فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَا أَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِي إِنْ شَاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ ١٠٢ i

37:۱۰۲

نو كله چې هغه (هلك) له ده (خپل پلار) سره منډې وهلو ته ورسېده، ويې ويل: اى زما خوږه زویه! بېشكه زه په خوب كې وینم داسې چې بېشكه زه تا ذبحه كوم، نو ته وګوره چې ستا څه رايه ده؟ هغه وویل: اى زما پلار جانه! ته هغه كار وكړه چې تا ته يې امر كول شي، ژر ده چې كه الله وغواړي، ته به ما له صبر كوونكو ځنې ومومې (۱۰۲)

فَلَمَّا أَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَبِينِ ١٠٣ i

37:۱۰۳

نو كله چې دواړو غاړه كېښوده او هغه يې په اړخ څملاوه (۱۰۳)

قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيَا ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ ١٠٥ i

37:۱۰۵

یقینًا تا خوب رښتیا كړ، بېشكه مونږ نېكي كوونكو ته همداسې بدله وركوو (۱۰۵)

وَفَدَيْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ ١٠٧ i

37:۱۰۷

او مونږ ده (اسماعیل) ته په ډېرې لويې ذبیحې سره خلاصى وركړو (۱۰۷)

وَبَشَّرْنَاهُ بِإِسْحَاقَ نَبِيًّا مِنَ الصَّالِحِينَ ١١٢ i

37:۱۱۲

او مونږ ده ته د اسحاق زېرى وركړ، په داسې حال كې چې نبي و، له صالحانو نه (۱۱۲)

وَبَارَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰ إِسْحَاقَ ۚ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَظَالِمٌ لِنَفْسِهِ مُبِينٌ ١١٣ i

37:۱۱۳

او بركت اچولى و مونږ په ده (اسمٰعیل) باندې او په اسحاق باندې، او د دې دواړو په اولاد كې څوك نېكې كوونكى دى او څوك په خپل ځان باندې ښكاره ظلم كوونكى دى (۱۱۳)

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ ١١٤ i

37:۱۱۴

او یقینًا یقینًا مونږ په موسٰى او هارون احسان وكړ (۱۱۴)

وَنَجَّيْنَاهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ ١١٥ i

37:۱۱۵

او مونږ دغو دواړو ته او د دغو دواړو قوم ته له ډېر لوى غم نه نجات وركړ (۱۱۵)

وَنَصَرْنَاهُمْ فَكَانُوا هُمُ الْغَالِبِينَ ١١٦ i

37:۱۱۶

او مونږ د دوى مدد وكړ، نو همدوى غالبه شول (۱۱۶)

وَآتَيْنَاهُمَا الْكِتَابَ الْمُسْتَبِينَ ١١٧ i

37:۱۱۷

او مونږ دغو دواړو ته ډېر واضحه كتاب وركړى و (۱۱۷)

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِي الْآخِرِينَ ١١٩ i

37:۱۱۹

او مونږ په دواړو باندې په وروستنیو خلقو كې باقي پرېښوده (۱۱۹)

إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ ١٢٢ i

37:۱۲۲

بېشكه دغه دواړه زمونږ د مومنو بنده ګانو ځنې دي (۱۲۲)

إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَلَا تَتَّقُونَ ١٢٤ i

37:۱۲۴

(یاد كړه)، هغه وخت چې ده خپل قوم ته وویل: ولې تاسو نه وېرېږئ! (۱۲۴)

أَتَدْعُونَ بَعْلًا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخَالِقِينَ ١٢٥ i

37:۱۲۵

ایا تاسو بعل (بت) بولئ او تر ټولو ښه پیدا كوونكى ذات پرېږدئ (۱۲۵)

اللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ ١٢٦ i

37:۱۲۶

چې الله دى، چې ستاسو رب دى او ستاسو د ړومبنو پلرونو رب دى (۱۲۶)

فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ١٢٧ i

37:۱۲۷

نو هغوى د ده تكذیب وكړ، نو بېشكه هغوى به خامخا حاضرولى شي (۱۲۷)

إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ ١٢٨ i

37:۱۲۸

د الله له خالص كړى شویو بنده ګانو نه غیر (چې دوى د هغه تكذیب ونه كړ) (۱۲۸)

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ ١٢٩ i

37:۱۲۹

او باقي پرېښود مونږ په ده باندې په وروستنیو خلقو كې (۱۲۹)

إِذْ نَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ أَجْمَعِينَ ١٣٤ i

37:۱۳۴

(یاد كړه) هغه وخت چې مونږ ده ته او د ده كورنۍ ته، ټولو ته نجات وركړ (۱۳۴)

وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِمْ مُصْبِحِينَ ١٣٧ i

37:۱۳۷

او بېشكه تاسو په دوى تېرېږئ، په دې حال كې چې سبا كوونكي يئ (۱۳۷)

فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ الْمُدْحَضِينَ ١٤١ i

37:۱۴۱

نو ده قرعه واچوله، نو شو (په قرعه كې) له مغلوب كړى شویو ځنې (۱۴۱)

فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ ١٤٢ i

37:۱۴۲

نو ښوى تېر كړ هغه لره مهي (كب)، په دې حال كې چې هغه (د خپل ځان) ملامت كوونكى و (۱۴۲)

فَلَوْلَا أَنَّهُ كَانَ مِنَ الْمُسَبِّحِينَ ١٤٣ i

37:۱۴۳

نو كه دا خبره نه وى چې بېشكه هغه له تسبیح ویونكو څخه و (۱۴۳)

لَلَبِثَ فِي بَطْنِهِ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ ١٤٤ i

37:۱۴۴

(نو) خامخا دا به د هغه (كب) په خېټه كې تر هغې ورځې پورې پاتې و چې دوى به بیا ژوندي راپاڅولى شي (۱۴۴)

فَنَبَذْنَاهُ بِالْعَرَاءِ وَهُوَ سَقِيمٌ ١٤٥ i

37:۱۴۵

نو مونږ هغه په ډاګه میدان كې وغورځاوه، په دې حال كې چې ناروغ و (۱۴۵)

وَأَنْبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِنْ يَقْطِينٍ ١٤٦ i

37:۱۴۶

او مونږ په ده باندې یو ځېلۍ داره ونه را زرغونه كړه (۱۴۶)

وَأَرْسَلْنَاهُ إِلَىٰ مِائَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ ١٤٧ i

37:۱۴۷

او مونږ دى لېږلى و سل زرو خلقو ته بلكې دوى زیات وو (۱۴۷)

فَآمَنُوا فَمَتَّعْنَاهُمْ إِلَىٰ حِينٍ ١٤٨ i

37:۱۴۸

نو دوى ایمان راوړ، نو مونږ دوى ته تر یو وخته پورې نفع وركړه (۱۴۸)

فَاسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّكَ الْبَنَاتُ وَلَهُمُ الْبَنُونَ ١٤٩ i

37:۱۴۹

نو ته له دوى نه پوښتنه وكړه، ایا ستا د رب لپاره لوڼه دي او د دوى لپاره زامن دي؟ (۱۴۹)

أَمْ خَلَقْنَا الْمَلَائِكَةَ إِنَاثًا وَهُمْ شَاهِدُونَ ١٥٠ i

37:۱۵۰

یا كه مونږ ملايك ښځې پیدا كړي دي، په داسې حال كې چې دوى حاضر وو (۱۵۰)

أَلَا إِنَّهُمْ مِنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ ١٥١ i

37:۱۵۱

خبردار! بېشكه دوى له خپلو بدترو دروغو څخه خامخا (داسې) وايي (۱۵۱)

وَلَدَ اللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ ١٥٢ i

37:۱۵۲

الله اولاد زېږولى دى. او بېشكه دوى یقینًا دروغجن دي (۱۵۲)

أَصْطَفَى الْبَنَاتِ عَلَى الْبَنِينَ ١٥٣ i

37:۱۵۳

ایا هغه (الله د ځان لپاره) لوڼه غوره كړي دي په زامنو باندې (۱۵۳)

فَأْتُوا بِكِتَابِكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ ١٥٧ i

37:۱۵۷

نو تاسو خپل كتاب راوړئ، كه چېرې تاسو رښتیني یئ (۱۵۷)

وَجَعَلُوا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْجِنَّةِ نَسَبًا ۚ وَلَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ١٥٨ i

37:۱۵۸

او دوى د هغه (الله) په مینځ كې او د پېریانو په مینځ كې نسب (د خپلوۍ نسبت) مقرر كړ، او يقینًا یقینًا پېریان په دې پوه شوي دي چې بېشكه دوى به خامخا حاضر كړى شي (۱۵۸)

إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ ١٦٠ i

37:۱۶۰

لېكن د الله خالص (غوره) كړى شوي بنده ګان (له دغو خبرو نه بچ دي) (۱۶۰)

مَا أَنْتُمْ عَلَيْهِ بِفَاتِنِينَ ١٦٢ i

37:۱۶۲

نه یئ تاسو په دې (بت پرستۍ) سره ګمراه كوونكي (په فتنه كې اچوونكي د هیچا) (۱۶۲)

وَمَا مِنَّا إِلَّا لَهُ مَقَامٌ مَعْلُومٌ ١٦٤ i

37:۱۶۴

او په مونږ كې هیڅوك نشته مګر د هغه لپاره معلوم ځاى دى (۱۶۴)

لَوْ أَنَّ عِنْدَنَا ذِكْرًا مِنَ الْأَوَّلِينَ ١٦٨ i

37:۱۶۸

كه چېرې مونږ سره د پخوانیو خلقو (له كتابونو) نه كوم ذكر (كتاب) وى (۱۶۸)

لَكُنَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ ١٦٩ i

37:۱۶۹

(نو) خامخا مونږ به د الله خالص (او غوره) كړى شوي بنده ګان وو (۱۶۹)

فَكَفَرُوا بِهِ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ١٧٠ i

37:۱۷۰

نو دوى په دغه (قرآن) سره كافر شول، نو ژر ده چې دوى به پوه شي (۱۷۰)

وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَلِينَ ١٧١ i

37:۱۷۱

او یقینًا یقینًا زمونږ خبره زمونږ د لېږل شویو (رسولانو) بنده ګانو لپاره صادر شوې ده (۱۷۱)

وَإِنَّ جُنْدَنَا لَهُمُ الْغَالِبُونَ ١٧٣ i

37:۱۷۳

او بېشكه زمونږ لښكر، خامخا هم دوى غالب راتلونكي دي (۱۷۳)

وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ ١٧٥ i

37:۱۷۵

او دوى ته ګوره، نو ژر ده چې دوى به (خپل انجام) وویني (۱۷۵)

فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ ١٧٧ i

37:۱۷۷

نو كله چې هغه د دوى په مېدان كې نازل شي، نو د وېرول شویو سبا به بد وي (۱۷۷)

سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ ١٨٠ i

37:۱۸۰

ستا رب لره پاكي ده چې د عزت (او غلبې) مالك دى، له هغو خبرو نه چې دوى (مشركان) يې بیانوي (۱۸۰)

وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ١٨٢ i

37:۱۸۲

او ټول د كمال صفتونه خاص الله لره دي چې د عالمونو ښه پالونكى دى (۱۸۲)