سوره العادیات (تاختکنندگان)
وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا i
100:۱سوگند به مادیانهائی که با همهمه تازانند و با سم[های] خود از سنگ آتش میجهانند! (۱)
فَالْمُورِيَاتِ قَدْحًا i
100:۲و برق [از سنگ] همی جهانند، (۲)
فَالْمُغِيرَاتِ صُبْحًا i
100:۳و صبحگاهان هجوم آرند، (۳)
فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا i
100:۴و با آن [یورش]، گردی برانگیزند، (۴)
فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًا i
100:۵و بدان [هجوم]، در دل گروهی درآیند، (۵)
إِنَّ الْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ i
100:۶که انسان نسبت به پروردگارش سخت ناسپاس است، (۶)
وَإِنَّهُ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ i
100:۷و او خود بر این [امر]، نیک گواه است. (۷)
وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ i
100:۸و راستی او سخت شیفته مال است. (۸)
أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِي الْقُبُورِ i
100:۹مگر نمیداند که چون آنچه در گورهاست بیرون ریخته گردد، (۹)
وَحُصِّلَ مَا فِي الصُّدُورِ i
100:۱۰و آنچه در سینههاست فاش شود، (۱۰)
إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَبِيرٌ i
100:۱۱در چنان روزی پروردگارشان به [حال] ایشان نیک آگاه است؟ (۱۱)