سوره قریش (قبیله قریش)

سوره قریش صد و ششمین سوره قرآن است که در مدینه نازل شد و دارای ۴ آیه است. این سوره به رفاه و نعمت‌های خداوند بر قبیله قریش پرداخته و مردم را به شکرگزاری و عبادت خداوند دعوت می‌کند.

سوره قریش (قریش)

همچنین شناخته می‌شود به نام: لإيلاف قريش (برای الفت قریش), الإيلاف (پیمان)

إِيلَافِهِمْ رِحْلَةَ الشِّتَاءِ وَالصَّيْفِ ٢ i

106:۲

الفتشان هنگام کوچ زمستان و تابستان، [خدا پیلداران را نابود کرد.] (۲)

الَّذِي أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ ٤ i

106:۴

همان [خدایی‌] که در گرسنگی غذایشان داد، و از بیم [دشمن‌] آسوده‌خاطرشان کرد. (۴)