سوره دخان (دود)

سوره دخان چهل و چهارمین سوره قرآن است که در مکه نازل شد و دارای ۵۹ آیه است. این سوره بر عذاب الهی، هدایت خداوند و آزمایش‌هایی که انسان‌ها در روز قیامت با آن روبرو خواهند شد، تأکید دارد.

سوره الدخان (دود)

همچنین شناخته می‌شود به نام: حم الدخان (حم الدخان)

إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةٍ مُبَارَكَةٍ ۚ إِنَّا كُنَّا مُنْذِرِينَ ٣ i

44:۳

[که‌] ما آن را در شبی فرخنده نازل کردیم، [زیرا] که ما هشداردهنده بودیم. (۳)

فِيهَا يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ ٤ i

44:۴

در آن [شب‌] هر [گونه‌] کاری [به نحوی‌] استوار فیصله می‌یابد. (۴)

أَمْرًا مِنْ عِنْدِنَا ۚ إِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ ٥ i

44:۵

[این‌] کاری است [که‌] از جانب ما [صورت می‌گیرد]. ما فرستنده [پیامبران‌] بودیم. (۵)

رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ ۚ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ٦ i

44:۶

[و این‌] رحمتی از پروردگار توست، که او شنوای داناست. (۶)

رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖ إِنْ كُنْتُمْ مُوقِنِينَ ٧ i

44:۷

پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آن دو است، اگر یقین دارید. (۷)

لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ يُحْيِي وَيُمِيتُ ۖ رَبُّكُمْ وَرَبُّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ ٨ i

44:۸

خدایی جز او نیست؛ او زندگی می‌بخشد و می‌میراند؛ پروردگار شما و پروردگار پدران شماست. (۸)

فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاءُ بِدُخَانٍ مُبِينٍ ١٠ i

44:۱۰

پس در انتظار روزی باش که آسمان دودی نمایان برمی‌آورد، (۱۰)

يَغْشَى النَّاسَ ۖ هَٰذَا عَذَابٌ أَلِيمٌ ١١ i

44:۱۱

که مردم را فرو می‌گیرد؛ این است عذاب پر درد. (۱۱)

رَبَّنَا اكْشِفْ عَنَّا الْعَذَابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ ١٢ i

44:۱۲

[می‌گویند:] «پروردگارا، این عذاب را از ما دفع کن که ما ایمان داریم.» (۱۲)

أَنَّىٰ لَهُمُ الذِّكْرَىٰ وَقَدْ جَاءَهُمْ رَسُولٌ مُبِينٌ ١٣ i

44:۱۳

آنان را کجا [جای‌] پند[گرفتن‌] باشد، و حال آنکه به یقین برای آنان پیامبری روشنگر آمده است. (۱۳)

ثُمَّ تَوَلَّوْا عَنْهُ وَقَالُوا مُعَلَّمٌ مَجْنُونٌ ١٤ i

44:۱۴

پس، از او روی برتافتند و گفتند: «تعلیم‌یافته‌ای دیوانه است.» (۱۴)

إِنَّا كَاشِفُو الْعَذَابِ قَلِيلًا ۚ إِنَّكُمْ عَائِدُونَ ١٥ i

44:۱۵

ما این عذاب را اندکی از شما برمی‌داریم [ولی شما] در حقیقت باز از سر می‌گیرید. (۱۵)

يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرَىٰ إِنَّا مُنْتَقِمُونَ ١٦ i

44:۱۶

روزی که دست به حمله می‌زنیم، همان حمله بزرگ؛ [آنگاه‌] ما انتقام‌کشنده‌ایم. (۱۶)

وَلَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَجَاءَهُمْ رَسُولٌ كَرِيمٌ ١٧ i

44:۱۷

و به یقین، پیش از آنان قوم فرعون را بیازمودیم، و پیامبری بزرگوار برایشان آمد، (۱۷)

أَنْ أَدُّوا إِلَيَّ عِبَادَ اللَّهِ ۖ إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ١٨ i

44:۱۸

که [به آنان گفت:] «بندگان خدا را به من بسپارید، زیرا که من شما را فرستاده‌ای امینم. (۱۸)

وَأَنْ لَا تَعْلُوا عَلَى اللَّهِ ۖ إِنِّي آتِيكُمْ بِسُلْطَانٍ مُبِينٍ ١٩ i

44:۱۹

و بر خدا برتری مجویید که من برای شما حجتی آشکار آورده‌ام. (۱۹)

وَإِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُمْ أَنْ تَرْجُمُونِ ٢٠ i

44:۲۰

و من به پروردگار خود و پروردگار شما پناه می‌برم از اینکه مرا سنگباران کنید. (۲۰)

وَإِنْ لَمْ تُؤْمِنُوا لِي فَاعْتَزِلُونِ ٢١ i

44:۲۱

و اگر به من ایمان نمی‌آورید، پس، از من کناره گیرید.» (۲۱)

فَدَعَا رَبَّهُ أَنَّ هَٰؤُلَاءِ قَوْمٌ مُجْرِمُونَ ٢٢ i

44:۲۲

پس پروردگار خود را خواند که: «اینها مردمی گناهکارند.» (۲۲)

فَأَسْرِ بِعِبَادِي لَيْلًا إِنَّكُمْ مُتَّبَعُونَ ٢٣ i

44:۲۳

[فرمود:] «بندگانم را شبانه ببر، زیرا شما مورد تعقیب واقع خواهید شد. (۲۳)

وَاتْرُكِ الْبَحْرَ رَهْوًا ۖ إِنَّهُمْ جُنْدٌ مُغْرَقُونَ ٢٤ i

44:۲۴

و دریا را هنگامی که آرام است پشت سر بگذار، که آنان سپاهی غرق‌شدنی‌اند.» (۲۴)

كَمْ تَرَكُوا مِنْ جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ ٢٥ i

44:۲۵

[وه،] چه باغها و چشمه‌سارانی [که آنها بعد از خود] بر جای نهادند، (۲۵)

كَذَٰلِكَ ۖ وَأَوْرَثْنَاهَا قَوْمًا آخَرِينَ ٢٨ i

44:۲۸

[آری،] این چنین [بود] و آنها را به مردمی دیگر میراث دادیم. (۲۸)

فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ وَمَا كَانُوا مُنْظَرِينَ ٢٩ i

44:۲۹

و آسمان و زمین بر آنان زاری نکردند و مهلت نیافتند. (۲۹)

وَلَقَدْ نَجَّيْنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنَ الْعَذَابِ الْمُهِينِ ٣٠ i

44:۳۰

و به راستی، فرزندان اسرائیل را از عذاب خفت‌آور رهانیدیم: (۳۰)

مِنْ فِرْعَوْنَ ۚ إِنَّهُ كَانَ عَالِيًا مِنَ الْمُسْرِفِينَ ٣١ i

44:۳۱

از [دست‌] فرعون که متکبّری از افراطکاران بود. (۳۱)

وَلَقَدِ اخْتَرْنَاهُمْ عَلَىٰ عِلْمٍ عَلَى الْعَالَمِينَ ٣٢ i

44:۳۲

و قطعاً آنان را دانسته بر مردم جهان ترجیح دادیم. (۳۲)

وَآتَيْنَاهُمْ مِنَ الْآيَاتِ مَا فِيهِ بَلَاءٌ مُبِينٌ ٣٣ i

44:۳۳

و از نشانه‌ها [ی الهی‌] آنچه را که در آن آزمایشی آشکار بود، بدیشان دادیم. (۳۳)

إِنْ هِيَ إِلَّا مَوْتَتُنَا الْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُنْشَرِينَ ٣٥ i

44:۳۵

«جز مرگ نخستین، دیگر [واقعه‌ای‌] نیست و ما زنده‌شدنی نیستیم. (۳۵)

فَأْتُوا بِآبَائِنَا إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ ٣٦ i

44:۳۶

اگر راست می‌گویید، پس پدران ما را [باز] آورید. (۳۶)

أَهُمْ خَيْرٌ أَمْ قَوْمُ تُبَّعٍ وَالَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۚ أَهْلَكْنَاهُمْ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِمِينَ ٣٧ i

44:۳۷

آیا ایشان بهترند یا قوم «تُبّع» و کسانی که پیش از آنها بودند؟ آنها را هلاک کردیم، زیرا که گنهکار بودند. (۳۷)

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَاعِبِينَ ٣٨ i

44:۳۸

و آسمانها و زمین و آنچه را که میان آن دو است به بازی نیافریده‌ایم؛ (۳۸)

مَا خَلَقْنَاهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ٣٩ i

44:۳۹

آنها را جز به حق نیافریده‌ایم، لیکن بیشترشان نمی‌دانند. (۳۹)

إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ مِيقَاتُهُمْ أَجْمَعِينَ ٤٠ i

44:۴۰

در حقیقت، روز «جدا سازی» موعد همه آنهاست. (۴۰)

يَوْمَ لَا يُغْنِي مَوْلًى عَنْ مَوْلًى شَيْئًا وَلَا هُمْ يُنْصَرُونَ ٤١ i

44:۴۱

همان روزی که هیچ دوستی از هیچ دوستی نمی‌تواند حمایتی کند، و آنان یاری نمی‌شوند، (۴۱)

إِلَّا مَنْ رَحِمَ اللَّهُ ۚ إِنَّهُ هُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ٤٢ i

44:۴۲

مگر کسی را که خدا رحمت کرده است، زیرا که اوست همان ارجمند مهربان. (۴۲)

خُذُوهُ فَاعْتِلُوهُ إِلَىٰ سَوَاءِ الْجَحِيمِ ٤٧ i

44:۴۷

او را بگیرید و به میان دوزخش بکشانید، (۴۷)

ثُمَّ صُبُّوا فَوْقَ رَأْسِهِ مِنْ عَذَابِ الْحَمِيمِ ٤٨ i

44:۴۸

آنگاه از عذاب آب جوشان بر سرش فرو ریزید. (۴۸)

إِنَّ هَٰذَا مَا كُنْتُمْ بِهِ تَمْتَرُونَ ٥٠ i

44:۵۰

این است همان چیزی که در باره آن تردید می‌کردید. (۵۰)

يَلْبَسُونَ مِنْ سُنْدُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُتَقَابِلِينَ ٥٣ i

44:۵۳

پرنیان نازک و دیبای ستبر می‌پوشند [و] برابر هم نشسته‌اند. (۵۳)

كَذَٰلِكَ وَزَوَّجْنَاهُمْ بِحُورٍ عِينٍ ٥٤ i

44:۵۴

[آری،] چنین [خواهد بود] و آنها را با حوریان درشت‌چشم همسر می‌گردانیم. (۵۴)

يَدْعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَاكِهَةٍ آمِنِينَ ٥٥ i

44:۵۵

در آنجا هر میوه‌ای را [که بخواهند] آسوده خاطر می‌طلبند. (۵۵)

لَا يَذُوقُونَ فِيهَا الْمَوْتَ إِلَّا الْمَوْتَةَ الْأُولَىٰ ۖ وَوَقَاهُمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ ٥٦ i

44:۵۶

در آنجا جز مرگ نخستین، مرگ نخواهند چشید و [خدا] آنها را از عذاب دوزخ نگاه می‌دارد. (۵۶)

فَضْلًا مِنْ رَبِّكَ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ٥٧ i

44:۵۷

[این‌] بخششی است از جانب پروردگار تو. این است همان کامیابی بزرگ. (۵۷)

فَإِنَّمَا يَسَّرْنَاهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ٥٨ i

44:۵۸

در حقیقت، [قرآن‌] را بر زبان تو آسان گردانیدیم، امید که پند پذیرند. (۵۸)