سوره الواقعه (رویداد)
إِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ i
▶ 56:1آن واقعه چون وقوع یابد، (۱)
لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ i
▶ 56:2[که] در وقوع آن دروغی نیست: (۲)
خَافِضَةٌ رَافِعَةٌ i
▶ 56:3پستکننده [و] بالابرنده است. (۳)
إِذَا رُجَّتِ الْأَرْضُ رَجًّا i
▶ 56:4چون زمین با تکان [سختی] لرزانده شود، (۴)
وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّا i
▶ 56:5و کوهها [جمله] ریزه ریزه شوند، (۵)
فَكَانَتْ هَبَاءً مُنْبَثًّا i
▶ 56:6و غباری پراکنده گردند، (۶)
وَكُنْتُمْ أَزْوَاجًا ثَلَاثَةً i
▶ 56:7و شما سه دسته شوید: (۷)
فَأَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ i
▶ 56:8یاران دست راست، کدامند یاران دست راست؟ (۸)
وَأَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ i
▶ 56:9و یاران چپ؛ کدامند یاران چپ؟ (۹)
وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ i
▶ 56:10و سبقتگیرندگان مقدمند؛ (۱۰)
أُولَٰئِكَ الْمُقَرَّبُونَ i
▶ 56:11آنانند همان مقربان [خدا]، (۱۱)
فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ i
▶ 56:12در باغستانهای پر نعمت. (۱۲)
ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِينَ i
▶ 56:13گروهی از پیشینیان، (۱۳)
وَقَلِيلٌ مِنَ الْآخِرِينَ i
▶ 56:14و اندکی از متأخران. (۱۴)
عَلَىٰ سُرُرٍ مَوْضُونَةٍ i
▶ 56:15بر تختهایی جواهرنشان، (۱۵)
مُتَّكِئِينَ عَلَيْهَا مُتَقَابِلِينَ i
▶ 56:16که روبروی هم بر آنها تکیه دادهاند. (۱۶)
يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ i
▶ 56:17بر گردشان پسرانی جاودان [به خدمت] میگردند، (۱۷)
بِأَكْوَابٍ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ i
▶ 56:18با جامها و آبریزها و پیاله[ها]یی از باده ناب روان. (۱۸)
لَا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنْزِفُونَ i
▶ 56:19[که] نه از آن دردسر گیرند و نه بیخرد گردند. (۱۹)
وَفَاكِهَةٍ مِمَّا يَتَخَيَّرُونَ i
▶ 56:20و میوه از هر چه اختیار کنند. (۲۰)
وَلَحْمِ طَيْرٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ i
▶ 56:21و از گوشت پرنده هر چه بخواهند. (۲۱)
وَحُورٌ عِينٌ i
▶ 56:22و حوران چشمدرشت، (۲۲)
كَأَمْثَالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَكْنُونِ i
▶ 56:23مثل لؤلؤ نهان میان صدف، (۲۳)
جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ i
▶ 56:24[اینها] پاداشی است برای آنچه میکردند. (۲۴)
لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا تَأْثِيمًا i
▶ 56:25در آنجا نه بیهودهای میشنوند و نه [سخنی] گناهآلود. (۲۵)
إِلَّا قِيلًا سَلَامًا سَلَامًا i
▶ 56:26سخنی جز سلام و درود نیست. (۲۶)
وَأَصْحَابُ الْيَمِينِ مَا أَصْحَابُ الْيَمِينِ i
▶ 56:27و یاران راست؛ یاران راست کدامند؟ (۲۷)
فِي سِدْرٍ مَخْضُودٍ i
▶ 56:28در [زیر] درختان کُنار بیخار، (۲۸)
وَطَلْحٍ مَنْضُودٍ i
▶ 56:29و درختهای موز که میوهاش خوشه خوشه روی هم چیده است. (۲۹)
وَظِلٍّ مَمْدُودٍ i
▶ 56:30و سایهای پایدار. (۳۰)
وَمَاءٍ مَسْكُوبٍ i
▶ 56:31و آبی ریزان. (۳۱)
وَفَاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ i
▶ 56:32و میوهای فراوان، (۳۲)
لَا مَقْطُوعَةٍ وَلَا مَمْنُوعَةٍ i
▶ 56:33نه بریده و نه ممنوع. (۳۳)
وَفُرُشٍ مَرْفُوعَةٍ i
▶ 56:34و همخوابگانی بالا بلند. (۳۴)
إِنَّا أَنْشَأْنَاهُنَّ إِنْشَاءً i
▶ 56:35ما آنان را پدید آوردهایم پدید آوردنی، (۳۵)
فَجَعَلْنَاهُنَّ أَبْكَارًا i
▶ 56:36و ایشان را دوشیزه گردانیدهایم، (۳۶)
عُرُبًا أَتْرَابًا i
▶ 56:37شوی دوست همسال، (۳۷)
لِأَصْحَابِ الْيَمِينِ i
▶ 56:38برای یاران راست. (۳۸)
ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِينَ i
▶ 56:39که گروهی از پیشینیانند، (۳۹)
وَثُلَّةٌ مِنَ الْآخِرِينَ i
▶ 56:40و گروهی از متأخران. (۴۰)
وَأَصْحَابُ الشِّمَالِ مَا أَصْحَابُ الشِّمَالِ i
▶ 56:41و یاران چپ؛ کدامند یاران چپ؟ (۴۱)
فِي سَمُومٍ وَحَمِيمٍ i
▶ 56:42در [میان] باد گرم و آب داغ. (۴۲)
وَظِلٍّ مِنْ يَحْمُومٍ i
▶ 56:43و سایهای از دود تار. (۴۳)
لَا بَارِدٍ وَلَا كَرِيمٍ i
▶ 56:44نه خنک و نه خوش. (۴۴)
إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِينَ i
▶ 56:45اینان بودند که پیش از این ناز پروردگان بودند. (۴۵)
وَكَانُوا يُصِرُّونَ عَلَى الْحِنْثِ الْعَظِيمِ i
▶ 56:46و بر گناه بزرگ پافشاری میکردند. (۴۶)
وَكَانُوا يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ i
▶ 56:47و میگفتند: «آیا چون مردیم و خاک واستخوان شدیم، واقعاً [باز] زنده میگردیم؟ (۴۷)
أَوَآبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ i
▶ 56:48یا پدران گذشته ما [نیز]؟» (۴۸)
قُلْ إِنَّ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ i
▶ 56:49بگو: «در حقیقت، اولین و آخرین، (۴۹)
لَمَجْمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ i
▶ 56:50قطعاً همه در موعد روزی معلوم گرد آورده شوند.» (۵۰)
ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا الضَّالُّونَ الْمُكَذِّبُونَ i
▶ 56:51آنگاه شما ای گمراهان دروغپرداز، (۵۱)
فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ i
▶ 56:53و از آن شکمهایتان را خواهید آکند. (۵۳)
فَشَارِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ الْحَمِيمِ i
▶ 56:54و روی آن از آب جوش مینوشید؛ (۵۴)
فَشَارِبُونَ شُرْبَ الْهِيمِ i
▶ 56:55[مانند] نوشیدن اشتران تشنه. (۵۵)
هَٰذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ الدِّينِ i
▶ 56:56این است پذیرایی آنان در روز جزا. (۵۶)
نَحْنُ خَلَقْنَاكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ i
▶ 56:57ماییم که شما را آفریدهایم، پس چرا تصدیق نمیکنید؟ (۵۷)
أَفَرَأَيْتُمْ مَا تُمْنُونَ i
▶ 56:58آیا آنچه را [که به صورت نطفه] فرو میریزید دیدهاید؟ (۵۸)
أَأَنْتُمْ تَخْلُقُونَهُ أَمْ نَحْنُ الْخَالِقُونَ i
▶ 56:59آیا شما آن را خلق میکنید یا ما آفرینندهایم؟ (۵۹)
نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ الْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ i
▶ 56:60ماییم که میان شما مرگ را مقدر کردهایم و بر ما سبقت نتوانید جست؛ (۶۰)
عَلَىٰ أَنْ نُبَدِّلَ أَمْثَالَكُمْ وَنُنْشِئَكُمْ فِي مَا لَا تَعْلَمُونَ i
▶ 56:61[و میتوانیم] امثال شما را به جای شما قرار دهیم و شما را [به صورت] آنچه نمیدانید پدیدار گردانیم. (۶۱)
وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْأَةَ الْأُولَىٰ فَلَوْلَا تَذَكَّرُونَ i
▶ 56:62و قطعاً پدیدار شدن نخستین خود را شناختید؛ پس چرا سر عبرت گرفتن ندارید؟ (۶۲)
أَفَرَأَيْتُمْ مَا تَحْرُثُونَ i
▶ 56:63آیا آنچه را کشت میکنید، ملاحظه کردهاید؟ (۶۳)
أَأَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ i
▶ 56:64آیا شما آن را [بییاری ما] زراعت میکنید، یا ماییم که زراعت میکنیم؟ (۶۴)
لَوْ نَشَاءُ لَجَعَلْنَاهُ حُطَامًا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ i
▶ 56:65اگر بخواهیم قطعاً خاشاکش میگردانیم، پس در افسوس [و تعجب] میافتید. (۶۵)
إِنَّا لَمُغْرَمُونَ i
▶ 56:66[و میگویید:] «واقعاً ما زیان زدهایم، (۶۶)
بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ i
▶ 56:67بلکه ما محروم شدگانیم.» (۶۷)
أَفَرَأَيْتُمُ الْمَاءَ الَّذِي تَشْرَبُونَ i
▶ 56:68آیا آبی را که مینوشید دیدهاید؟ (۶۸)
أَأَنْتُمْ أَنْزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنْزِلُونَ i
▶ 56:69آیا شما آن را از [دل] ابر سپید فرود آوردهاید، یا ما فرودآورندهایم؟ (۶۹)
لَوْ نَشَاءُ جَعَلْنَاهُ أُجَاجًا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ i
▶ 56:70اگر بخواهیم آن را تلخ میگردانیم، پس چرا سپاس نمیدارید؟ (۷۰)
أَفَرَأَيْتُمُ النَّارَ الَّتِي تُورُونَ i
▶ 56:71آیا آن آتشی را که برمیافروزید ملاحظه کردهاید؟ (۷۱)
أَأَنْتُمْ أَنْشَأْتُمْ شَجَرَتَهَا أَمْ نَحْنُ الْمُنْشِئُونَ i
▶ 56:72آیا شما [چوب] درخت آن را پدیدار کردهاید، یا ما پدیدآورندهایم؟ (۷۲)
نَحْنُ جَعَلْنَاهَا تَذْكِرَةً وَمَتَاعًا لِلْمُقْوِينَ i
▶ 56:73ما آن را [مایه] عبرت و [وسیله] استفاده برای بیابانگردان قرار دادهایم. (۷۳)
فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ i
▶ 56:74پس به نام پروردگار بزرگت تسبیح گوی. (۷۴)
فَلَا أُقْسِمُ بِمَوَاقِعِ النُّجُومِ i
▶ 56:75نه [چنین است که میپندارید]، سوگند به جایگاههای [ویژه و فواصل معیّن] ستارگان. (۷۵)
وَإِنَّهُ لَقَسَمٌ لَوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ i
▶ 56:76اگر بدانید، آن سوگندی سخت بزرگ است! (۷۶)
إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ i
▶ 56:77که این [پیام] قطعاً قرآنی است ارجمند، (۷۷)
فِي كِتَابٍ مَكْنُونٍ i
▶ 56:78در کتابی نهفته، (۷۸)
لَا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ i
▶ 56:79که جز پاکشدگان بر آن دست ندارند، (۷۹)
تَنْزِيلٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ i
▶ 56:80وحیی است از جانب پروردگار جهانیان. (۸۰)
أَفَبِهَٰذَا الْحَدِيثِ أَنْتُمْ مُدْهِنُونَ i
▶ 56:81آیا شما این سخن را سبک [و سست] میگیرید؟ (۸۱)
وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ i
▶ 56:82و تنها نصیب خود را در تکذیب [آن] قرار میدهید؟ (۸۲)
فَلَوْلَا إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ i
▶ 56:83پس چرا آنگاه که [جان شما] به گلو میرسد، (۸۳)
وَأَنْتُمْ حِينَئِذٍ تَنْظُرُونَ i
▶ 56:84و در آن هنگام خود نظاره گرید - (۸۴)
وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْكُمْ وَلَٰكِنْ لَا تُبْصِرُونَ i
▶ 56:85و ما به آن [محتضر] از شما نزدیکتریم ولی نمیبینید- (۸۵)
فَلَوْلَا إِنْ كُنْتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ i
▶ 56:86پس چرا، اگر شما بیجزا میمانید [و حساب و کتابی در کار نیست]، (۸۶)
تَرْجِعُونَهَا إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ i
▶ 56:87اگر راست میگویید، [روح] را برنمیگردانید؟ (۸۷)
فَأَمَّا إِنْ كَانَ مِنَ الْمُقَرَّبِينَ i
▶ 56:88و اما اگر [او] از مقربان باشد، (۸۸)
فَرَوْحٌ وَرَيْحَانٌ وَجَنَّتُ نَعِيمٍ i
▶ 56:89[در] آسایش و راحت و بهشت پر نعمت [خواهد بود]. (۸۹)
وَأَمَّا إِنْ كَانَ مِنْ أَصْحَابِ الْيَمِينِ i
▶ 56:90و اما اگر از یاران راست باشد، (۹۰)
فَسَلَامٌ لَكَ مِنْ أَصْحَابِ الْيَمِينِ i
▶ 56:91از یاران راست بر تو سلام باد. (۹۱)
وَأَمَّا إِنْ كَانَ مِنَ الْمُكَذِّبِينَ الضَّالِّينَ i
▶ 56:92و اما اگر از دروغزنان گمراه است، (۹۲)
فَنُزُلٌ مِنْ حَمِيمٍ i
▶ 56:93پس با آبی جوشان پذیرایی خواهد شد، (۹۳)
وَتَصْلِيَةُ جَحِيمٍ i
▶ 56:94و [فرجامش] درافتادن به جهنم است. (۹۴)
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ حَقُّ الْيَقِينِ i
▶ 56:95این است همان حقیقت راست [و] یقین. (۹۵)
فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ i
▶ 56:96پس به نام پروردگار بزرگ خود تسبیح گوی. (۹۶)