سوره حقه (حقیقت)

سوره حقه شصت و نهمین سوره قرآن است که در مکه نازل شد و دارای ۵۲ آیه است. این سوره به不可避 بودن روز قیامت و هشدار به کسانی که حقیقت را رد می‌کنند پرداخته است.

سوره الحاقه (واقعیت)

همچنین شناخته می‌شود به نام: السلسلة (زنجیر), الواعية (نگهدارنده)

فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا بِالطَّاغِيَةِ ٥ i

69:۵

اما ثمود به [سزای‌] سرکشی [خود] به هلاکت رسیدند. (۵)

وَأَمَّا عَادٌ فَأُهْلِكُوا بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍ ٦ i

69:۶

و اما عاد، به [وسیله‌] تندبادی توفنده سرکش هلاک شدند. (۶)

سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَثَمَانِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًا فَتَرَى الْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَىٰ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍ ٧ i

69:۷

[که خدا] آن را هفت شب و هشت روز پیاپی بر آنان بگماشت: در آن [مدت‌] مردم را فرو افتاده می‌دیدی، گویی آنها تنه‌های نخلهای میان تهی‌اند. (۷)

وَجَاءَ فِرْعَوْنُ وَمَنْ قَبْلَهُ وَالْمُؤْتَفِكَاتُ بِالْخَاطِئَةِ ٩ i

69:۹

و فرعون و کسانی که پیش از او بودند و [مردم‌] شهرهای سرنگون شده [سدوم و عاموره‌] مرتکب خطا شدند. (۹)

فَعَصَوْا رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةً رَابِيَةً ١٠ i

69:۱۰

و از امر فرستاده پروردگارشان سرپیچی کردند، و [خدا هم‌] آنان را به گرفتنی سخت، فرو گرفت. (۱۰)

إِنَّا لَمَّا طَغَى الْمَاءُ حَمَلْنَاكُمْ فِي الْجَارِيَةِ ١١ i

69:۱۱

ما، چون آب طغیان کرد، شما را بر کشتی سوار نمودیم. (۱۱)

لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَتَعِيَهَا أُذُنٌ وَاعِيَةٌ ١٢ i

69:۱۲

تا آن را برای شما [مایه‌] تذکری گردانیم و گوشهای شنوا آن را نگاه دارد. (۱۲)

وَحُمِلَتِ الْأَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَاحِدَةً ١٤ i

69:۱۴

و زمین و کوه‌ها از جای خود برداشته شوند و هر دوی آنها با یک تکان ریز ریز گردند. (۱۴)

وَانْشَقَّتِ السَّمَاءُ فَهِيَ يَوْمَئِذٍ وَاهِيَةٌ ١٦ i

69:۱۶

و آسمان از هم بشکافد، و در آن روز است که آن از هم گسسته باشد. (۱۶)

وَالْمَلَكُ عَلَىٰ أَرْجَائِهَا ۚ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمَانِيَةٌ ١٧ i

69:۱۷

و فرشتگان در اطراف [آسمان‌]اند، و عرش پروردگارت را آن روز، هشت [فرشته ] بر سر خود بر می‌دارند. (۱۷)

يَوْمَئِذٍ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَىٰ مِنْكُمْ خَافِيَةٌ ١٨ i

69:۱۸

در آن روز، شما [به پیشگاه خدا] عرضه می‌شوید، [و] پوشیده‌ای از شما پوشیده نمی‌ماند. (۱۸)

فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ فَيَقُولُ هَاؤُمُ اقْرَءُوا كِتَابِيَهْ ١٩ i

69:۱۹

اما کسی که کارنامه‌اش به دست راستش داده شود، گوید: «بیایید و کتابم را بخوانید. (۱۹)

كُلُوا وَاشْرَبُوا هَنِيئًا بِمَا أَسْلَفْتُمْ فِي الْأَيَّامِ الْخَالِيَةِ ٢٤ i

69:۲۴

بخورید و بنوشید، گواراتان باد، به [پاداش‌] آنچه در روزهای گذشته انجام دادید. (۲۴)

وَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِشِمَالِهِ فَيَقُولُ يَا لَيْتَنِي لَمْ أُوتَ كِتَابِيَهْ ٢٥ i

69:۲۵

و اما کسی که کارنامه‌اش به دست چپش داده شود، گوید: «ای کاش کتابم را دریافت نکرده بودم. (۲۵)

ثُمَّ فِي سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًا فَاسْلُكُوهُ ٣٢ i

69:۳۲

پس در زنجیری که درازی آن هفتاد گز است وی را در بند کشید. (۳۲)

فَلَا أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ ٣٨ i

69:۳۸

پس نه [چنان است که می‌پندارید]، سوگند یاد می‌کنم به آنچه می‌بینید، (۳۸)

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍ ۚ قَلِيلًا مَا تُؤْمِنُونَ ٤١ i

69:۴۱

و آن گفتار شاعری نیست [که‌] کمتر [به آن‌] ایمان دارید. (۴۱)

وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍ ۚ قَلِيلًا مَا تَذَكَّرُونَ ٤٢ i

69:۴۲

و نه گفتار کاهنی [که‌] کمتر [از آن‌] پند می‌گیرید. (۴۲)

تَنْزِيلٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ ٤٣ i

69:۴۳

[پیام‌] فرودآمده‌ای است از جانب پروردگار جهانیان. (۴۳)

وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْأَقَاوِيلِ ٤٤ i

69:۴۴

و اگر [او] پاره‌ای گفته‌ها بر ما بسته بود، (۴۴)

فَمَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَاجِزِينَ ٤٧ i

69:۴۷

و هیچ یک از شما مانع از [عذاب‌] او نمی‌شد. (۴۷)

وَإِنَّهُ لَتَذْكِرَةٌ لِلْمُتَّقِينَ ٤٨ i

69:۴۸

و در حقیقت، [قرآن‌] تذکاری برای پرهیزگاران است. (۴۸)

وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنْكُمْ مُكَذِّبِينَ ٤٩ i

69:۴۹

و ما به راستی می‌دانیم که از [میان‌] شما تکذیب‌کنندگانی هستند. (۴۹)