سوره قیامه (قیامت)

سوره قیامه هفتاد و پنجمین سوره قرآن است که در مدینه نازل شد و دارای ۴۰ آیه است. این سوره به صحنه‌های روز قیامت پرداخته و حقیقت قیامت را تأکید می‌کند و به کسانی که به قیامت شک دارند هشدار می‌دهد.

سوره القیامه (قیامت)

همچنین شناخته می‌شود به نام: لا أقسم (سوگند نمی‌خورم), لا أقسم بيوم القيامة (به روز قیامت سوگند نمی‌خورم)

وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ ٢ i

75:۲

و سوگند به (نفس لوّامه و) وجدان بیدار و ملامتگر (که رستاخیز حقّ است)! (۲)

أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَلَّنْ نَجْمَعَ عِظَامَهُ ٣ i

75:۳

آیا انسان می‌پندارد که هرگز استخوانهای او را جمع نخواهیم کرد؟! (۳)

بَلَىٰ قَادِرِينَ عَلَىٰ أَنْ نُسَوِّيَ بَنَانَهُ ٤ i

75:۴

آری قادریم که (حتی خطوط سر) انگشتان او را موزون و مرتّب کنیم! (۴)

بَلْ يُرِيدُ الْإِنْسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ ٥ i

75:۵

(انسان شک در معاد ندارد) بلکه او می‌خواهد (آزاد باشد و بدون ترس از دادگاه قیامت) در تمام عمر گناه کند! (۵)

يَقُولُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ ١٠ i

75:۱۰

آن روز انسان می‌گوید: «راه فرار کجاست؟!» (۱۰)

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ ١٢ i

75:۱۲

آن روز قرارگاه نهایی تنها بسوی پروردگار تو است؛ (۱۲)

يُنَبَّأُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ ١٣ i

75:۱۳

و در آن روز انسان را از تمام کارهایی که از پیش یا پس فرستاده آگاه می‌کنند! (۱۳)

لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ ١٦ i

75:۱۶

زبانت را بخاطر عجله برای خواندن آن [= قرآن‌] حرکت مده، (۱۶)

فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ ١٨ i

75:۱۸

پس هر گاه آن را خواندیم، از خواندن آن پیروی کن! (۱۸)

كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ ٢٠ i

75:۲۰

چنین نیست که شما می‌پندارید (و دلایل معاد را کافی نمی‌دانید)؛ بلکه شما دنیای زودگذر را دوست دارید (و هوسرانی بی‌قید و شرط را)! (۲۰)

تَظُنُّ أَنْ يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ ٢٥ i

75:۲۵

زیرا می‌داند عذابی در پیش دارد که پشت را در هم می‌شکند! (۲۵)

كَلَّا إِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِيَ ٢٦ i

75:۲۶

چنین نیست (که انسان می‌پندارد! او ایمان نمی‌آورد) تا موقعی که جان به گلوگاهش رسد، (۲۶)

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمَسَاقُ ٣٠ i

75:۳۰

(آری) در آن روز مسیر همه بسوی (دادگاه) پروردگارت خواهد بود! (۳۰)

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ ٣١ i

75:۳۱

(در آن روز گفته می‌شود:) او هرگز ایمان نیاورد و نماز نخواند، (۳۱)

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰ أَهْلِهِ يَتَمَطَّىٰ ٣٣ i

75:۳۳

سپس بسوی خانواده خود باز گشت در حالی که متکبّرانه قدم برمی‌داشت! (۳۳)

أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَنْ يُتْرَكَ سُدًى ٣٦ i

75:۳۶

آیا انسان گمان می‌کند بی‌هدف رها می‌شود؟! (۳۶)

أَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِنْ مَنِيٍّ يُمْنَىٰ ٣٧ i

75:۳۷

آیا او نطفه‌ای از منی که در رحم ریخته می‌شود نبود؟! (۳۷)

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ ٣٨ i

75:۳۸

سپس بصورت خون‌بسته در آمد، و خداوند او را آفرید و موزون ساخت، (۳۸)

أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَادِرٍ عَلَىٰ أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتَىٰ ٤٠ i

75:۴۰

آیا چنین کسی قادر نیست که مردگان را زنده کند؟! (۴۰)