سوره عبس (روی ترش کرد)
عَبَسَ وَتَوَلَّىٰ i
80:۱چهره در هم کشید و روی گردانید، (۱)
أَنْ جَاءَهُ الْأَعْمَىٰ i
80:۲که آن مرد نابینا پیش او آمد؛ (۲)
وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّىٰ i
80:۳و تو چه دانی، شاید او به پاکی گراید، (۳)
أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرَىٰ i
80:۴یا پند پذیرد و اندرز سودش دهد. (۴)
أَمَّا مَنِ اسْتَغْنَىٰ i
80:۵اما آن کس که خود را بینیاز میپندارد، (۵)
فَأَنْتَ لَهُ تَصَدَّىٰ i
80:۶تو بدو میپردازی؛ (۶)
وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ i
80:۷با آنکه اگر پاک نگردد، بر تو [مسؤولیتی] نیست. (۷)
وَأَمَّا مَنْ جَاءَكَ يَسْعَىٰ i
80:۸و اما آن کس که شتابان پیش تو آمد، (۸)
وَهُوَ يَخْشَىٰ i
80:۹در حالی که [از خدا] میترسید، (۹)
فَأَنْتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ i
80:۱۰تو از او به دیگران میپردازی. (۱۰)
كَلَّا إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ i
80:۱۱زنهار [چنین مکن] این [آیات] پندی است. (۱۱)
فَمَنْ شَاءَ ذَكَرَهُ i
80:۱۲تا هر که خواهد، از آن پند گیرد. (۱۲)
فِي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ i
80:۱۳در صحیفههایی ارجمند، (۱۳)
مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ i
80:۱۴والا و پاکشده، (۱۴)
بِأَيْدِي سَفَرَةٍ i
80:۱۵به دست فرشتگانی، (۱۵)
كِرَامٍ بَرَرَةٍ i
80:۱۶ارجمند و نیکوکار. (۱۶)
قُتِلَ الْإِنْسَانُ مَا أَكْفَرَهُ i
80:۱۷کشته باد انسان، چه ناسپاس است (۱۷)
مِنْ أَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُ i
80:۱۸او را از چه چیز آفریده است؟ (۱۸)
مِنْ نُطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ i
80:۱۹از نطفهای خلقش کرد و اندازه مقررش بخشید. (۱۹)
ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ i
80:۲۰سپس راه را بر او آسان گردانید. (۲۰)
ثُمَّ أَمَاتَهُ فَأَقْبَرَهُ i
80:۲۱آنگاه به مرگش رسانید و در قبرش نهاد. (۲۱)
ثُمَّ إِذَا شَاءَ أَنْشَرَهُ i
80:۲۲سپس چون بخواهد او را برانگیزد. (۲۲)
كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَا أَمَرَهُ i
80:۲۳ولی نه! هنوز آنچه را به او دستور داده، به جای نیاورده است. (۲۳)
فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ إِلَىٰ طَعَامِهِ i
80:۲۴پس انسان باید به خوراک خود بنگرد، (۲۴)
أَنَّا صَبَبْنَا الْمَاءَ صَبًّا i
80:۲۵که ما آب را به صورت بارشی فرو ریختیم؛ (۲۵)
ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا i
80:۲۶آنگاه زمین را با شکافتنی [لازم] شکافتیم؛ (۲۶)
فَأَنْبَتْنَا فِيهَا حَبًّا i
80:۲۷پس در آن، دانه رویانیدیم. (۲۷)
وَعِنَبًا وَقَضْبًا i
80:۲۸و انگور و سبزی، (۲۸)
وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا i
80:۲۹و زیتون و درخت خرما، (۲۹)
وَحَدَائِقَ غُلْبًا i
80:۳۰و باغهای انبوه، (۳۰)
وَفَاكِهَةً وَأَبًّا i
80:۳۱و میوه و چراگاه، (۳۱)
مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ i
80:۳۲[تا وسیله] استفاده شما و دامهایتان باشد. (۳۲)
فَإِذَا جَاءَتِ الصَّاخَّةُ i
80:۳۳پس چون فریاد گوشخراش دررسد؛ (۳۳)
يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ i
80:۳۴روزی که آدمی از برادرش، (۳۴)
وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ i
80:۳۵و از مادرش و پدرش. (۳۵)
وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِيهِ i
80:۳۶و از همسرش و پسرانش میگریزد، (۳۶)
لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ i
80:۳۷در آن روز، هر کسی از آنان را کاری است که او را به خود مشغول میدارد. (۳۷)
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ i
80:۳۸در آن روز، چهرههایی درخشانند، (۳۸)
ضَاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ i
80:۳۹خندان [و] شادانند. (۳۹)
وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ i
80:۴۰و در آن روز، چهرههایی است که بر آنها غبار نشسته، (۴۰)
تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ i
80:۴۱[و] آنها را تاریکی پوشانده است؛ (۴۱)
أُولَٰئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ i
80:۴۲آنان همان کافران بدکارند. (۴۲)