سوره التکویر (در هم پیچیدن)
إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ i
81:۱آنگاه که خورشید به هم درپیچد، (۱)
وَإِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ i
81:۲و آنگه که ستارگان همیتیره شوند، (۲)
وَإِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْ i
81:۳و آنگاه که کوهها به رفتار آیند. (۳)
وَإِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْ i
81:۴وقتی شتران ماده وانهاده شوند، (۴)
وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ i
81:۵و آنگه که وحوش را همیگرد آرند، (۵)
وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ i
81:۶دریاها آنگه که جوشان گردند، (۶)
وَإِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ i
81:۷و آنگاه که جانها به هم درپیوندند، (۷)
وَإِذَا الْمَوْءُودَةُ سُئِلَتْ i
81:۸پرسند چو زان دخترک زنده بهگور: (۸)
بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ i
81:۹به کدامین گناه کشته شده است؟ (۹)
وَإِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ i
81:۱۰و آنگاه که نامهها زهم بگشایند، (۱۰)
وَإِذَا السَّمَاءُ كُشِطَتْ i
81:۱۱و آنگاه که آسمان زجا کنده شود، (۱۱)
وَإِذَا الْجَحِيمُ سُعِّرَتْ i
81:۱۲و آنگه که جحیم را برافروزانند، (۱۲)
وَإِذَا الْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ i
81:۱۳و آنگه که بهشت را فرا پیش آرند، (۱۳)
عَلِمَتْ نَفْسٌ مَا أَحْضَرَتْ i
81:۱۴هر نَفْس بداند چه فراهم دیده. (۱۴)
فَلَا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ i
81:۱۵نه، نه! سوگند به اختران گردان، (۱۵)
الْجَوَارِ الْكُنَّسِ i
81:۱۶[کز دیده] نهان شوند و از نو آیند، (۱۶)
وَاللَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ i
81:۱۷سوگند به شب چون پشت گرداند، (۱۷)
وَالصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ i
81:۱۸سوگند به صبح چون دمیدن گیرد، (۱۸)
إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ i
81:۱۹که [قرآن] سخن فرشته بزرگواری است. (۱۹)
ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ i
81:۲۰نیرومند [که] پیش خداوند عرش، بلندپایگاه است. (۲۰)
مُطَاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ i
81:۲۱در آنجا [هم] مطاع [و هم] امین است. (۲۱)
وَمَا صَاحِبُكُمْ بِمَجْنُونٍ i
81:۲۲و رفیق شما مجنون نیست؛ (۲۲)
وَلَقَدْ رَآهُ بِالْأُفُقِ الْمُبِينِ i
81:۲۳و قطعاً آن [فرشته وحی] را در افق رخشان دیده. (۲۳)
وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِينٍ i
81:۲۴و او در امر غیب بخیل نیست. (۲۴)
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَانٍ رَجِيمٍ i
81:۲۵و [قرآن] نیست سخن دیو رجیم. (۲۵)
فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ i
81:۲۶پس به کجا میروید؟ (۲۶)
إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ i
81:۲۷این [سخن] بجز پندی برای عالمیان نیست؛ (۲۷)
لِمَنْ شَاءَ مِنْكُمْ أَنْ يَسْتَقِيمَ i
81:۲۸برای هر یک از شما که خواهد به راه راست رود. (۲۸)
وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ i
81:۲۹و تا خدا، پروردگار جهانها، نخواهد، [شما نیز] نخواهید خواست. (۲۹)