سوره انفطار (شکافتن)

سوره انفطار هشتاد و دومین سوره قرآن است که در مکه نازل شد و دارای ۱۹ آیه است. این سوره به صحنه‌های روز قیامت، فروپاشی آسمان‌ها و قضاوت بر اعمال انسان‌ها می‌پردازد.

سوره الإنفطار (شکافتن)

همچنین شناخته می‌شود به نام: إذا السماء انفطرت (وقتی آسمان شکافته شود), انفطرت (شکافته شد)

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ ٥ i

82:۵

هر نفسی آنچه را پیش فرستاده و بازپس گذاشته، بداند. (۵)

يَا أَيُّهَا الْإِنْسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ ٦ i

82:۶

ای انسان، چه چیز تو را در باره پروردگار بزرگوارت مغرور ساخته؟ (۶)

الَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّاكَ فَعَدَلَكَ ٧ i

82:۷

همان کس که تو را آفرید، و [اندام‌] تو را درست کرد، و [آنگاه‌] تو را سامان بخشید. (۷)

يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِنَفْسٍ شَيْئًا ۖ وَالْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِلَّهِ ١٩ i

82:۱۹

روزی که کسی برای کسی هیچ اختیاری ندارد؛ و در آن روز، فرمان از آنِ خداست. (۱۹)