سوره التین (انجیر)
همچنین شناخته میشود به نام:
والتين والزيتون (سوگند به انجیر و زیتون)
وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ i
سوگند به [کوه] تین و زیتون، (۱)
وَطُورِ سِينِينَ i
و طور سینا، (۲)
وَهَٰذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ i
و این شهر امن [و امان]، (۳)
لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ i
[که] براستی انسان را در نیکوترین اعتدال آفریدیم. (۴)
ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِينَ i
سپس او را به پستترین [مراتب] پستی بازگردانیدیم؛ (۵)
إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ i
مگر کسانی را که گرویده و کارهای شایسته کردهاند، که پاداشی بیمنّت خواهند داشت. (۶)
فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِالدِّينِ i
پس چه چیز، تو را بعد [از این] به تکذیب جزا وامیدارد؟ (۷)
أَلَيْسَ اللَّهُ بِأَحْكَمِ الْحَاكِمِينَ i
آیا خدا نیکوترین داوران نیست؟ (۸)