سوره الزلزله (زلزله)
إِذَا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزَالَهَا i
آنگاه که زمین به لرزش [شدید] خود لرزانیده شود، (۱)
وَأَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقَالَهَا i
و زمین بارهای سنگین خود را برون افکند، (۲)
وَقَالَ الْإِنْسَانُ مَا لَهَا i
و انسان گوید: «[زمین] را چه شده است؟» (۳)
يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا i
آن روز است که [زمین] خبرهای خود را باز گوید. (۴)
بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَىٰ لَهَا i
[همان گونه] که پروردگارت بدان وحی کرده است. (۵)
يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتَاتًا لِيُرَوْا أَعْمَالَهُمْ i
آن روز، مردم [به حال] پراکنده برآیند تا [نتیجه] کارهایشان به آنان نشان داده شود. (۶)
فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ i
پس هر که هموزن ذرّهای نیکی کند [نتیجه] آن را خواهد دید. (۷)
وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ i
و هر که هموزن ذرّهای بدی کند [نتیجه] آن را خواهد دید. (۸)