خدا روح مردم را هنگام مرگشان به تمامی باز میستاند، و [نیز] روحی را که در [موقع] خوابش نمرده است [قبض میکند]؛ پس آن [نفسی] را که مرگ را بر او واجب کرده نگاه میدارد، و آن دیگر [نفسها] را تا هنگامی معیّن [به سوی زندگی دنیا] بازپس میفرستد. قطعاً در این [امر] برای مردمی که میاندیشند نشانههایی [از قدرت خدا]ست. الزمر ۳۹:۴۲ ⧉
تفسیر:
الله ذاتی است که ارواح را در پایان اجلهایشان قبض میکند، و هنگام خواب، ارواحی را که اجل آنها فرا نرسیده قبض میکند، آنگاه آنهایی را که به مرگشان حکم کرده است نگاه میدارد، و ارواحی را که هنوز بر مرگشان حکم نکرده است تا زمانیکه در علم او سبحانه مشخص است بازمیگرداند، بهراستی برای مردمیکه میاندیشند در این قبض و بازگردانیدن و میراندن و زنده کردن دلایلی است بر اینکه ذاتیکه این کارها را انجام میدهد بر برانگیختن مردم پس از مرگشان برای حسابرسی و جزا توانا است.