و چون آنان را ببینی، هیکلهایشان تو را به تعجب وا میدارد، و چون سخن گویند به گفتارشان گوش فرا میدهی گویی آنان شمعکهایی پشت بر دیوارند [که پوک شده و درخور اعتماد نیستند]: هر فریادی را به زیان خویش میپندارند. خودشان دشمنند؛ از آنان بپرهیز؛ خدا بکشدشان؛ تا کجا [از حقیقت] انحراف یافتهاند. المنافقون ۶۳:۴ ⧉
تفسیر:
و - ای بیننده- وقتی آنها را ببینی بهسبب فراخی و ناز و نعمتی که در آن هستند سیما و حالتشان تو را به تعجب وامیدارد، و اگر سخن بگویند بهسبب بلاغتی که در کلامشان است به آنها گوش فرا میدهی. - ای رسول- گویی آنها در مجلس تو چوبهایی تکیه داده بر دیوار هستند، که هیچ چیزی نمیفهمند و درک نمیکنند، و بهسبب بزدلی گمان میکنند هر صدایی آنها را مورد هدف قرار میدهد. آنها دشمن واقعی هستند. پس - ای رسول- از آنها برحذر باش از اینکه سرّی برایت فاش کنند یا نیرنگی به تو بزنند، الله آنها را عذاب کند، چگونه با وجود دلایل آشکار، و براهین روشنِ ایمان، از آن گمراه میشوند؟!