Sura Mo‘minun (Mo‘minlar) — سُورَةُ المؤمنون
قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ i
Batahqiq, mo`minlar najot topdilar. (1)
الَّذِينَ هُمْ فِي صَلَاتِهِمْ خَاشِعُونَ i
Ular namozlarida xushu' qiluvchilardir. (2)
وَالَّذِينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ i
Ular behuda narsalardan yuz o`girguvchilardir. (3)
وَالَّذِينَ هُمْ لِلزَّكَاةِ فَاعِلُونَ i
Ular zakotni ado qilguvchilardir. (4)
وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ i
Ular farjlarini saqlovchilardir. (5)
إِلَّا عَلَىٰ أَزْوَاجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ i
Magar o`z jufti halollari va qo`llarida mulk bo`lganlardan (saqlamasalar), albatta, ular malomat qilinguvchi emaslar. (6)
فَمَنِ ابْتَغَىٰ وَرَاءَ ذَٰلِكَ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْعَادُونَ i
Kim ana shundan boshqani talab qilsa, bas, ana o`shalar tajovuzkorlardir. (7)
وَالَّذِينَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ i
Ular omonatlariga va ahdlariga rioya qilguvchilardir. (8)
وَالَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَوَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ i
Ular namozlarini muhofaza qilguvchilardir. (9)
أُولَٰئِكَ هُمُ الْوَارِثُونَ i
Ana o`shalar voris bo`lguvchilardir. (10)
الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ i
Ular Firdavs (jannati)ni meros olurlar, ular unda abadiy qolguvchilardir. (11)
وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ مِنْ سُلَالَةٍ مِنْ طِينٍ i
Qasamki, batahqiq, insonni loy sulolasidan yaratdik. (12)
ثُمَّ جَعَلْنَاهُ نُطْفَةً فِي قَرَارٍ مَكِينٍ i
So`ngra uni mustahkam qarorgohda nutfa qildik. (13)
ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظَامًا فَكَسَوْنَا الْعِظَامَ لَحْمًا ثُمَّ أَنْشَأْنَاهُ خَلْقًا آخَرَ ۚ فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ i
So`ngra nutfadan alaqa yaratdik, alaqadan chaynalgan go`sht yaratdik, chaynalgan parcha go`shtdan suyak yaratdik, bas, suyakka go`sht qopladik, so`ngra uni boshqa bir jonzot etib paydo qildik. Bas, yaratguvchilarning eng yaxshisi Alloh barakotli va buyukdir. (14)
ثُمَّ إِنَّكُمْ بَعْدَ ذَٰلِكَ لَمَيِّتُونَ i
So`ngra, albatta, sizlar bundan keyin o`lguvchilardirsiz. (15)
ثُمَّ إِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ تُبْعَثُونَ i
So`ngra, albatta, sizlar qiyomat kuni qayta tiriltirilursiz. (16)
وَلَقَدْ خَلَقْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعَ طَرَائِقَ وَمَا كُنَّا عَنِ الْخَلْقِ غَافِلِينَ i
Batahqiq, Biz ustingizda yetti yo`lni yaratdik. Biz maxluqotdan g`ofil bo`lgan emasmiz. (17)
وَأَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً بِقَدَرٍ فَأَسْكَنَّاهُ فِي الْأَرْضِ ۖ وَإِنَّا عَلَىٰ ذَهَابٍ بِهِ لَقَادِرُونَ i
Biz osmondan o`lchov ila suv tushirib, uni yerga joylashtirdik. Albatta, Biz uni ketkazishga ham qodirdirmiz. (18)
فَأَنْشَأْنَا لَكُمْ بِهِ جَنَّاتٍ مِنْ نَخِيلٍ وَأَعْنَابٍ لَكُمْ فِيهَا فَوَاكِهُ كَثِيرَةٌ وَمِنْهَا تَأْكُلُونَ i
Va u (suv) ila siz uchun xurmo va uzum bog`lari paydo qildik, sizga u(bog`)larda ko`p mevalar bo`lib, ulardan yersizlar. (19)
وَشَجَرَةً تَخْرُجُ مِنْ طُورِ سَيْنَاءَ تَنْبُتُ بِالدُّهْنِ وَصِبْغٍ لِلْآكِلِينَ i
Va Turi Siynodan chiqadigan bir daraxtni (paydo qildikki), u yog` va yeguvchilarga nonxurish ila o`sur. (20)
وَإِنَّ لَكُمْ فِي الْأَنْعَامِ لَعِبْرَةً ۖ نُسْقِيكُمْ مِمَّا فِي بُطُونِهَا وَلَكُمْ فِيهَا مَنَافِعُ كَثِيرَةٌ وَمِنْهَا تَأْكُلُونَ i
Albatta, siz uchun chorva hayvonlarida ibrat bordir. Biz sizni ularning qorinlaridagi narsa ila sug`orurmiz va siz uchun ularda ko`pgina manfaatlar bor va ulardan yersizlar. (21)
وَعَلَيْهَا وَعَلَى الْفُلْكِ تُحْمَلُونَ i
Va ularga va kemalarga yuklanursiz. (22)
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوْمِهِ فَقَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَٰهٍ غَيْرُهُ ۖ أَفَلَا تَتَّقُونَ i
Batahqiq, Biz Nuhni qavmiga yubordik. Bas, u: «Ey qavmim, Allohga ibodat qiling. Siz uchun undan o`zga hech bir iloh yo`qdir. Nahotki qo`rqmasangiz?!» dedi. (23)
فَقَالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قَوْمِهِ مَا هَٰذَا إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُرِيدُ أَنْ يَتَفَضَّلَ عَلَيْكُمْ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَأَنْزَلَ مَلَائِكَةً مَا سَمِعْنَا بِهَٰذَا فِي آبَائِنَا الْأَوَّلِينَ i
Bas, uning qavmidan kufr keltirgan zodagonlari: «Bu, sizga o`xshash bashar, xolos, sizdan afzal bo`lib olmoqchi. Agar Alloh xohlasa, farishtalarni tushirar edi. Avvalgi ota-bobolarimizda buni eshitgan emasmiz. (24)
إِنْ هُوَ إِلَّا رَجُلٌ بِهِ جِنَّةٌ فَتَرَبَّصُوا بِهِ حَتَّىٰ حِينٍ i
U faqat bir jinni odam, xolos. Bas, uni bir oz muddat poylab turing», dedilar. (25)
قَالَ رَبِّ انْصُرْنِي بِمَا كَذَّبُونِ i
U: «Ey Robbim, meni yolg`onchi qilganlarga qarshi menga nusrat ber», dedi. (26)
فَأَوْحَيْنَا إِلَيْهِ أَنِ اصْنَعِ الْفُلْكَ بِأَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا فَإِذَا جَاءَ أَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّورُ ۙ فَاسْلُكْ فِيهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَأَهْلَكَ إِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ مِنْهُمْ ۖ وَلَا تُخَاطِبْنِي فِي الَّذِينَ ظَلَمُوا ۖ إِنَّهُمْ مُغْرَقُونَ i
Bas, Biz unga: «Bizning ko`z o`ngimizda va vahiyimiz ila kema yasa. Bas, Bizning amrimiz kelib, tannur favvora bo`lganda, u(kema)ga har bir turdan bir juftdan va ahlingni chiqar, magar kimning ziddiga oldin so`zimiz o`tgan bo`lsa (chiqarma). Zulm qilganlar haqida Menga xitob qilma. Albatta, ular g`arq qilinguvchilardir. (27)
فَإِذَا اسْتَوَيْتَ أَنْتَ وَمَنْ مَعَكَ عَلَى الْفُلْكِ فَقُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي نَجَّانَا مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ i
Bas, sen o`zing bilan birga bo`lganlar ila kemaga joylashib olgach: «Bizni zolim qavmlardan qutqargan Allohga hamdlar bo`lsin», degin. (28)
وَقُلْ رَبِّ أَنْزِلْنِي مُنْزَلًا مُبَارَكًا وَأَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلِينَ i
Va: «Ey Robbim, meni muborak manzilga tushirgin, Sen O`zing manzilga tushirguvchilarning eng yaxshisisan», degin», dedik. (29)
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ وَإِنْ كُنَّا لَمُبْتَلِينَ i
Albatta, bunda oyat-ibratlar bordir. Albatta, Biz sinovchi bo`lgan edik. (30)
ثُمَّ أَنْشَأْنَا مِنْ بَعْدِهِمْ قَرْنًا آخَرِينَ i
So`ngra ulardan keyin boshqa avlodlarni paydo qildik. (31)
فَأَرْسَلْنَا فِيهِمْ رَسُولًا مِنْهُمْ أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَٰهٍ غَيْرُهُ ۖ أَفَلَا تَتَّقُونَ i
Bas, ularning ichiga o`zlaridan bo`lgan Payg`ambarni: «Allohga ibodat qiling. Siz uchun undan o`zga iloh yo`qdir, nahotki, qo`rqmasangiz», deb yubordik. (32)
وَقَالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِهِ الَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِلِقَاءِ الْآخِرَةِ وَأَتْرَفْنَاهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا مَا هَٰذَا إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يَأْكُلُ مِمَّا تَأْكُلُونَ مِنْهُ وَيَشْرَبُ مِمَّا تَشْرَبُونَ i
Uning qavmidan kufr keltirgan, oxiratga ro`baro` bo`lishini yolg`onga chiqargan va Biz ularni hayoti dunyoda maishatparast qilib qo`ygan zodagonlari: «Bu, sizga o`xshagan bashar, xolos. Siz yegan narsadan yeydir, siz ichgan narsadan ichadir. (33)
وَلَئِنْ أَطَعْتُمْ بَشَرًا مِثْلَكُمْ إِنَّكُمْ إِذًا لَخَاسِرُونَ i
Agar o`zingizga o`xshagan basharga itoat qilsangiz, unda, albatta, siz ziyonkorlardandirsiz. (34)
أَيَعِدُكُمْ أَنَّكُمْ إِذَا مِتُّمْ وَكُنْتُمْ تُرَابًا وَعِظَامًا أَنَّكُمْ مُخْرَجُونَ i
U sizga, o`lsangiz, tuproq va suyak bo`lsangiz ham, albatta, chiqarilguvchi bo`lishingizni va'da qilmoqdami?! (35)
هَيْهَاتَ هَيْهَاتَ لِمَا تُوعَدُونَ i
Hayhot! Hayhot! Sizga va'da qilingan narsa naqadar uzoq! (36)
إِنْ هِيَ إِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا نَمُوتُ وَنَحْيَا وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوثِينَ i
Shu dunyodagi hayotimizdan boshqa hayot yo`qdir. O`lamiz, tirilamiz va biz qayta tirilguvchi emasmiz. (37)
إِنْ هُوَ إِلَّا رَجُلٌ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ كَذِبًا وَمَا نَحْنُ لَهُ بِمُؤْمِنِينَ i
U faqat Allohga nisbatan yolg`on uydirgan odam, xolos. Biz unga iymon keltirguvchi emasmiz», dedilar. (38)
قَالَ رَبِّ انْصُرْنِي بِمَا كَذَّبُونِ i
U: «Ey Robbim, meni yolg`onchi qilganlarga qarshi menga nusrat ber», dedi. (39)
قَالَ عَمَّا قَلِيلٍ لَيُصْبِحُنَّ نَادِمِينَ i
U zot: «Ozginadan so`ng ular nadomat chekuvchi bo`lurlar», dedi. (40)
فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ بِالْحَقِّ فَجَعَلْنَاهُمْ غُثَاءً ۚ فَبُعْدًا لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ i
Bas, ularni haq ila qichqiriq oldi. Bas, Biz ularni xasu cho`pga aylantirdik. Daf' bo`lsin zolim qavmlar! (41)
ثُمَّ أَنْشَأْنَا مِنْ بَعْدِهِمْ قُرُونًا آخَرِينَ i
So`ngra ulardan keyin boshqa asr avlodlarini paydo qildik. (42)
مَا تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَهَا وَمَا يَسْتَأْخِرُونَ i
Hech bir ummat o`z ajalidan oldin ham ketmas, ortda ham qolmas. (43)
ثُمَّ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا تَتْرَىٰ ۖ كُلَّ مَا جَاءَ أُمَّةً رَسُولُهَا كَذَّبُوهُ ۚ فَأَتْبَعْنَا بَعْضَهُمْ بَعْضًا وَجَعَلْنَاهُمْ أَحَادِيثَ ۚ فَبُعْدًا لِقَوْمٍ لَا يُؤْمِنُونَ i
So`ngra Payg`ambarlarimizni ketma-ket yubordik. Har qachon bir ummatga o`z Payg`ambari kelsa, uni yolg`onchi qildilar. Bas, Biz ham ularni ba'zilari ortidan ba'zilarini (halokatga) ergashtiraverdik va ularni gapu so`zga aylantirdik. Bas, daf' bo`lsin iymon keltirmaydigan qavmlar! (44)
ثُمَّ أَرْسَلْنَا مُوسَىٰ وَأَخَاهُ هَارُونَ بِآيَاتِنَا وَسُلْطَانٍ مُبِينٍ i
So`ngra Biz Muso va birodari Horunni oyatlarimiz va ochiq hujjat ila. (45)
إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَاسْتَكْبَرُوا وَكَانُوا قَوْمًا عَالِينَ i
Fir'avn va uning a'yonlariga yubordik. Bas, ular mutakabbirlik qildilar va o`zini yuqori qo`ygan qavm bo`ldilar. (46)
فَقَالُوا أَنُؤْمِنُ لِبَشَرَيْنِ مِثْلِنَا وَقَوْمُهُمَا لَنَا عَابِدُونَ i
Bas, ular: «O`zimizga o`xshagan ikki basharga iymon keltiramizmi?! Holbuki, ularning qavmi bizga qullik qilguvchi bo`lib turibdi-ku?!» dedilar. (47)
فَكَذَّبُوهُمَا فَكَانُوا مِنَ الْمُهْلَكِينَ i
Bas, ikkovlarini yolg`onchi qildilar va halok qilinganlardan bo`ldilar. (48)
وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُونَ i
Batahqiq, Biz, shoyadki, hidoyat topsalar deb, Musoga Kitobni bergan edik. (49)
وَجَعَلْنَا ابْنَ مَرْيَمَ وَأُمَّهُ آيَةً وَآوَيْنَاهُمَا إِلَىٰ رَبْوَةٍ ذَاتِ قَرَارٍ وَمَعِينٍ i
Ibn Maryamni va uning onasini oyat-alomat qildik va ikkovlarini oqar suvli qarorgoh tepalikka joyladik. (50)
يَا أَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوا مِنَ الطَّيِّبَاتِ وَاعْمَلُوا صَالِحًا ۖ إِنِّي بِمَا تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ i
Ey Payg`ambarlar! Pok narsalardan yenglar va solih amallar qilinglar. Albatta, Men nima amal qilayotganingizni o`ta bilguvchiman. (51)
وَإِنَّ هَٰذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَأَنَا رَبُّكُمْ فَاتَّقُونِ i
Albatta, sizning bu ummatingiz yagona ummatdir. Men esa, Robbingizman. Bas, Menga taqvo qiling. (52)
فَتَقَطَّعُوا أَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ زُبُرًا ۖ كُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ i
Bas, ular ishlarini o`z oralarida pora-pora qilib bo`lib yubordilar. Har firqa o`z huzurlaridagi narsa ila xursanddirlar. (53)
فَذَرْهُمْ فِي غَمْرَتِهِمْ حَتَّىٰ حِينٍ i
Bas, sen ularni g`aflatlarida bir muddat qo`yib qo`y. (54)
أَيَحْسَبُونَ أَنَّمَا نُمِدُّهُمْ بِهِ مِنْ مَالٍ وَبَنِينَ i
Ular Bizning o`zlariga molu dunyo va farzandlar ila madad berayotganimizni. (55)
نُسَارِعُ لَهُمْ فِي الْخَيْرَاتِ ۚ بَلْ لَا يَشْعُرُونَ i
Ularga yaxshiliklarni tezlatishimiz, deb hisoblaydilarmi? Yo`q! Ular sezmaslar. (56)
إِنَّ الَّذِينَ هُمْ مِنْ خَشْيَةِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ i
Albatta, Robbilaridan qo`rqib xavfda turuvchilar. (57)
وَالَّذِينَ هُمْ بِآيَاتِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُونَ i
Va Robbilari oyatlariga iymon keltiradiganlar. (58)
وَالَّذِينَ هُمْ بِرَبِّهِمْ لَا يُشْرِكُونَ i
Va Robbilariga shirk keltirmaydiganlar. (59)
وَالَّذِينَ يُؤْتُونَ مَا آتَوْا وَقُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ أَنَّهُمْ إِلَىٰ رَبِّهِمْ رَاجِعُونَ i
Va beradigan narsalarini albatta Robbilariga qaytguvchi ekanliklaridan qalblari titragan holda beradiganlar. (60)
أُولَٰئِكَ يُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَهُمْ لَهَا سَابِقُونَ i
Ana o`shalar yaxshiliklarga shoshilurlar va ular o`sha (yaxshilik)lar uchun musobaqa qilurlar. (61)
وَلَا نُكَلِّفُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا ۖ وَلَدَيْنَا كِتَابٌ يَنْطِقُ بِالْحَقِّ ۚ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ i
Biz hech bir jonga toqatidan tashqari taklif qilmasmiz. Huzurimizda kitob bor. U haqni so`zlaydir. Ularga zulm qilinmas. (62)
بَلْ قُلُوبُهُمْ فِي غَمْرَةٍ مِنْ هَٰذَا وَلَهُمْ أَعْمَالٌ مِنْ دُونِ ذَٰلِكَ هُمْ لَهَا عَامِلُونَ i
Yo`q! Ularning qalblari bundan g`aflatdadir. Ularning bundan boshqa amallari bordir. Ular o`shalarni qilguvchilardir. (63)
حَتَّىٰ إِذَا أَخَذْنَا مُتْرَفِيهِمْ بِالْعَذَابِ إِذَا هُمْ يَجْأَرُونَ i
Toki ularning maishatparastlarini azob ila tutganimizda, birdan faryod solurlar. (64)
لَا تَجْأَرُوا الْيَوْمَ ۖ إِنَّكُمْ مِنَّا لَا تُنْصَرُونَ i
«Endi, bugun faryod solmang! Albatta, Biz tomonimizdan sizga nusrat qilinmas. (65)
قَدْ كَانَتْ آيَاتِي تُتْلَىٰ عَلَيْكُمْ فَكُنْتُمْ عَلَىٰ أَعْقَابِكُمْ تَنْكِصُونَ i
Batahqiq, Mening oyatlarim sizga tilovat qilinar edi. Siz esa, ortingizga qochar edingiz. (66)
مُسْتَكْبِرِينَ بِهِ سَامِرًا تَهْجُرُونَ i
U bilan kibrlanar, tungi suhbatingizda behuda so`zlar aytar edingiz», deymiz. (67)
أَفَلَمْ يَدَّبَّرُوا الْقَوْلَ أَمْ جَاءَهُمْ مَا لَمْ يَأْتِ آبَاءَهُمُ الْأَوَّلِينَ i
Nahotki ular bu so`zni tadabbur qilib ko`rmadilar? Yoki ularga avvalgi ota-bobolariga kelmagan narsa kelibdimi? (68)
أَمْ لَمْ يَعْرِفُوا رَسُولَهُمْ فَهُمْ لَهُ مُنْكِرُونَ i
Yoki o`z Payg`ambarlarini tanimasdan ular unga inkor qilguvchi bo`lmoqdalarmi? (69)
أَمْ يَقُولُونَ بِهِ جِنَّةٌ ۚ بَلْ جَاءَهُمْ بِالْحَقِّ وَأَكْثَرُهُمْ لِلْحَقِّ كَارِهُونَ i
Yoki, unda jinnilik bor, derlarmi? Yo`q! U ularga haq ila keldi. Ularning ko`plari esa, haqni yomon ko`rguvchidirlar. (70)
وَلَوِ اتَّبَعَ الْحَقُّ أَهْوَاءَهُمْ لَفَسَدَتِ السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضُ وَمَنْ فِيهِنَّ ۚ بَلْ أَتَيْنَاهُمْ بِذِكْرِهِمْ فَهُمْ عَنْ ذِكْرِهِمْ مُعْرِضُونَ i
Agar haq ularning havoyi nafslariga ergashsa, albatta, osmonlaru yer va ulardagi kimsalar fasodga uchrar edi. Yo`q! Biz ularga o`z sharaflarini keltirdik. Ular esa, sharaflaridan yuz o`girmoqdalar. (71)
أَمْ تَسْأَلُهُمْ خَرْجًا فَخَرَاجُ رَبِّكَ خَيْرٌ ۖ وَهُوَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ i
Yoki sen ulardan xaroj so`rayapsanmi?! Bas, Robbingning xaroji yaxshiroqdir. U zot eng yaxshi rizq berguvchidir. (72)
وَإِنَّكَ لَتَدْعُوهُمْ إِلَىٰ صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ i
Albatta, sen ularni to`g`ri yo`lga chaqirasan. (73)
وَإِنَّ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ عَنِ الصِّرَاطِ لَنَاكِبُونَ i
Albatta, oxiratga iymon keltirmaydiganlar bu yo`ldan ozguvchidirlar. (74)
وَلَوْ رَحِمْنَاهُمْ وَكَشَفْنَا مَا بِهِمْ مِنْ ضُرٍّ لَلَجُّوا فِي طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُونَ i
Agar ularga rahim qilib, ularga yetgan zararni kushoyish qilsak ham, tug`yonlarida bardavom bo`lib, adashib-uloqib yuraveradilar. (75)
وَلَقَدْ أَخَذْنَاهُمْ بِالْعَذَابِ فَمَا اسْتَكَانُوا لِرَبِّهِمْ وَمَا يَتَضَرَّعُونَ i
Batahqiq, Biz ularni azob ila tutdik, bas, ular Robbilariga bo`yin ham egmadilar, tazarru' ham qilmadilar. (76)
حَتَّىٰ إِذَا فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَابًا ذَا عَذَابٍ شَدِيدٍ إِذَا هُمْ فِيهِ مُبْلِسُونَ i
Toki qachon ularga shiddatli azob eshigini ochganimizda, to`satdan noumid bo`lguvchilardir. (77)
وَهُوَ الَّذِي أَنْشَأَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْأَبْصَارَ وَالْأَفْئِدَةَ ۚ قَلِيلًا مَا تَشْكُرُونَ i
U zot sizga quloqni, ko`zlaru qalblarni paydo qilgan zot. Naqadar oz shukr qilursiz! (78)
وَهُوَ الَّذِي ذَرَأَكُمْ فِي الْأَرْضِ وَإِلَيْهِ تُحْشَرُونَ i
U zot sizlarni yer yuzida yaratib, taratgandir. Va Ungagina to`planursizlar. (79)
وَهُوَ الَّذِي يُحْيِي وَيُمِيتُ وَلَهُ اخْتِلَافُ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ ۚ أَفَلَا تَعْقِلُونَ i
U zot tiriltirur va o`ldirur. Kechayu kunduzning almashinishi ham Unga oid. Nahotki aql yuritmasangiz? (80)
بَلْ قَالُوا مِثْلَ مَا قَالَ الْأَوَّلُونَ i
Yo`q! Ular avvalgilar aytgan narsaga o`xshash narsani aytdilar. (81)
قَالُوا أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ i
Ular: «Biz o`lib, tuproq va suyak bo`lganimizdan keyin ham-a? Biz, albatta, qayta tiriltiriluvchimizmi-a? (82)
لَقَدْ وُعِدْنَا نَحْنُ وَآبَاؤُنَا هَٰذَا مِنْ قَبْلُ إِنْ هَٰذَا إِلَّا أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ i
Batahqiq, bizga ham, bundan oldin ota-bobolarimizga ham bu va'da qilingan edi. Bu avvalgilarning afsonasidan boshqa narsa emas», dedilar. (83)
قُلْ لِمَنِ الْأَرْضُ وَمَنْ فِيهَا إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ i
Sen: «Agar bilsangiz, yer va undagi kimsalar kimnikidir?» deb ayt. (84)
سَيَقُولُونَ لِلَّهِ ۚ قُلْ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ i
Ular: «Allohnikidir», derlar. Sen: «Nahotki eslatma olmasangiz?!» degin. (85)
قُلْ مَنْ رَبُّ السَّمَاوَاتِ السَّبْعِ وَرَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ i
Sen: «Etti osmonning Robbi kim? Ulug` arshning Robbi kim?» deb ayt. (86)
سَيَقُولُونَ لِلَّهِ ۚ قُلْ أَفَلَا تَتَّقُونَ i
Ular: «Allohnikidir», derlar. Sen: «Nahotki qo`rqmasangiz?!» deb ayt. (87)
قُلْ مَنْ بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَهُوَ يُجِيرُ وَلَا يُجَارُ عَلَيْهِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ i
Sen: «Agar bilsangiz (ayting-chi), har bir narsaning mulki qo`lida bo`lgan, O`zi himoya qiladigan va Undan himoya qilinmaydigan zot kim?!» deb ayt. (88)
سَيَقُولُونَ لِلَّهِ ۚ قُلْ فَأَنَّىٰ تُسْحَرُونَ i
Ular: «Allohnikidir», derlar. Sen: «Qandoq ham sehrlanmoqdasiz-a?!» deb ayt. (89)
بَلْ أَتَيْنَاهُمْ بِالْحَقِّ وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ i
Yo`q! Biz ularga haqni keltirdik. Ular esa yolg`onchilardir. (90)
مَا اتَّخَذَ اللَّهُ مِنْ وَلَدٍ وَمَا كَانَ مَعَهُ مِنْ إِلَٰهٍ ۚ إِذًا لَذَهَبَ كُلُّ إِلَٰهٍ بِمَا خَلَقَ وَلَعَلَا بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ ۚ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ i
Alloh hech bir farzand tutmagan, U bilan birga hech bir iloh bo`lmagan. Shundoq bo`lganida, har bir iloh o`zi yaratgan narsasi bilan ketib, ba'zilari ba'zilaridan ustun kelar edi. Alloh ular qilayotgan vasfdan pok bo`ldi. (91)
عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَتَعَالَىٰ عَمَّا يُشْرِكُونَ i
U zot g`aybni va hozirni bilguvchidir. U zot ular shirk keltirayotgan narsadan oliydir. (92)
قُلْ رَبِّ إِمَّا تُرِيَنِّي مَا يُوعَدُونَ i
Sen: «Ey Robbim, agar menga ularga va'da qilingan narsani ko`rsatadigan bo`lsang... (93)
رَبِّ فَلَا تَجْعَلْنِي فِي الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ i
Ey Robbim, meni zolim qavmlar ichida qilmagin», deb ayt. (94)
وَإِنَّا عَلَىٰ أَنْ نُرِيَكَ مَا نَعِدُهُمْ لَقَادِرُونَ i
Albatta, Biz ularga va'da qilayotgan narsamizni senga ko`rsatishga qodirmiz. (95)
ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ السَّيِّئَةَ ۚ نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَا يَصِفُونَ i
Sen esa, yomonlikni go`zal narsa ila daf' qil. Biz nima vasf qilayotganlarini yaxshi bilguvchimiz. (96)
وَقُلْ رَبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَمَزَاتِ الشَّيَاطِينِ i
Sen: «Ey Robbim, Sendan shaytonlarning vasvasasidan panoh so`rayman! (97)
وَأَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَنْ يَحْضُرُونِ i
Ey Robbim, Sendan ularning menga hozir bo`lishlaridan panoh so`rayman», deb ayt. (98)
حَتَّىٰ إِذَا جَاءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ رَبِّ ارْجِعُونِ i
Toki ulardan biriga o`lim kelgan chog`da: «Ey Robbim, meni qaytargin. (99)
لَعَلِّي أَعْمَلُ صَالِحًا فِيمَا تَرَكْتُ ۚ كَلَّا ۚ إِنَّهَا كَلِمَةٌ هُوَ قَائِلُهَا ۖ وَمِنْ وَرَائِهِمْ بَرْزَخٌ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ i
Shoyadki, tark qilgan narsamda solih amal qilsam», der. Yo`q! Albatta, bu (quruq) so`z bo`lib, u aytguvchi, xolos. Ularning ortida qayta tiriladigan kunlarigacha to`siq bordir. (100)
فَإِذَا نُفِخَ فِي الصُّورِ فَلَا أَنْسَابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَئِذٍ وَلَا يَتَسَاءَلُونَ i
Bas, qachonki surga puflanganda, u kunda oralarida na nasab qolur va na bir-birlarini surishtirurlar. (101)
فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِينُهُ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ i
Kimning mezonlari og`ir kelsa, bas, ana o`shalar o`zlari najot topguvchilardir. (102)
وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِينُهُ فَأُولَٰئِكَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فِي جَهَنَّمَ خَالِدُونَ i
Kimning mezoni yengil kelsa, bas, ana o`shalar o`zlariga ziyon qilibdilar. Jahannamda abadiy qolguvchi bo`libdilar. (103)
تَلْفَحُ وُجُوهَهُمُ النَّارُ وَهُمْ فِيهَا كَالِحُونَ i
Yuzlarini olov kuydirur. Ular unda badbashara holda bo`lurlar. (104)
أَلَمْ تَكُنْ آيَاتِي تُتْلَىٰ عَلَيْكُمْ فَكُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُونَ i
Sizlarga oyatlarim tilovat qilingan emasmidi?! Bas, siz ularni yolg`onga chiqargan emasmidingiz?! (105)
قَالُوا رَبَّنَا غَلَبَتْ عَلَيْنَا شِقْوَتُنَا وَكُنَّا قَوْمًا ضَالِّينَ i
Ular: «Ey Robbimiz, badbaxtligimiz o`zimizdan ustun kelib, zalolatga ketgan qavm bo`lgan ekanmiz. (106)
رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْهَا فَإِنْ عُدْنَا فَإِنَّا ظَالِمُونَ i
Ey Robbimiz, bizni bundan chiqargin, agar yana (eski holimizga) qaytsak, bas, albatta, zolimlardan bo`lurmiz», derlar. (107)
قَالَ اخْسَئُوا فِيهَا وَلَا تُكَلِّمُونِ i
U zot: «U(er)da xor bo`lib qolavering va Menga gapirmang! (108)
إِنَّهُ كَانَ فَرِيقٌ مِنْ عِبَادِي يَقُولُونَ رَبَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَأَنْتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ i
Aniqki, Mening bandalarimdan bir guruhi: «Ey Robbimiz, biz iymon keltirdik. Bizni mag`firat qilgin. Bizga rahim qilgin. Sening O`zing rahim qilguvchilarning yaxshisisan», degan edilar. (109)
فَاتَّخَذْتُمُوهُمْ سِخْرِيًّا حَتَّىٰ أَنْسَوْكُمْ ذِكْرِي وَكُنْتُمْ مِنْهُمْ تَضْحَكُونَ i
Bas, siz ularni masxara qildingiz. Hattoki, u(ish) sizga Mening zikrimni unuttirdi. Siz ulardan kular edingiz. (110)
إِنِّي جَزَيْتُهُمُ الْيَوْمَ بِمَا صَبَرُوا أَنَّهُمْ هُمُ الْفَائِزُونَ i
Albatta, Men bugun ularni sabr qilganlari uchun mukofotladim. Albatta, ular o`zlari yutuqqa erishguvchilardir. (111)
قَالَ كَمْ لَبِثْتُمْ فِي الْأَرْضِ عَدَدَ سِنِينَ i
U zot: «Er yuzida necha adad yil qoldingiz?» dedi. (112)
قَالُوا لَبِثْنَا يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ فَاسْأَلِ الْعَادِّينَ i
Ular: «Bir kun yoki kunning ba'zisicha qoldik. Hisoblovchilardan so`ra», dedilar. (113)
قَالَ إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا قَلِيلًا ۖ لَوْ أَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ i
U zot: «Agar bilsangiz, juda oz qoldingiz, xolos», dedi. (114)
أَفَحَسِبْتُمْ أَنَّمَا خَلَقْنَاكُمْ عَبَثًا وَأَنَّكُمْ إِلَيْنَا لَا تُرْجَعُونَ i
Nahotki, Bizning sizni yaratishimiz behuda bo`lgan va siz Bizga qaytarilmassiz, deb hisoblasangiz?! (115)
فَتَعَالَى اللَّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ ۖ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيمِ i
Bas, haq podshoh Alloh yuksakdir. Hech bir iloh yo`q. Magar U — karamli arshning Robbi bor. (116)
وَمَنْ يَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَٰهًا آخَرَ لَا بُرْهَانَ لَهُ بِهِ فَإِنَّمَا حِسَابُهُ عِنْدَ رَبِّهِ ۚ إِنَّهُ لَا يُفْلِحُ الْكَافِرُونَ i
Kim Alloh bilan birga boshqa ilohga iltijo qilsa, bu xususda hech bir dalili yo`qdir. Bas, uning hisobi faqat Robbining huzuridadir. Albatta, kofirlar najot topmaslar. (117)
وَقُلْ رَبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَأَنْتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ i
Sen: «Ey Robbim, mag`firat qil, rahim qil. O`zing rahim qilguvchilarning yaxshisisan», deb ayt. (118)