Sura Maryam (Maryam) — سُورَةُ مريم
كهيعص i
Kaaf, ha, yo, ayn, sod. (1)
ذِكْرُ رَحْمَتِ رَبِّكَ عَبْدَهُ زَكَرِيَّا i
Bu, Robbingning bandasi Zakariyoga rahmati zikridir. (2)
إِذْ نَادَىٰ رَبَّهُ نِدَاءً خَفِيًّا i
U, Robbiga maxfiy nido qilgan chog`ini esla. (3)
قَالَ رَبِّ إِنِّي وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّي وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا وَلَمْ أَكُنْ بِدُعَائِكَ رَبِّ شَقِيًّا i
U: «Ey Robbim, mening suyaklarim mo`rtlashdi, boshga oq tutashdi, ey Robbim, senga duo qilish-la badbaxt bo`lmaganman. (4)
وَإِنِّي خِفْتُ الْمَوَالِيَ مِنْ وَرَائِي وَكَانَتِ امْرَأَتِي عَاقِرًا فَهَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ وَلِيًّا i
Va, albatta, men ortimdagi qarindoshlardan qo`rqdim. Ayolim tug`mas edi. Bas, menga O`z dargohingdan bir valiy — ortdan qolguvchi ato et. (5)
يَرِثُنِي وَيَرِثُ مِنْ آلِ يَعْقُوبَ ۖ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا i
U menga va Ya'qub oilasiga merosxo`r bo`lsin. Ey Robbim, uni O`zing rozi bo`ladigan qil», dedi. (6)
يَا زَكَرِيَّا إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلَامٍ اسْمُهُ يَحْيَىٰ لَمْ نَجْعَلْ لَهُ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا i
«Ey Zakariyo, Biz senga ismi Yahyo bo`lgan bir o`g`ilning xushxabarini beramiz. Bundan oldin unga otdosh qilgan emasmiz». (7)
قَالَ رَبِّ أَنَّىٰ يَكُونُ لِي غُلَامٌ وَكَانَتِ امْرَأَتِي عَاقِرًا وَقَدْ بَلَغْتُ مِنَ الْكِبَرِ عِتِيًّا i
U: «Ey Robbim, ayolim tug`mas bo`lsa, o`zim qarib-chirib qolgan bo`lsam, qanday qilib mening o`g`lim bo`lsin?!» – dedi. (8)
قَالَ كَذَٰلِكَ قَالَ رَبُّكَ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَقَدْ خَلَقْتُكَ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ تَكُ شَيْئًا i
U: «Ana shunday! Robbing aytdiki, bu Men uchun oson. Batahqiq, bundan oldin seni yaratdim. Holbuki, sen hech narsa emas eding», dedi. (9)
قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِي آيَةً ۚ قَالَ آيَتُكَ أَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلَاثَ لَيَالٍ سَوِيًّا i
U: «Robbim, menga bir belgi ato qil», dedi. U zot: «Sening belging salomat holingda odamlarga uch kecha gapirmasligingdir», dedi. (10)
فَخَرَجَ عَلَىٰ قَوْمِهِ مِنَ الْمِحْرَابِ فَأَوْحَىٰ إِلَيْهِمْ أَنْ سَبِّحُوا بُكْرَةً وَعَشِيًّا i
Bas, o`z qavmi huzuriga mehrobdan chiqdi va ularga, ertayu kech tasbih aytinglar, deb ishora qildi. (11)
يَا يَحْيَىٰ خُذِ الْكِتَابَ بِقُوَّةٍ ۖ وَآتَيْنَاهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا i
«Ey Yahyo, kitobni quvvat-la ol!» (dedik). Va unga go`dakligidayoq hukmni berdik. (12)
وَحَنَانًا مِنْ لَدُنَّا وَزَكَاةً ۖ وَكَانَ تَقِيًّا i
Va O`z tomonimizdan mehribonlik va poklik (berdik). Hamda u taqvodor edi. (13)
وَبَرًّا بِوَالِدَيْهِ وَلَمْ يَكُنْ جَبَّارًا عَصِيًّا i
U ota-onasiga mehribon bo`lib, jabr-sitam qilguvchi va isyonchi emasdi. (14)
وَسَلَامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا i
Unga tug`ilgan kunida ham, o`ladigan kunida ham, qayta tiriladigan kunida ham salomlar bo`lsin. (15)
وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ مَرْيَمَ إِذِ انْتَبَذَتْ مِنْ أَهْلِهَا مَكَانًا شَرْقِيًّا i
Kitobda Maryamni esla. U o`z ahlidan sharqiy makonga ajrab chiqqanda... (16)
فَاتَّخَذَتْ مِنْ دُونِهِمْ حِجَابًا فَأَرْسَلْنَا إِلَيْهَا رُوحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا i
Va ular bilan o`zi orasida to`siq olganda, Biz unga O`z ruhimizni yubordik. Bas, u unga bus-butun odam bo`lib ko`rindi. (17)
قَالَتْ إِنِّي أَعُوذُ بِالرَّحْمَٰنِ مِنْكَ إِنْ كُنْتَ تَقِيًّا i
U: «Men Rohmandan sendan panoh berishini so`rayman. Agar taqvodor bo`lsang...» dedi. (18)
قَالَ إِنَّمَا أَنَا رَسُولُ رَبِّكِ لِأَهَبَ لَكِ غُلَامًا زَكِيًّا i
U: «Men Robbingning elchisiman, xolos, senga bir pok o`g`ilni hadya etish uchun keldim», dedi. (19)
قَالَتْ أَنَّىٰ يَكُونُ لِي غُلَامٌ وَلَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ وَلَمْ أَكُ بَغِيًّا i
U: « Menda qayoqdan o`g`il bo`lsin, menga bashar tegmagan bo`lsa, men buzuq ham bo`lmasam?!» – dedi. (20)
قَالَ كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ ۖ وَلِنَجْعَلَهُ آيَةً لِلنَّاسِ وَرَحْمَةً مِنَّا ۚ وَكَانَ أَمْرًا مَقْضِيًّا i
U: «Ana shunday, Robbing aytdiki, bu Men uchun osondir va uni odamlarga belgi qilish uchun hamda Bizdan rahmat bo`lishi uchun, bu hukmi chiqib bo`lgan ishdir», dedi. (21)
فَحَمَلَتْهُ فَانْتَبَذَتْ بِهِ مَكَانًا قَصِيًّا i
Bas, unga homilador bo`ldi. So`ngra, u bilan uzoq makonga chetlandi. (22)
فَأَجَاءَهَا الْمَخَاضُ إِلَىٰ جِذْعِ النَّخْلَةِ قَالَتْ يَا لَيْتَنِي مِتُّ قَبْلَ هَٰذَا وَكُنْتُ نَسْيًا مَنْسِيًّا i
Bas, to`lg`oq uni xurmo tanasiga olib bordi. U: «Koshki, bundan oldin o`lsam edi va butunlay unutilib ketsam edi», dedi. (23)
فَنَادَاهَا مِنْ تَحْتِهَا أَلَّا تَحْزَنِي قَدْ جَعَلَ رَبُّكِ تَحْتَكِ سَرِيًّا i
Uning ostidan: «Mahzun bo`lma, batahqiq, Robbing ostingdan oqar suv qildi. (24)
وَهُزِّي إِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُسَاقِطْ عَلَيْكِ رُطَبًا جَنِيًّا i
Xurmo tanasini silkit, senga yangi meva tushiradi», deb nido qildi. (25)
فَكُلِي وَاشْرَبِي وَقَرِّي عَيْنًا ۖ فَإِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ أَحَدًا فَقُولِي إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمَٰنِ صَوْمًا فَلَنْ أُكَلِّمَ الْيَوْمَ إِنْسِيًّا i
Ye, ich va ko`zing quvonsin. Bas, biror odamni ko`rar bo`lsang: «Men Rohmanga ro`za nazr qildim. Bugun inson zotiga zinhor gapirmasman», degin. (26)
فَأَتَتْ بِهِ قَوْمَهَا تَحْمِلُهُ ۖ قَالُوا يَا مَرْيَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَيْئًا فَرِيًّا i
Bas, uni ko`tarib qavmiga olib keldi. Ular: «Ey Maryam, sen ajoyib narsa keltirding-ku! (27)
يَا أُخْتَ هَارُونَ مَا كَانَ أَبُوكِ امْرَأَ سَوْءٍ وَمَا كَانَتْ أُمُّكِ بَغِيًّا i
Ey, Horun singlisi, otang yomon odammas va onang ham buzuq bo`lmagan edi-ku!» – dedilar. (28)
فَأَشَارَتْ إِلَيْهِ ۖ قَالُوا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كَانَ فِي الْمَهْدِ صَبِيًّا i
Bas, unga ishorat qildi. Ular: «Beshikdagi yosh bola ila qanday gaplashamiz?!» – dedilar. (29)
قَالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتَانِيَ الْكِتَابَ وَجَعَلَنِي نَبِيًّا i
U: «Albatta, men Allohning bandasiman. U menga kitob berdi va meni Payg`ambar qildi. (30)
وَجَعَلَنِي مُبَارَكًا أَيْنَ مَا كُنْتُ وَأَوْصَانِي بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ مَا دُمْتُ حَيًّا i
Meni qayerda bo`lsam ham, muborak qildi. Modomiki, hayot ekanman, namoz va zakotni ado etmoqni tavsiya qildi. (31)
وَبَرًّا بِوَالِدَتِي وَلَمْ يَجْعَلْنِي جَبَّارًا شَقِيًّا i
Meni volidamga mehribon qildi va jabr-sitam qilguvchi, badbaxt qilmadi. (32)
وَالسَّلَامُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُ وَيَوْمَ أَمُوتُ وَيَوْمَ أُبْعَثُ حَيًّا i
Menga tug`ilgan kunimda ham, o`ladigan kunimda ham va qayta tiriladigan kunimda ham salom bordir», dedi. (33)
ذَٰلِكَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ ۚ قَوْلَ الْحَقِّ الَّذِي فِيهِ يَمْتَرُونَ i
Mana shu, shubha qilishayotgan Iyso ibn Maryam to`g`risidagi haq so`zdir. (34)
مَا كَانَ لِلَّهِ أَنْ يَتَّخِذَ مِنْ وَلَدٍ ۖ سُبْحَانَهُ ۚ إِذَا قَضَىٰ أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ i
Bola tutmoq Allohga hech to`g`ri kelmas. U bundan pokdir. U bir ishni istasa, unga «Bo`l!» deydi. Bas, bo`ladi. (35)
وَإِنَّ اللَّهَ رَبِّي وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ ۚ هَٰذَا صِرَاطٌ مُسْتَقِيمٌ i
«Va, albatta, Alloh mening Robbimdir va sizning Robbingizdir. Bas, Unga ibodat qiling. Mana shu to`g`ri yo`ldir.» (36)
فَاخْتَلَفَ الْأَحْزَابُ مِنْ بَيْنِهِمْ ۖ فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ مَشْهَدِ يَوْمٍ عَظِيمٍ i
So`ngra, firqalar o`zaro ixtilofga tushdilar. Kufr keltirganlarga buyuk kundagi ko`rinishdan voy bo`lsin. (37)
أَسْمِعْ بِهِمْ وَأَبْصِرْ يَوْمَ يَأْتُونَنَا ۖ لَٰكِنِ الظَّالِمُونَ الْيَوْمَ فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ i
Bizga keladigan kuni qanday ham yaxshi eshitarlar, qanday ham yaxshi ko`rarlar. Lekin zolimlar bugungi kunda ochiq zalolatdadirlar. (38)
وَأَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ إِذْ قُضِيَ الْأَمْرُ وَهُمْ فِي غَفْلَةٍ وَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ i
Ularni hasrat kunidan, ish bitmish paytidan ogoh qil. Ular g`aflatdadirlar, ular iymon keltirmaslar. (39)
إِنَّا نَحْنُ نَرِثُ الْأَرْضَ وَمَنْ عَلَيْهَا وَإِلَيْنَا يُرْجَعُونَ i
Albatta, Biz yerga va uning ustidagi kimsalarga merosxo`r bo`lamiz va Bizgagina qayturlar. (40)
وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ إِبْرَاهِيمَ ۚ إِنَّهُ كَانَ صِدِّيقًا نَبِيًّا i
Kitobda Ibrohimni esla. Albatta, u siddiq va Nabiy bo`lgan edi. (41)
إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ يَا أَبَتِ لِمَ تَعْبُدُ مَا لَا يَسْمَعُ وَلَا يُبْصِرُ وَلَا يُغْنِي عَنْكَ شَيْئًا i
Qachonki u otasiga: «Ey otajon, nima uchun eshitmaydigan, ko`rmaydigan va senga biron foyda bermaydigan narsaga ibodat qilasan? (42)
يَا أَبَتِ إِنِّي قَدْ جَاءَنِي مِنَ الْعِلْمِ مَا لَمْ يَأْتِكَ فَاتَّبِعْنِي أَهْدِكَ صِرَاطًا سَوِيًّا i
Ey otajon, albatta, senga kelmagan ilm menga keldi. Bas, menga ergash, seni to`g`ri yo`lga boshlayman. (43)
يَا أَبَتِ لَا تَعْبُدِ الشَّيْطَانَ ۖ إِنَّ الشَّيْطَانَ كَانَ لِلرَّحْمَٰنِ عَصِيًّا i
Ey otajon, shaytonga ibodat qilma. Albatta, shayton Rohmanga osiy bo`lgandir. (44)
يَا أَبَتِ إِنِّي أَخَافُ أَنْ يَمَسَّكَ عَذَابٌ مِنَ الرَّحْمَٰنِ فَتَكُونَ لِلشَّيْطَانِ وَلِيًّا i
Ey otajon, albatta, men seni Rohman tomonidan azob tutishidan va shaytonga do`st bo`lib qolishingdan qo`rqaman», degan edi. (45)
قَالَ أَرَاغِبٌ أَنْتَ عَنْ آلِهَتِي يَا إِبْرَاهِيمُ ۖ لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ لَأَرْجُمَنَّكَ ۖ وَاهْجُرْنِي مَلِيًّا i
U: «Ey Ibrohim, sen mening xudolarimdan yuz o`giruvchimisan?! Qasamki, agar to`xtamasang, seni, albatta, toshbo`ron qilaman! Mendan uzoq ket!» – dedi. (46)
قَالَ سَلَامٌ عَلَيْكَ ۖ سَأَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّي ۖ إِنَّهُ كَانَ بِي حَفِيًّا i
U: «Omon bo`l. Endi Robbimdan seni mag`firat qilishini so`rayman. Albatta, U menga juda ham lutfli, marhamatlidir. (47)
وَأَعْتَزِلُكُمْ وَمَا تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَأَدْعُو رَبِّي عَسَىٰ أَلَّا أَكُونَ بِدُعَاءِ رَبِّي شَقِيًّا i
Men sizlardan ham, Allohdan o`zga iltijo qilayotgan narsangizdan ham chetlanaman va Robbimga iltijo qilaman. Shoyadki, Robbimga iltijo qilish ila badbaxt bo`lmasam», dedi. (48)
فَلَمَّا اعْتَزَلَهُمْ وَمَا يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَهَبْنَا لَهُ إِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ ۖ وَكُلًّا جَعَلْنَا نَبِيًّا i
Bas, ulardan va ular Allohdan o`zga ibodat qilayotgan narsadan chetlanganida, Biz unga Is'hoq va Ya'qubni hadya etdik va barchalarini Payg`ambar qildik. (49)
وَوَهَبْنَا لَهُمْ مِنْ رَحْمَتِنَا وَجَعَلْنَا لَهُمْ لِسَانَ صِدْقٍ عَلِيًّا i
Va ularga O`z rahmatimizdan hadya etdik hamda ularga rostgo`y va oliy til berdik. (50)
وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ مُوسَىٰ ۚ إِنَّهُ كَانَ مُخْلَصًا وَكَانَ رَسُولًا نَبِيًّا i
Kitobda Musoni esla. Albatta, u tanlab olingan Nabiy va Rasul edi. (51)
وَنَادَيْنَاهُ مِنْ جَانِبِ الطُّورِ الْأَيْمَنِ وَقَرَّبْنَاهُ نَجِيًّا i
Biz unga Turning o`ng tomonidan nido qildik va munojot uchun O`zimizni yaqinlashtirdik. (52)
وَوَهَبْنَا لَهُ مِنْ رَحْمَتِنَا أَخَاهُ هَارُونَ نَبِيًّا i
Va unga O`z rahmatimizdan og`asi Horunni Payg`ambar qilib hadya etdik. (53)
وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ إِسْمَاعِيلَ ۚ إِنَّهُ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ وَكَانَ رَسُولًا نَبِيًّا i
Va kitobda Ismoilni esla. Albatta, u va'dasiga sodiq hamda Rasul va Nabiy bo`lgan edi. (54)
وَكَانَ يَأْمُرُ أَهْلَهُ بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ وَكَانَ عِنْدَ رَبِّهِ مَرْضِيًّا i
U ahlini namozga va zakotga buyurar edi va Robbi huzurida rozi bo`lingan edi. (55)
وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ إِدْرِيسَ ۚ إِنَّهُ كَانَ صِدِّيقًا نَبِيًّا i
Va kitobda Idrisni esla. Albatta, u siddiq va Nabiy bo`lgan edi. (56)
وَرَفَعْنَاهُ مَكَانًا عَلِيًّا i
Va uni oliy maqomga ko`tardik. (57)
أُولَٰئِكَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ مِنْ ذُرِّيَّةِ آدَمَ وَمِمَّنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوحٍ وَمِنْ ذُرِّيَّةِ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْرَائِيلَ وَمِمَّنْ هَدَيْنَا وَاجْتَبَيْنَا ۚ إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ آيَاتُ الرَّحْمَٰنِ خَرُّوا سُجَّدًا وَبُكِيًّا ۩ i
Ana o`shalar, Alloh ne'mat bergan zotlar Payg`ambarlardan, Odam zurriyotidan, Nuh bilan birga (kemada) ko`targanlarimizdan, Ibrohim va Isroilning zurriyotidan, o`zimiz hidoyat qilgan va tanlab olganlardandir. Ularga Rohmanning oyati tilovat qilinsa, yig`lab sajdaga yiqilardilar. (58)
فَخَلَفَ مِنْ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ أَضَاعُوا الصَّلَاةَ وَاتَّبَعُوا الشَّهَوَاتِ ۖ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا i
Bas, ularning ortidan bir o`rinbosarlar qoldiki, ular namozni zoye qilib, shahvatlarga ergashdilar. Bas, tezda ular yomonlikka yo`liqdilar. (59)
إِلَّا مَنْ تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَأُولَٰئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُونَ شَيْئًا i
Magar kim tavba qilsa va iymon keltirib, amali solih qilsa, bas, ana o`shalar jannatga kirurlar va hech zulm qilinmaslar. (60)
جَنَّاتِ عَدْنٍ الَّتِي وَعَدَ الرَّحْمَٰنُ عِبَادَهُ بِالْغَيْبِ ۚ إِنَّهُ كَانَ وَعْدُهُ مَأْتِيًّا i
Rohman O`z bandalariga g`aybdan va'da qilgan adn jannatlaridir. Albatta, Uning va'dasi kelgusidir. (61)
لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا إِلَّا سَلَامًا ۖ وَلَهُمْ رِزْقُهُمْ فِيهَا بُكْرَةً وَعَشِيًّا i
Ular unda behuda so`z eshitmaslar, illo, salom eshiturlar. Ularga u yerda ertayu kech rizqlari kelib turur. (62)
تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِي نُورِثُ مِنْ عِبَادِنَا مَنْ كَانَ تَقِيًّا i
U, bandalarimizdan taqvodor bo`lganlariga meros qilib beradigan jannatimizdir. (63)
وَمَا نَتَنَزَّلُ إِلَّا بِأَمْرِ رَبِّكَ ۖ لَهُ مَا بَيْنَ أَيْدِينَا وَمَا خَلْفَنَا وَمَا بَيْنَ ذَٰلِكَ ۚ وَمَا كَانَ رَبُّكَ نَسِيًّا i
Biz faqat Robbingning amri bilangina tushamiz. Bizning oldimizdagi narsalar va ortimizdagi narsalar hamda ularning orasidagi narsalar ham Unikidir. Robbing unutguvchi bo`lmagan. (64)
رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا فَاعْبُدْهُ وَاصْطَبِرْ لِعِبَادَتِهِ ۚ هَلْ تَعْلَمُ لَهُ سَمِيًّا i
U osmonlaru yerning va ular orasidagi narsalarning Robbidir. Bas, Unga ibodat qil va Uning ibodatida sabrli bo`l. Unga tengdoshni bilurmisan? (65)
وَيَقُولُ الْإِنْسَانُ أَإِذَا مَا مِتُّ لَسَوْفَ أُخْرَجُ حَيًّا i
Inson: «Agar o`lsam, yana qayta tirik holda chiqarilamanmi?!» – deydi. (66)
أَوَلَا يَذْكُرُ الْإِنْسَانُ أَنَّا خَلَقْنَاهُ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ يَكُ شَيْئًا i
O`sha inson Biz uni bundan oldin hech narsa bo`lmay turganida yaratganimizni eslamaydimi?! (67)
فَوَرَبِّكَ لَنَحْشُرَنَّهُمْ وَالشَّيَاطِينَ ثُمَّ لَنُحْضِرَنَّهُمْ حَوْلَ جَهَنَّمَ جِثِيًّا i
Robbingga qasamki, Biz ularni va shaytonlarni, albatta, mahsharga to`playmiz, so`ngra, ularni jahannam atrofiga tiz cho`kkan hollarida hozir qilamiz. (68)
ثُمَّ لَنَنْزِعَنَّ مِنْ كُلِّ شِيعَةٍ أَيُّهُمْ أَشَدُّ عَلَى الرَّحْمَٰنِ عِتِيًّا i
So`ngra, har bir guruhdan Rohmanga ashaddiy osiy bo`lganini sug`urib olamiz. (69)
ثُمَّ لَنَحْنُ أَعْلَمُ بِالَّذِينَ هُمْ أَوْلَىٰ بِهَا صِلِيًّا i
Keyin, albatta, Biz u(jahannam)ga kirishga kimlar loyiqroq ekanini yaxshi bilguvchimiz. (70)
وَإِنْ مِنْكُمْ إِلَّا وَارِدُهَا ۚ كَانَ عَلَىٰ رَبِّكَ حَتْمًا مَقْضِيًّا i
Sizdan unga yaqinlashuvchi bo`lmagan hech kim yo`q. Bu, Robbing huzuridagi keskin hukmdir. (71)
ثُمَّ نُنَجِّي الَّذِينَ اتَّقَوْا وَنَذَرُ الظَّالِمِينَ فِيهَا جِثِيًّا i
So`ngra, taqvo qilganlarga najot beramiz va zolimlarni unda tiz cho`kkan hollarida qoldiramiz. (72)
وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ قَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا أَيُّ الْفَرِيقَيْنِ خَيْرٌ مَقَامًا وَأَحْسَنُ نَدِيًّا i
Qachonki ularga Bizning ravshan oyatlarimiz tilovat qilinsa, kufr keltirganlar iymon keltirganlarga: «Ikki guruhning qaysi biri maqom va majlis jihatidan yaxshiroqdir?» – derlar. (73)
وَكَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْنٍ هُمْ أَحْسَنُ أَثَاثًا وَرِئْيًا i
Holbuki, Biz ulardan oldin mol va ko`rinish jihatidan yaxshiroq bo`lgan qanchadan-qancha asrlarni halok qilganmiz. (74)
قُلْ مَنْ كَانَ فِي الضَّلَالَةِ فَلْيَمْدُدْ لَهُ الرَّحْمَٰنُ مَدًّا ۚ حَتَّىٰ إِذَا رَأَوْا مَا يُوعَدُونَ إِمَّا الْعَذَابَ وَإِمَّا السَّاعَةَ فَسَيَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ شَرٌّ مَكَانًا وَأَضْعَفُ جُنْدًا i
Sen: «Kim zalolatda bo`lsa, Rohman unga muhlat berib qo`ysin. Toki o`zlariga va'da qilingan narsani — azobni yoki qiyomatni ko`rganlarida, kimning martabasi yomonroq va askari kuchsizroq ekanini albatta bilurlar», degin. (75)
وَيَزِيدُ اللَّهُ الَّذِينَ اهْتَدَوْا هُدًى ۗ وَالْبَاقِيَاتُ الصَّالِحَاتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَخَيْرٌ مَرَدًّا i
Va Alloh hidoyatga yurganlarning hidoyatini ziyoda qiladi. Boqiy qoluvchi solih amallar Robbing nazdida savobi yaxshiroq va oqibati xayrlidir. (76)
أَفَرَأَيْتَ الَّذِي كَفَرَ بِآيَاتِنَا وَقَالَ لَأُوتَيَنَّ مَالًا وَوَلَدًا i
Oyatlarimizga kufr keltirgan va: «Albatta, (oxiratda) menga molu dunyo hamda bola-chaqa berilajak», deganni ko`rdingmi?! (77)
أَطَّلَعَ الْغَيْبَ أَمِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمَٰنِ عَهْدًا i
U g`oyibni bilarmikan yoki Rohmanning huzuridan ahdu paymon oldimikan?! (78)
كَلَّا ۚ سَنَكْتُبُ مَا يَقُولُ وَنَمُدُّ لَهُ مِنَ الْعَذَابِ مَدًّا i
Yo`q! Nima deganini albatta yozib qo`yamiz va unga azobni uzundan-uzoq qilamiz. (79)
وَنَرِثُهُ مَا يَقُولُ وَيَأْتِينَا فَرْدًا i
U aytayotgan narsaga merosxo`r bo`lurmiz va u Bizga yolg`iz holida kelur. (80)
وَاتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ آلِهَةً لِيَكُونُوا لَهُمْ عِزًّا i
Ular o`zlariga kuch-qudrat, izzat bo`lishi uchun Allohdan o`zgalarni «xudo» qilib oldilar. (81)
كَلَّا ۚ سَيَكْفُرُونَ بِعِبَادَتِهِمْ وَيَكُونُونَ عَلَيْهِمْ ضِدًّا i
Yo`q! U(«xudo»)lar ularning ibodatlarini inkor eturlar va ularga zid bo`lurlar. (82)
أَلَمْ تَرَ أَنَّا أَرْسَلْنَا الشَّيَاطِينَ عَلَى الْكَافِرِينَ تَؤُزُّهُمْ أَزًّا i
Biz shaytonlarni kofirlarga ularni doimiy qo`zg`ab turishga yuborganimizni ko`rmadingmi? (83)
فَلَا تَعْجَلْ عَلَيْهِمْ ۖ إِنَّمَا نَعُدُّ لَهُمْ عَدًّا i
Ularning ziddiga shoshilma! Biz ularning sanog`ini sanamoqdamiz. (84)
يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمَٰنِ وَفْدًا i
Taqvodorlarni Rohman huzuriga mehmon hay'ati etib to`plagan kunimizda. (85)
وَنَسُوقُ الْمُجْرِمِينَ إِلَىٰ جَهَنَّمَ وِرْدًا i
Jinoyatchilarni jahannamga chanqoq hollarida haydaymiz. (86)
لَا يَمْلِكُونَ الشَّفَاعَةَ إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمَٰنِ عَهْدًا i
Ular shafoatga molik bo`lmaslar. Magar kim Rohman huzurida ahdu paymon olgan bo`lsa (molik bo`lar). (87)
وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمَٰنُ وَلَدًا i
Ular: «Rohman bola tutdi», dedilar. (88)
لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْئًا إِدًّا i
Batahqiq, juda og`ir narsa keltirdingiz. (89)
تَكَادُ السَّمَاوَاتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ وَتَنْشَقُّ الْأَرْضُ وَتَخِرُّ الْجِبَالُ هَدًّا i
Undan osmonlar parchalanib, yer yorilib, tog`lar qulab yiqilay deydi. (90)
أَنْ دَعَوْا لِلرَّحْمَٰنِ وَلَدًا i
Rohmanning bolasi bor, deganlariga. (91)
وَمَا يَنْبَغِي لِلرَّحْمَٰنِ أَنْ يَتَّخِذَ وَلَدًا i
Rohmanga bola tutish loyiq emasdir. (92)
إِنْ كُلُّ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ إِلَّا آتِي الرَّحْمَٰنِ عَبْدًا i
Osmonlaru yerdagi barcha kimsalar Rohmanga banda bo`lgan hollarida kelurlar. (93)
لَقَدْ أَحْصَاهُمْ وَعَدَّهُمْ عَدًّا i
Batahqiq, U zot ularni ihota qilgan va sanab qo`ygandir. (94)
وَكُلُّهُمْ آتِيهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَرْدًا i
Ularning barchalari U zotning huzuriga qiyomat kuni yolg`iz hollarida kelguvchidirlar. (95)
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمَٰنُ وُدًّا i
Albatta, iymon keltirgan va yaxshi amallarni qilganlarga Rohman muhabbat paydo qilur. (96)
فَإِنَّمَا يَسَّرْنَاهُ بِلِسَانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ الْمُتَّقِينَ وَتُنْذِرَ بِهِ قَوْمًا لُدًّا i
Bas, albatta, taqvodorlarga xushxabar berishing va u bilan sarkash qavmlarni ogohlantirishing uchun u(Qur'on)ni tilingga oson qildik. (97)
وَكَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْنٍ هَلْ تُحِسُّ مِنْهُمْ مِنْ أَحَدٍ أَوْ تَسْمَعُ لَهُمْ رِكْزًا i
Ulardan oldin qanchadan-qancha asr(ahli)ni halok qildik. Ulardan birortasini his etasanmi yoki sharpasini eshitasanmi?! (98)